Kunstwerk aan de gevel

De onthulling van een spandoek waarop het te behouden mozaïek uit de woning van Kees Bastiaans is afgebeeld, vormde vrijdag de aftrap van het 100ste geboortejaar van deze kunstschilder. Dit kleurrijke doek van 20 m² zal de gevel van het gemeentehuis sieren tot februari volgend jaar.
Nu het gewenste museum aan de Bernhardstraat er niet zal komen, is het misschien een idee om meer van die kleurrijke kunstwerken van Bastiaans als gevelversiering in Mill te gebruiken. Daar zal het centrum zeker van opknappen en het hoeft geen miljoenen te kosten. Er zijn vast nog meer gevels in het dorp te vinden die er beter uit zullen zien met wat kleur en Mill kan ook nog wel wat aandacht van buitenaf gebruiken. Positief profileren heet zoiets. Ook voor de 'Stichting Kees Bastiaans 100 jaar' kan wat extra publiciteit geen kwaad. Na het gemeentehuis zou bijvoorbeeld de gevel van het oude postkantoor wel wat kleur kunnen gebruiken, of het oude zwembad aan de Karstraat. Er staan ook een aantal lege panden in Mill die tijdelijk 'aangekleed' zouden kunnen worden. In de Schoolstraat bijvoorbeeld, daar sta je bijna niet meer veilig als je op de bus naar Cuijk staat te wachten. De vervallen woning die steeds verder staat te verkommeren - de muffe lucht van verrotting is tot op straat te ruiken - biedt bepaald geen vrolijk aanzicht.
Vandaag, de eerste dag van de lente, was de 'landelijke opschoondag' en ook in Mill waren groepen actief bezig met opruimen en schoonmaken. Jaren geleden, toen de 'grote voorjaarsschoonmaak' nog de norm was, ging men ná die schoonmaak ook de kamers opnieuw behangen en gaf men de deuren en kozijnen een nieuwe kleur. Dát is wat we in Mill ook moeten doen: eerst schoonmaken en daarna opvrolijken. Dat noem ik nog eens opschonen en dan bedoel ik met 'schoon' de authentieke Brabantse betekenis van het woord schoon, oftewel móói!

Komende zaterdag is het weer landelijke 'Openhuizen Dag' en ook wij zitten helaas nog steeds met een huis in de verkoop en doen dus weer mee. Vanaf 11 uur is iedereen die geïnteresseerd is in het wonen in het centrum van Mill weer welkom om bij ons binnen te komen kijken hoe dat zou kunnen. Hoe rustig dat wij daar zitten midden in het dorp, overal lekker dichtbij in een mooi oud pand dat is voorzien van alle moderne gemakken. De koffie staat klaar, loop gerust even binnen!

Zie ook: http://tekoop.station-mill.nl

Weer terug in Mill

Alhoewel lijfelijk weer terug in Mill, ben ik met mijn hoofd nog niet helemaal hier. Istanbul heeft erg veel indruk gemaakt, een stad waar ik zeker nog eens naar terug wil.

Bekijk de diashow hieronder voor mijn indrukken:

Groeten uit Istanbul

Deze week groeten uit Istanbul, volgende week weer nieuws uit Mill.

Gevraagd: nummer 92!

Toen ik vanochtend boodschappen ging doen bij de grootgrutter die op de kleintjes lette, werd ik opgewacht door een timide jongetje dat me vroeg hoe laat het was. Ik wees hem op de kerktoren, maar die vond hij nog 'een beetje moeilijk om te lezen' en dus vertelde ik hem de juiste tijd.
In de supermarkt was duidelijk te merken dat het nog schoolvakantie was: de kinderen uit Mill mochten of moesten blijkbaar allemaal mee om boodschappen te doen. Dat gaf een hoop vrolijkheid maar het wekelijkse klusje ging er vooral niet sneller door. Eenmaal bij de kassa gekomen kwam na het afrekenen de tegenwoordig onvermijdelijke vraag: "Spaart u voetbalplaatjes?" --- Nou was bij ons vroeger het sparen van voetbalplaatjes (ieder jaar een nieuw boek van Panini) een soort familieritueel waar opa's en oma's druk aan meededen. Hele dozen voetbalplaatjes werden door opa opgekocht om de albums maar compleet te krijgen. Daardoor ontstond weer een soort competitie tussen opa van vaderskant en oma van moederskant, want die laatste wilde niet achterblijven en vulde graag de verzameling aan. Het gevolg was dat we altijd stapels dubbele plaatjes overhielden om uiteindelijk met veel moeite een album vol te krijgen. En natuurlijk lukte dat niet ieder seizoen en moeten er nog ergens albums liggen waarin het laatste plaatje ontbreekt. Zover zijn we nu ook, op één plaatje na hebben we het AH-boek vol. Zonder de hulp van opa of oma, dat gaat helaas niet meer, maar door middel van een ingenieus ruilsysteem met andere verzamelaars zijn we in het laatste verzamelstadium aangeland. --- "Jazeker sparen wij voetbalplaatjes!"

Toen ik met mijn volle kar de AH uitreed en ik nog met mijn hoofd bij de voetbalboeken van vroeger was, kwam het aardige jongetje weer op me af en vroeg of ik ook voetbalplaatjes had. Ja, die had ik en ik vertelde hem dat ik ze zelf wilde houden omdat we nog één plaatje nodig hadden. Op dat moment wist ik echt niet om welk nummer of plaatje dat ging. Ik kon ook geen antwoord geven op zijn vraag of het een vlag was of van welke club. Net zoals vroeger ben ik slechts toeschouwer vanaf de zijlijn en weet er het fijne niet van. Op dat moment nam ik me dan ook voor om thuis eens goed te kijken naar de lijst waarop het nummer staat dat we nog moeten hebben. Dat vertelde ik het ventje allemaal terwijl ik mijn kar wegzette en aanstalten maakte om met mijn volle tassen naar huis te lopen. Hij keek er niet minder vrolijk om en huppelde weer terug naar de ingang van de supermarkt.

Nu weet ik dat wij plaatje nummer 92 nog nodig hebben, het zou geweldig zijn als we het album compleet konden maken! En volgende keer als ik boodschappen doe, kan ik met de eventueel aanwezige verzamelaartjes ter plekke kijken of dat prentje ertussen zit. De rest mogen ze dan van me hebben!

Groot groen monster

Help! Terwijl ik op vrijdag in de namiddag nog op kantoor zit te werken, zie ik opeens een grote groene vorkheftruck héél dicht richting ons huis komen, met de tanden van de vork zo recht vooruit....
Ik schrok er behoorlijk van en rende naar buiten, want ik dacht minstens dat er een stuk uit de gevel zou gaan. Wij hadden niemand besteld, maar er gebeurde van alles daar op onze huishoek en boven onze tuin.
Wat bleek? We hebben nieuwe buren in een appartementje op de eerste verdieping van het belendende pand. Die kregen hun nieuwe meubels niet over de trap.
Het was blijkbaar een klus die 'op het laatste moment' - na enig nadenken begreep ik dat de leverancier van de meubels hiermee de naderende carnaval bedoelde - nog geklaard moest worden. Bij een plaatselijk transportbedrijf is toen een vorkheftruck geregeld en de kasten gingen vervolgens via de zijkant, over onze tuin de hoogte in en zo op het balkon van het appartement. Een leuk spektakel voor iedereen die erbij stond en er blijkbaar al vanaf wist. Maar ik vond het een stuk minder leuk om opeens ongevraagd voor dit feit gesteld te worden. Welkom nieuwe buren, ik hoop dat we in de toekomst nog plezier van elkaar hebben.

Carnaval komt er dus aan. Een niet te missen feit als je in het centrum van Mill woont. De ballonnen die we morgen aan de vlaggenstok hangen, hebben we binnen. Vanaf gisteravond komen er regelmatig bont uitgedoste feestgangers langs en de jeugdraad van elf is al een aantal keren vrolijk voorbij gehuppeld.
Op zondagmiddag zal de grote optocht van Mill door de straten trekken en wij verkeren in de luxe dat we langs de route wonen. Met mooi weer staan we eersterang buiten en als het minder mooi is dan zitten we eersterang (boven) binnen. Altijd goed.
In de hoop nog een paar leuke foto's te maken, sluit ik nu af met de belofte dat ik die morgen nog onder dit stukje zal zetten. Alaaf!

Carnaval 2009 Optocht Mill

Brand in Langenboom en Máxima naar Mill

Zaterdag las ik in de krant dat de brandweerkorpsen in onze regio hun grenzen gaan verleggen. Dat betekent dat de Millse brandweer niet automatisch als eerste zal uitrukken als er in de gemeente Mill & St. Hubert brand uitbreekt. Dat betekent zelfs dat dat korps als eerste zal moeten uitrukken als er buiten de gemeentegrens brand uitbreekt. Bijvoorbeeld in Odiliapeel, een dorp dat bij de gemeente Uden hoort. Prima natuurlijk, want de afstand van de Jochemsweg in Mill naar Odiliapeel is echt kleiner dan van de brandweerkazerne aan de Leeuweriksweg in Uden naar Odiliapeel. En het gaat er natuurlijk om dat de brandweer zo snel mogelijk ter plaatse is.
Voor branden in Langenboom zal in het vervolg als eerste een beroep worden gedaan op de brandweer van Zeeland. Heel logisch toch?

Maar wat nu als er in of bij het huis van de burgemeester van de gemeente Mill & St. Hubert brand uitbreekt? De burgervader van Mill woont in Langenboom - wat ik overigens nog steeds jammer vind, de eerste burger hoort volgens mij in het centrum van zijn standplaats te wonen - en is dan aangewezen op hulp uit Zeeland. Een plaats die onderdeel is van de gemeente Landerd. Slechts een voorbeeld van gemeenteoverschrijdende brandweerzorg, zoals het met een mooi woord heet. Maar ik vind het toch een raar idee dat je als 'baas' van de gemeente afhankelijk wordt van de 'buren' als zich zoiets voordoet. Wordt de verleiding dan niet erg groot om óók direct de hulp van de eigen brandweerjongens in te roepen? Ook al is zoiets 'not done'?
Laten we hopen dat we er nooit achter zullen komen wat er zou gebeuren in dit voorbeeld. Want uiteindelijk is het heel slim om de (brandweer)krachten te bundelen, ook al vallen de korpsen onder verschillende gemeentebesturen.

De Rijksvoorlichtingsdienst heeft bevestigd dat Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima der Nederlanden op donderdag 5 maart als beschermvrouwe van het Oranje Fonds naar Mill zal komen. Zij bezoekt dan het Senioren Hobby Centrum dat onlangs een financiële bijdrage van het Fonds heeft ontvangen.
Op de website van Het Koninklijk Huis staat meer informatie over de bezoeken die de prinses op 5 maart aan Mill en aan Venlo zal brengen.

www.koninklijkhuis.nl

F-16 of JFS?

De discussie over het type straaljager dat uiteindelijk de F-16 gaat vervangen, is nog niet afgerond, maar dat het de JSF (Joint Strike Fighter) zal worden, wordt algemeen aangenomen. Staatssecretaris Jack de Vries van Defensie (en van het CDA) wil voor eind februari het koopcontract ondertekenen voor een eerste JSF. De overige regeringspartijen (PvdA en ChristenUnie) willen die beslissing echter nog een paar maanden uitstellen. De Vries heeft bakzeil gehaald en toegestemd in een niet nader te bepalen uitstel.
Op de achtergrond gaan de voorbereidingen op de komst van de JSF gewoon door, de luchtmacht ontving in september 2008 al een Amerikaanse delegatie op Vliegbasis Leeuwarden om te onderzoeken welke aanpassingen er nodig zijn aan startbanen en hangars.

Ook in Mill maakt men zich zorgen over de JSF. Nog voordat de resultaten van de eerste geluidsmetingen van de JSF bekend zijn, heeft het CDA in de gemeenteraadsvergadering van donderdag 5 februari 2009 zich al bezorgd uitgesproken over de uitkomst hiervan. Meer geluid zou grote invloed kunnen hebben op de (nu al beperkte) mogelijkheden voor woningbouw in Mill.

Er ligt al een Amerikaans rapport over geluidoverlast van de JSF, het hoofdstuk over dit onderwerp begint met 'Noise is defined as any unwanted sound'.
In het rapport staat dat de JSF op 300 meter hoogte al 121 decibel produceert. Dat is 21 decibel méér dan de F-16. Ter verduidelijking: elke 10 decibel extra geluid wordt ervaren als een verdubbeling van de geluidsoverlast volgens dezelfde onderzoekers van de Amerikaanse luchtmacht. Die decibellen lopen naar verwachting bij landen en opstijgen behoorlijk op. Het verschil in herrie tussen de F-16 en de JSF bij landen is nog niet onderzocht, maar de JSF produceert ten opzichte van de F-15 (die al meer herrie maakt dan de F-16) 19 decibel meer bij landing. Dit is een geluidsniveau dat ongeveer als vier keer zo hoog wordt ervaren. Dat opstijgen en landen gebeurt wél vlakbij ons, net over onze gemeentegrens. Als de straaljagers over de dorpskern van Mill vliegen zijn ze nog maar net opgestegen of ze zetten net de landing in.

Nu zijn we behoorlijk 'gewend' aan de F-16, maar die produceren al geluid genoeg. Het zou niet redelijk zijn om net te doen of we ze niet horen. Er valt prima met het dagelijks overkomen van de F-16's te leven hier in Mill, maar het moet niet érger worden. Daar zitten we echt niet op te wachten.
Alle reden dus voor de bevolking van Mill om zich ongerust te maken over die JSF, want dat die er komt, kunnen we wel als zeker beschouwen. We zullen er binnenkort zeker meer van horen!

Meer info op www.jsfnieuws.nl

Groeten uit Oslo

Deze week geen nieuws uit Mill, maar de groeten uit Oslo. Deze Noorse no-nonsense stad heeft tal van attracties. Wij waren o.a. in het Munch museum en het Alfred Nobel Vredesmuseum. Het is er koud, érg koud en de sneeuw heeft er iets permanents. De Noren zijn soms vriendelijk, soms nemen ze die moeite niet. Je kunt er heerlijk eten, vooral lekkere verse vis. Wij hebben even van deze stad mogen genieten, morgen vliegen we weer naar Nederland, volgende week weer nieuws uit Mill dus!

Bus gestolen

Wie steelt er nou een wielerbus? Dat is de vraag waarop Wielerclub Mill deze week graag een antwoord zou krijgen. De bus die de hele week op het parkeerterrein aan de Julianastraat staat en ieder weekend door de club gebruikt wordt, is verdwenen. Volgens de bouwvakkers die aan de andere kant van de weg aan een nieuw huis bezig zijn, stond de bus er woensdag nog. Dat zou heel goed kunnen, maar als directe buur van het parkeerterrein kan ik dat bevestigen nog ontkennen. Heel eerlijk gezegd is de bus zo'n vertrouwd beeld achter ons huis, dat die me meestal helemaal niet meer opvalt. Dat ik niet precies weet wanneer de bus er nog stond, heeft trouwens ook heel veel met die bouwvakkers te maken. Want ongeveer het enige wat wij nog zien als wij naar buiten gaan en naar links kijken, is de bouwvakkerskeet. Die staat precies naast onze oprit, dat is ook héél handig als je achteruit de straat op wilt. Voordat die bouwvakkers hun keet daar hadden staan, stond de bus er wel eens en dan mopperde ik altijd flink in mezelf omdat ik zo weinig uitzicht had. Op die momenten viel het me echt wel op of de bus er wel of niet stond! Maar verder was de bus altijd gewoon een vast onderdeel van het straatbeeld. Hij stond er gewoon altijd, niet echt opvallend alhoewel het natuurlijk wél een opvallende bus was. En dat maakt het ook zo vreemd. Wie doet er nou moeite om een oude bus die volgeplakt is met sponsornamen te stelen? Het is bepaald geen nieuwe bus waardoor het nog de moeite waard zou zijn om die te stelen en door te verkopen. Maar zo'n oude bus die bovendien ook nog erg herkenbaar is, daar moet je wel veel werk, tijd en geld in willen steken voordat die de handel in kan. Als je alleen de sponsornamen eraf stript, kun je er net zo goed met grote letters 'Deze bus is gestolen' opzetten. Wie doet er nou zoiets, wie steelt er nou zo'n bus?

De wielerclub is zwaar gedupeerd, maar behalve voor deze vereniging is het ook heel erg voor Mill. Hoe moet dat nou met ons veilige imago? De veiligste gemeente in de regio? En zijn wij de enige omwonenden die helemaal niks gemerkt hebben? Blijkbaar niet, want anders was de bus óf niet gestolen óf al lang weer terecht geweest. Het is maar een vreemd idee dat er iemand met kwade bedoelingen vlakbij je huis in de weer is geweest. Het zet je ook aan het denken over de 'soort' dief die daar actief was. Stonden er echt geen betere auto's of had hij (of zij natuurlijk) het speciaal op de wielerbus voorzien? Heeft de dief een hekel aan wielrenners in het algemeen of aan Wielerclub Mill in het bijzonder? Allemaal vragen die tot nu toe onbeantwoord zijn gebleven, zal dit raadsel ooit opgelost worden?

Mill natuurlijk

De schapen zijn weer terug in Mill. In het landschapspark De Peelkanaalzone waar ik al eens eerder over schreef, loopt de schaapskudde Ovis & Eco sinds kort weer rond. In mei 2008 schreef ik al eens over dit bijzonder verschijnsel. Het is leuk om de schapen tegen te komen en het natuurpark zelf wordt steeds natuurlijker. Terwijl de plannen voor een nieuw centrum maar niet concreet willen worden voor de meeste inwoners van Mill, heeft de natuur meer ruimte gekregen. Het een zal niet het gevolg zijn van het ander, maar het bewijst wel dat er wel degelijk vooruitgang is in ons dorp. Dat gemaakte plannen ook werkelijk uitgevoerd worden - en dat op niet al te lange termijn.
Het hele gebied in de nabijheid van het Peelkanaal is een mooi recreatiegebied geworden voor iedereen die van rust en ruimte houdt. En van schapen dus.

Een ander stukje 'landschap' in Mill dat van de natuur teruggewonnen moet worden is het moeras bij Aldendriel. Want in tegenstelling tot wat men zou verwachten moet er onderhoud gepleegd worden om het oorspronkelijke moeras dat daar was terug te brengen. Juist doordat de natuur zijn gang daar kon gaan, is het volledig verwilderd door niet onderhouden boomgroei. En ook hier worden spijkers met koppen geslagen, want de aanbesteding voor dit project is al in gang gezet voordat de stukken in de raadsvergadering geweest zijn. Dit wordt een race tegen de biologische klok, want het project moet afgerond zijn voordat er weer bladeren aan de bomen zitten.

Initiatieven genoeg in Mill.
AB'90 wil daar nog het burgerinitiatief aan toevoegen zodat inwoners zelf punten kunnen aandragen voor de gemeenteraadsvergaderingen. Een prachtig plan om de inwoners van Mill actief bij de politiek te betrekken. Als voorbereiding hierop moet ik toch eens na gaan denken over nieuwe ideeën en ontwikkelingen voor Mill. Natuurlijk moet je zoiets niet alleen doen. Wie helpt?

Winter in Mill

Het was mooi op maandagochtend toen Mill wakker werd: alles was wit en ongerept. Zoals dat gaat als de sneeuw nog vers is, waanden wij ons allemaal in een sprookje.

Maar dat sprookje was snel over toen de eerste auto's van de weg een glijbaan hadden gemaakt. De wegen in het centrum van ons dorp werden niet gestrooid en er werd geen sneeuw opgeruimd. Dat had de hele week consequenties voor het rijdend verkeer, maar zeker ook voor de voetgangers die door de snel ontstane vieze natte drab moesten. Na een paar nachten strenge vorst is de wereld nog steeds wit, maar van ongerept is geen sprake meer. De sneeuw is verworden tot bevroren ijsklonten of nog erger, tot bruine derrie. Het sprookje is voorbij, alleen voor de schaatsers is de winter nog steeds leuk. Overal waar water was, is nu gelegenheid om te schaatsen en daar wordt flink gebruik van gemaakt. Dat is wel een prachtig gezicht in het witte, winterse landschap.

Dat de winter een slechte tijd is om je huis te verkopen, weet iedereen. Dat er ook nog een kredietcrisis bij zou komen, hadden wij niet verwacht. Toch vinden wij ons huis een prachtig plaatje in de sneeuw en hebben er nog steeds vertrouwen in dat er zich iemand meldt die er net zo verliefd op wordt als wij nog steeds zijn.
Vandaag waren wij in 's-Hertogenbosch omdat daar een huis te koop staat dat wij net zo prachtig vinden. Wij wilden wel eens kijken of het in werkelijkheid net zo mooi was als wij op internet gezien hadden. Alhoewel het huis véél kleiner is dan het pand waar wij nu in wonen, waren wij behoorlijk onder de indruk van de ligging en de sfeer van de woning. Midden in de stad en toch was het er helemaal stil. Het pand is gebouwd boven de Binnendieze en ligt aan een smal autovrij straatje. Wij dromen nog even lekker verder...

Dit is weer het eerste bericht van een heel nieuw jaar. Wat zullen we allemaal gaan beleven in Mill? Gaan we de eerste werkzaamheden van het Centrumplan meemaken? Komt er echt een Brede School in Mill? Gaat de gemeente gewoon verder met het sturen van Nieuwsbrieven over het Centrumplan waar geen enkel concreet nieuws over dat plan in staat? Wanneer is het geld op voor het Centrumplan en wat is er dan al gerealiseerd? Allemaal vragen waarop misschien een antwoord komt in 2009, of zouden we in januari 2010 nog steeds dezelfde vragen kunnen stellen? Wie het weet, mag het zeggen!

Groeten uit Brussel

De beste wensen

Mill is weer bij de tijd

Vanavond tijdens de jaarlijkse 'Midnight shopping' is de torenklok officieel in gebruik genomen. Mill kan nu ook 's avonds weer van alle kanten zien hoe laat het is.

In het centrum van het dorp was het tot laat druk. De meeste winkels waren open en in de Kerkstraat stonden een aantal marktkramen opgesteld. Hier en daar stond een vuurkorf om de sfeer te verhogen. Het zag er allemaal gezellig uit, maar het hoogtepunt van de avond was toch het tijdstip dat de torenklok verlicht werd. Eindelijk, we zijn weer bij de tijd! Ik heb meteen maar even wat sfeerfoto's gemaakt van de kerktoren.

Het Weekboeket (een initiatief van www.inMill.nl en ondersteund door verschillende plaatselijke ondernemers) was deze week voor het team van De Kameleon. Heel lief van de ouders dat ze eraan dachten om het voor deze geweldige collega's aan te vragen!

Hartelijke groeten uit Parijs

Dit weekend genoten wij van Parijs.

Even helemaal weg, even helemaal niks.
Wij bezochten o.a. 'Jeff Koons Versailles':

Versailles

(klik op de collage hierboven om naar het fotoalbum te gaan)