Groeten uit Schiermonnikoog

drooggevallen wad

Wat voor weer het in de rest van Nederland is, weet ik niet en is voor ons ook even niet van belang. Hier, op Schiermonnikoog schijnt volop de zon en is het lekker om te wandelen en van een drankje te genieten op een terras. Volgende week gaan we op vakantie in Frankrijk en nu namen we vast een voorproefje op het gevoel dat daarbij hoort. Morgenmiddag nog even werken hier (lezing over immunologie geven en bijwonen) en maandag weer terug.

Deze week op IMMUUN: Alle remmen los
Op Lievendags Weblog: Ry Cooder in Carré

Wel of geen initiatief?

Het eerste burgerinitiatief van Mill is een feit. Een inwoner van Mill haalde 180 handtekeningen op om zijn voorstel om de garantieprijs voor oud papier te koppelen aan de Vergoeding Huishoudelijk Afval en de wereldmarktprijs als 'burgerinitiatief' op de agenda van de gemeenteraad te krijgen. Bij die eerste stap bleef het dan ook, inhoudelijk werd dit punt voorlopig niet behandeld en verdere stappen zullen moeten worden afgewacht.

In de Karstraat in Mill was sprake van een heel ander initiatief. Daar had een 'burger' een hennepkwekerij van 274 planten ingericht. Illegaal uiteraard en zoals gewoonlijk werd het ontdekt zonder dat de kweker daarvoor bewust initiatieven had ontplooid. Het was een kwestie van slordig watergebruik die de zaak aan het licht bracht.

In Haps zitten ze met de handen in het haar over de te verwachten nieuwe burgers in dit dorp. De gemeente Cuijk heeft het initiatief genomen om 150 asielzoekers onder te brengen op 2 locaties in Haps. De reacties hierop zijn heel divers en niet allemaal even politiek correct. Maar de manier waarop dit intitatief uitgevoerd is, was blijkbaar voor de dorpsraad in Haps reden genoeg om op te stappen. Politiek correct of niet, het ontbreken van goede communicatie vindt de dorpsraad voldoende reden om het vertrouwen in de gemeente Cuijk op te zeggen. 'Haps - Mill - Oeffelt', volgens Martin Bril klonk het al heel exotisch!

Of je het nu wel of geen goed initiatief vindt om poepzakjes uit te delen op het station van Nijmegen, feit is dat de toiletten in de Veolia treinen nog minstens een maand gesloten blijven. We zullen het met z'n allen dus nog even 'op moeten houden' als we met de trein tussen Nijmegen en Roermond reizen.

En wat las ik vandaag nog meer in de krant? Als het nu eind maart zou zijn, zou het een aprilgrap kunnen zijn: Australiërs (The Queensland Gas Company) willen Gelders gas! En niet alleen uit Gelderland, maar in heel Zuidoost Nederland willen ze onderzoek doen naar de mogelijkheden om gas uit de daar aanwezige steenkoollagen te winnen. Vooral de Achterhoek en de Peel zijn gebieden waar de kans het grootst is. Dat zou voor Mill betekenen dat we straks behalve op de 'toren' van Van Houts ook uitzicht zouden kunnen hebben op een aantal (boor)torens van 50 meter hoogte. Dat lijkt me geen initiatief dat we moeten ondersteunen!

Deze week op Lievendags Weblog: Een oude traditie
Deze week op IMMUUN ----------: Antilichaam

Mill ging stemmen

Gisteren waren de Europese verkiezingen en ook in Mill kon op diverse plaatsen gestemd worden. Mét het potlood, net zoals vroeger.
Voor ons is het gemeentehuis het dichtstbijzijnde stemlokaal, dus daar ging ik me met stemoproep én paspoort melden om te mogen stemmen. Het was er niet druk, eigenlijk was ik gewoon de enige kandidaat op dat moment. Verder zaten er wel 3 mensen achter de tafel, de eerste nam mijn stemoproep in ontvangst en vroeg me naar mijn identiteitsbewijs (waarom zou ik eigenlijk de moeite doen om met een stemoproep van iemand anders naar het stemlokaal te gaan??), de tweede controleerde of ik wel op de lijst stond en van nummer 3 kreeg ik uiteindelijk een stembiljet. Dat biljet mocht ik helemaal alleen inkleuren, daarvoor stonden wel 3 hokjes opgesteld tegenover de tafel met de stemcommissie (of hoe het gezelschap van 3 achter de tafel zich ook maar wil laten noemen). Ik had trouwens ook best mijn rondje in het openbaar willlen kleuren, al die geheimzinnigheid is aan mij niet besteed.

Omdat ik Europa belangrijk vind, maar ook omdat ik vind dat je verplicht bent om te stemmen als je in een land woont waar dat kán, bracht ik mijn stem uit bij deze verkiezingen. En omdat ik ook wel een beetje de campagnes van verschillende parijen gevolgd had, stemde ik níet op de partij waar ik (nog) lid van ben, de SP. Die zijn namelijk helemaal niet zo voor Europa en dat brengen ze op een manier waar ik het niet erg mee eens kan zijn. In hun campagne hadden ze het steeds over minder Brussel - en dan bedoelen ze minder bemoeienis van het Europese parlement. Maar het gaat helemaal niet om minder of ertegen zijn, het gaat erom dat je als klein landje niks betekent zonder samenwerking in Europa. Nederland heeft als handelsland al ontzettend geprofiteerd van 'Europa' en zal er nog wel meer voordelen van gaan ondervinden. Er is becijferd dat het nationaal inkomen van Nederland 10% hoger ligt dankzij de verregaande Europese samenwerking. Nederland was in 2008 van alle 27 EU-landen de grootste netto-ontvanger van buitenlandse investeringen. Ons land ontving in totaal 9 miljard euro meer uit het buitenland dan het zelf had geïnvesteerd. Arm zijn we er dus niet van geworden.
Een samenwerkend Europa biedt ook veel praktische voordelen, zoals het vrij kunnen reizen, wonen, werken en studeren in de aangesloten landen.

De 'tegenpartijen' die meededen aan de Europese verkiezingen legden vooral de nadruk op het wel of niet toetreden van Turkije, de hoge kosten van lidmaatschap (wat vreemd is als je de kosten vergelijkt met de winst zoals hierboven beschreven), en het profiteren van de 'arme' Europese landen die lid zijn geworden zoals Roemenië en Bulgarije.
Och, iedereen moet natuurlijk zelf weten wat hij stemt. Maar dat de uitslag van deze verkiezing een afschildering zou zijn van de landelijke politiek wil er bij mij niet helemaal in. Alleen al het lage opkomstpercentage doet geen recht aan deze vergelijking, maar ook de uitspraken die ik gisteravond op TV hoorde van de 'grote overwinnaar' leken helemaal nergens op. In plaats van de handen uit de mouwen te steken voor (óf tegen) Europa, gebruikt Wilders de zendtijd door over een 'cordon sanitaire' te beginnen om nog eens extra kolen op het vuur te gooien aan tafel met zijn collega politici. Van een echte discussie kon toen geen sprake meer zijn en Wilders had wéér alle aandacht.

Hieronder de uitslagen van de laatste verkiezingen uit Mill:

Europese verkiezingen 4 juni 2009:
Opkomst 35,4%, nét iets minder dan het landelijk gemiddelde van 36,5%

CDA 45%
PvdA 9%
VVD 9%
Groen Links 4%
SP 9%
D66 4%
PVV 16%

rest 4% (waarvan de Partij voor de Dieren ruim 1%)
niet geldig 0,5%, blanko 0,25%: samen 21 stemmen, bijna 1%.

Bron: http://www.telegraaf.nl

==================

Laatste 2de Kamerverkiezingen opkomst 84,6% (2006)

CDA 45%
PvdA 15%
VVD 11%
Groen Links 1%
SP 21%
D66 1%
PVV 5%

rest 1%

Bron: http://extra.volkskrant.nl

==================

Laatste gemeenteraadsverkiezingen (2006), opkomst 63,5%:
CDA 28%
PvdA 15%

AB'90 23%%
Vierkernen 22%
Langenboom 12%

Bron: http://www.nrc.nl

Deze week op Lievendags Weblog: Smulvaart
------------- op IMMUUN ----------: Waterstofperoxide

Tobben

Het blijft tobben met het Volkskrantblog, maar gelukkig heb ik op tijd een nieuwe start gemaakt met dit blog. De oudere bijdragen zullen nog even moeten wachten, want er is nog geen gelegenheid geweest om ze toe te voegen. Dat is erg jammer, want het aantal vaste lezers van het Volkskrantblog is deze week drastisch teruggelopen van gemiddeld zo'n 300 naar 3! Dat is wel erg weinig en dat moet ook snel weer meer worden. Bij de 300 vaste lezers zaten dus blijkbaar niet mijn familie en vrienden, een enkele uitzondering daargelaten.
De meest opgevraagde artikelen - bijvoorbeeld het stukje over Brabant of dat over de schapen in Mill - zitten helaas nog verborgen in het oude blog en bezoekers die daar via Google terechtkomen, krijgen voorlopig nog het volgende te zien:

Tijdelijk offline

Update vrijdag 29 mei. Inmiddels hebben de beste consultants van Nederland zich over het performance-probleem van het
nieuwe vkblog gebogen. Zij zijn met ons tot de conclusie gekomen dat er niet een simpele oplossing bestaat.
De nieuwe verwachte datum van livegang is donderdag 4 of vrijdag 5 juni.

We bieden nogmaals onze excuses aan en hopen van harte dat u bereid bent om eind van de week terug te keren.

Ik hoop dus ook dat ze bereid zijn om terug te keren, nog beter om over te stappen naar dit blog. De link hier naartoe kan ik er natuurlijk ook pas opzetten als de 'beste consultants van Nederland' het probleem bij De Volkskrant hebben opgelost. Ze hadden beter die vaklui vooraf kunnen consulteren, dan was het probleem er misschien niet geweest...

Deze week dus nog geen definitief afscheid van het Volkskrantblog, dat kan pas als het weer operationeel is en ik weer bij mijn schrijfsels kan.

In de diashow in de rechterkolom zijn deze week beelden te zien van Marleen van de Steeg - van Kemenade uit Oploo. Ze maakt prachtige keramische beelden die ze voor heel redelijke prijzen verkoopt. Ze is erg creatief en maakt ook beelden op bestelling.

In de Julianastraat zijn de bouwwerkzaamheden aan de rechterkant bijna voltooid. Na de oude drogisterij die helemaal verbouwd is tot woonhuis, is nu ook het pand direct daarvoor klaar. De laatste klussen worden geklaard en dan zijn wij hopelijk voorlopig een poos van het grote bouwverkeer verlost. Geen bouwkranen meer direct achter onze oprit of containers die zo ver op de weg staan dat we niet weg kunnen. Het zal er een stuk rustiger van worden in de buurt, want met dit mooie weer hoeven we dan ook niet meer naar de radiozender te luisteren die favoriet was bij de bouwvakkers.
Het volgende bouwverkeer verwacht ik pas als er, in het kader van het centrumplan, iets gaat gebeuren met de winkels aan de Markt. Maar daar ben ik voorlopig nog helemaal niet bang voor. Zolang er geen nieuwe gegadigden zijn voor de leegstaande winkels daar en elders in Mill, kan ik me niet voorstellen dat er één projectontwikkelaar te vinden is die zijn geld daarin wil stoppen.

Deze week op Lievendags Web: Vuurplaatsen
------------- op IMMUUN-------: Zoek de verschillen

Afscheid

Na zo'n 4 jaar enthousiast bloggen op het Volkskrantblog, meen ik dat ik er nu afscheid van moet nemen. Er is bij die krant blijkbaar iemand op het idee gekomen dat het oude format niet meer voldoet en dat er iets nieuws ontwikkeld moet worden. In dat soort gevallen roep ik altijd snel: "Zorg dat je het kind niet met het badwater weggooit" en dat hebben ze bij de Volkskrant vast niet gehoord.
Wat een ellende, de hele lay-out van je blog verschoven en alles duurt eindeloos voordat er iets zichtbaar wordt. En dan begrijp ik dat ik nog geluk had, want er waren veel mensen die niet eens meer konden inloggen op hun eigen blog. Want zo voelt dat dus wel: je eigen blog. Daar heb je van alles aan toevertrouwd en veel tijd ingestopt en dan kun je er niet eens meer bij...

Dinsdagmiddag zou het nieuwe blog na anderhalve dag afwezigheid weer operationeel zijn, maar ik schrok van de kwaliteit en de toegevoegde flauwiteiten. 'Groepen' en 'Favorieten', waarom zou ik die op mijn weblog willen? Daarvoor kan ik prima terecht bij Hyves, Facebook of zakelijk op Linkedin. Daar maak ik graag gebruik van en hoef dat echt niet op mijn weblog waarop ik alleen maar wil vertellen over Mill en omstreken. En toen ik probeerde of ik de blokjes Groepen en Favorieten kon verwijderen, lukte me dat niet. Ook ze op een 'achterafplaatsje' parkeren ging moeizaam. Als het al eens lukte, dan stonden ze me na een half uur weer gezellig bovenaan toe te lachen. Grrrrrr.
Vanmorgen bedacht ik dat ik natuurlijk helemaal niet afhankelijk ben van het Volkskrantblog, bloggen kun je overal. Ik heb ook hele goede ervaringen met andere blogs en heb daarom snel een 2^de Station Mill aangemaakt bij Blogspot. Toen ik dat eenmaal bedacht had, ben ik begonnen met zoveel mogelijk oude blogjes met terugwerkende kracht te publiceren op dit nieuwe wonder. Alles werkt zoals ik het wil, ik kan veranderen waar en wat ik wil en er kan zelfs script gebruikt worden (voor de digibeten onder u te moeilijk om uit te leggen, maar het geeft meer mogelijkheden in wat je wilt laten zien). Zo is er nu een heuse diashow in de rechter kolom! Bij deze dus:
Ik blog voortaan alleen nog maar via http://stationmill.blogspot.com!

Helaas hield het Volkskrantblog er tot nader order helemaal mee op toen ik de berichten van de maand mei er net op had staan. De rest volgt nog - al zal dat allemaal niet zo snel gaan want het kost nogal wat tijd - tenminste als de VK erin slaagt om hun blog weer operationeel te krijgen!
Lieve Volkskrantbloglezers, ik wil jullie allemaal bedanken voor de belangstelling en hoop dat jullie me blijven bezoeken op de nieuwe locatie. Tip: abonneer je hier via de RSS-feed (Abonneren op: Berichten (Atom))!

Vanmorgen was er in Mill ook een bijzonder afscheid: de uitvaart van Harm Selten. Ik heb hem persoonlijk niet gekend, maar zijn kinderen ken ik van de tijd dat ze op De Kameleon zaten. Ik wist wel dat hij ernstig ziek was, maar ik schrok toch toen ik van de week de rouwadvertentie las.
Het was rond 10 uur uitgesproken druk in de Stationsstraat, veel mensen in hun beste kleren die allemaal richting kerk liepen. Ook erg veel motoren opeens in het centrum van Mill. Op een gegeven moment zag ik een motor voorbij rijden met een doodskist in het zijspan. Toen begreep ik opeens waar alle drukte vandaan kwam.

Het moet een indrukwekkend afscheid zijn geweest met tientallen motorrijders die hem begeleidden op zijn laatste rit. Voor Sonny en Joy zal het bij het grote verdriet dat ze hebben, zeker ook troost bieden dat er zoveel mensen van hun papa hielden.

FF Pauze

Na veel weg te zijn geweest, waren we dit weekend weer gewoon in Mill. Net zoals iedereen boften we ontzettend met het weer. Dat was aanleiding voor ons om vanmiddag eens een flink stuk met de hond te gaan wandelen. Tijdens een van zijn hardlooprondjes was het mijn echtgenoot opgevallen dat er in de buurt van De Tongelaar een bordje naar 'FF Pauze' verwees. Omdat we nieuwsgierig waren wat er precies bij dat bordje hoorde, was dat de bestemming voor onze wandeling. Via de Stationsstraat, Oranjeboomlaan, Hoogstraat en Hoogveldseweg liepen we naar de Karstraat richting Graafseweg. Nog voor de brug draaiden we al rechtsaf naar de Molendijk en die bleven we volgen tot we bij het bewuste bordje arriveerden. Daar liepen we de Bergseweg in om vervolgens rechtsaf de Paulweg op te gaan. In de verte zagen we daar inderdaad vlaggen en een bord met daarop FF Pauze. Een hele wandel, maar ons doel was bereikt. Echt helemaal temidden van prachtige landschappen ligt daar aan de Paulweg een schitterende uitspanning of zoals het zelf noemen een pleisterplaats - rustplaats. Voor de passerende fietser of wandelaar een ideale plek om even uit te rusten en iets te drinken of zelfs een hapje te eten. Je hoeft er niet zoals wij eerst helemaal heen te lopen, maar kunt FF pauze ook als uitgangspunt voor een wandeling nemen. In de buurt van landgoed Tongelaar is er volop gelegenheid om korte of langere wandelingen te maken. Ook voor paardenliefhebbers een prima plek om te rusten of te vertrekken, ze hebben er daar al rekening mee gehouden dat uw paard er in- en uitgespannen kan worden. We werden er allervriendelijkst ontvangen en genoten op het terras in de zon van heerlijk boerderij-ijs. Ook de hond werd verwend met een grote bak water en extra aandacht! De wandeling terug viel ons helemaal niet zwaar, goed uitgerust als we waren door het verpozen op het terras van FF Pauze. We volgden de Paulweg tot aan het bos, waar we dwars doorheen liepen naar de Graafseweg. Van daaruit was het gewoon steeds rechtdoor tot we weer in Mill waren. Moe waren we toen wel, maar met een glaasje prosecco in de zon in onze eigen tuin, was het leed al gauw geleden.

Zie hieronder de route die wij liepen (6,75 km)



Klik op de kaart voor meer mogelijkheden

Deze week op Lievendags Weblog : Zondagochtend thuis
------------- op IMMUUN--------- : Overgevoelig

Groeten uit Helsinki

Zondagmorgen half 10 (in Nederland pas half 9) zit ik op de bank van ons mini-appartementje midden in Helsinki. Gisterochtend van huis vertrokken, nadat ik net een halve dag en een nacht thuis was van het bezoek aan Wenen met aansluitende afspraak in Utrecht. Deze week heb ik nog niet veel van Mill gezien.
Volgende week ben ik er weer!

Domino-day begint in Mill?

Gisteren waren wij bij vrienden op bezoek die zo gelukkig waren hun huis wél te verkopen en inmiddels in een gloednieuw appartement wonen. Zij wel, wij moeten nog even wachten.
Van dat wachten word je op een gegeven moment moe, je wilt wel eens wat doén! Mijn echtgenoot bedacht een geweldig plan om de huizenmarkt weer op gang te helpen, ik wil het hier graag uitleggen.
Om te beginnen moet de overheid of een door de overheid gesteunde bank één huis dat op de markt wordt aangeboden aankopen voor de gevraagde prijs. De verkoper van dat huis moet tegelijkertijd met het verkoopcontract een overeenkomst tekenen dat hij binnen een week een ander huis voor de gevraagde prijs koopt. De eigenaar daarvan krijgt dezelfde overeenkomst te tekenen enzovoort, zodat als het ware een hele rits huizen elkaar als dominostenen op weg helpt. Daardoor ontstaat er een flinke beweging in de markt die de zo nodige impuls zou kunnen zijn om de nu stagnerende huizenverkoop weer op gang te brengen.
Voordeel van zo'n opzet is dat het afgelopen is met de kat uit de boom kijken en wachten tot er misschien ergens op de markt prijsdalingen zichtbaar worden. De beweging die er op dit moment is in de huizenmarkt komt van onderaf en heeft nog niet de potentie veel in beweging te zetten. Een klein rijtje dominostenen dat stagneert zogauw er naar een hoger segment moet worden overgeschakeld. Als de eerste dominosteen een pand betreft uit een hogere prijsklasse wordt de beweging groter omdat er meer beweging naar zowel duurdere als goedkopere huizen zal zijn. Eigenaren van grote en dus duurdere woningen wíllen wel doorstromen naar een huis met een hogere vraagprijs, maar dan moet er wel eerst verkocht kunnen worden. Banken zullen ook gemakkelijker een hypotheek verstrekken als er meer vermogen vrijkomt.
Ook grote makelaarsorganisaties zouden kunnen overwegen om dit plan ten uitvoer te brengen. Eenmaal een grote investering zorgt ervoor dat hun handel weer als vanouds gaat lopen. Een eenvoudig idee met verstrekkende gevolgen waarbij wij graag onze woning als eerste te koop aanbieden: overheid, bank of makelaar - u zegt het maar!

Gemist

Het lijkt of ik deze week alles in Mill gemist heb. Als ik de nieuwsberichten op www.inmill.nl lees, dan was er van alles te winnen en te beleven. Maar het ging aan mijn neus voorbij.

Ik won géén laptop, alhoewel ik echt meteen wist wat er op de foto stond bij de prijsvraag op www.inmill.nl . Er waren er veel meer die gezien hadden dat het om het torentje op de oude brandweerkazerne in de Stationsstraat ging. En met loterijen heb ik nog nooit geluk gehad, dus ook deze keer werd ik er niet uitgepikt. Jammer toch?

Ook het weekboeket was deze keer - evenals vorige keren en waarschijnlijk ook de volgende keren - niet voor mij bestemd. Ik zou er ook maar verlegen van geworden zijn, want ook ik kan niet bedenken waarmee ik het verdiend zou kunnen hebben. Er zijn veel andere mensen in Mill die daarmee gelukkig gemaakt kunnen worden, een mooi initiatief trouwens om regelmatig iemand in de bloemetjes te zetten.

Tijdens de jaarlijkse lintjesregeling viel er geen enkel voor mij naar beneden. Het leek zelfs even of er dit jaar helemáál geen onderscheidingen in Mill zouden worden uitgedeeld, maar gelukkig was er toch één nieuw lid in de Orde van Oranje Nassau in Mill. Dat moet volgend jaar beter, want vergeleken met plaatsen in de regio is één lintje wel erg weinig.

Toen wij zondagmiddag thuiskwamen uit Antwerpen, bleek dat we de braderie ook al gemist hadden. Ze waren nog aan het opruimen, dat is alles wat we er nog van konden zien. Pal voor onze voordeur stond nog een enorme bestelbus, strak geparkeerd tegen onze gevel.

En tot overmaat van ramp las ik bij thuiskomst dat we de volgende rommelmarkt zeker ook zullen missen, want op die dag komen wij terug van onze vakantie in Frankrijk.

Veel festiviteiten in Nederland afgelast

De dag begon zo goed, de oranjezon deed en doet nog steeds geweldig haar best. Het was echt feest, tot ongeveer 12 uur. Toen veranderde deze Koninginnedag definitief in een drama. De nieuwsfeiten over het 'incident' zoals de aanslag in Apeldoorn eerder vandaag genoemd werd, worden al de hele middag op TV herhaald. Ik hoor net dat de naam van de dader zelfs al op internet circuleert. Overal in Nederland worden de fesitiviteiten aangepast of zelfs afgelast. Vlaggen hangen halfstok. De Bond van Oranjeverenigingen adviseert alle oranjeverenigingen om de openbare optredens af te gelasten. De Koningin besluit direct na het drama dat ook voor haar Koninginnedag voorbij is.
In Rotterdam, Maastricht, Eindhoven en Breda hebben burgemeester en wethouders de officiële activiteiten geannuleerd. Ook de gemeente Utrecht heeft alle officiële feesten afgelast.

Zo niet in Mill. Uit de luidsprekers schalt op dit moment nog steeds de muziek en op het plein voor het gemeenthuis wordt doorgefeest. Onder het genot van een biertje en harde muziek bij de slachtoffers van een drama stilstaan, valt niet mee. Dat zal ook wel niet uitgebreid gebeuren. Toen ik net een rondje met de hond deed, zag ik nog een heleboel vlaggen wapperen. Daarvan hingen er welgeteld twee halfstok. Gelukkig zijn er toch nog mensen in Mill die zich wél realiseren dat er iets verschrikkelijks gebeurd is in ons land.
Laat de rest maar feesten, maar gek is het wel. Het is net zoiets als naar een verjaardag gaan terwijl de jarige niet in de stemming is om feest te vieren. Sterker nog, waarbij de jarige intens verdriet heeft. Daar drinken ze er nog maar eentje op, in de feesttent hier in Mill.

Martin Bril

(Foto: Dijkstra B.V.)

Als eerbetoon aan de deze week overleden schrijver Martin Bril, wil ik me deze week beperken tot hetgene hij ooit over Mill schreef. Daar heb ik werkelijk helemaal niks aan toe te voegen. Het is wonderschoon in zijn eenvoud, de route van Afrit 5 van de A73 naar Mill door de ogen van een meester-observator:

HAPS, MILL & OEFELT

Van die afritten waar een magnetische werking van uitgaat. Afrit nummer 5 van de A73, bijvoorbeeld: naar Haps, Mill en Oefelt. Geen gedicht, maar het scheelt weinig.

Haps.

Mill.

Oeffelt.

Vaak voorbijgereden, maar nu was het dan zo ver. Ik nam de afslag. Boven kon ik linksaf naar Oefelt, 3 kilometer, en rechtsaf naar Haps, 2 kilometer, Mill, 9 kilometer, en Uden, 21 kilometer. Dat was een tegenvaller. Uden had ik er liever niet bijgehad. De wereld moest overzichtelijk blijven.

Ik sloeg rechtsaf en kwam al snel in Haps. Daar valt weinig over te zeggen. Het liep tegen twaalven en bij basisschool De Bongerd stonden moeders op hun kinderen te wachten. Twee dames waren als klaarover gekleed. Verder veel driekwartbroeken en sandalen. Bij het verlaten van Haps begonnen de kerkklokken te beieren.

Maisvelden.

Vrachtverkeer.

Aardappels.

Ineens een on-aangekondige nederzetting: St. Hubert. Niet meteen, maar toch al snel schoot de heilige Hubertus me te binnen. Bekeerd toen hij tussen het gewei van een hert een oplichtend kruis zag. Het zal je gebeuren.

Ik stopte middenin het dorp, bij een fris gemetseld kappeltje, met een een strak gemaaid grasveld en keurige picknickvoorzieningen eromheen. In de kapel wachtte Maria, een collectebus en waxinelichtjes die voor 50 cent konden worden aangekocht. Ik stak er één op voor Gerard Reve, en nog maar eentje, voor Bob den Uyl. Daarna ging ik buiten aan een picknicktafel zitten. Aan de overkant van de weg was een man in korte broek bezig zijn heg te snoeien. Er viel een voorzichtige, dunne, zomerse regen.

Langs twee café’s, De Kleine Wereld (ik lieg niet) en De Oude Post, beiden gesloten, verliet ik St. Hubert. Kort daarop stond ik op een rotonde. Rechtsaf ging het naar Mill, maar ik kon ook andere kanten op – naar Wilbertoord, Wanroij, Odiliapeel, Sint Anthonis en Rijkevoort. De wereld begon nu toch wel heel groot te worden.

Ik ging naar Mill.

En keerde terug.

Nu stopte ik bij een bushalte, vlakbij de rotonde. Er lag een groot restaurant aan, Erica. Gesloten natuurlijk. Ik wilde op de kaart kijken. Ineens verscheen een zwarte vrouw naast me, werkelijk: heel zwart. Ze was te voet en de droeg een lange paarse rok, een oude, warme jas en een donkerbruine hoofddoek. Ze kwam uit Somalie en ging naar Cuyk, daar moest ze lessen volgen.

Haar verschijning was zo onverwachts dat ze best lopend uit Somalie had kunnen komen. Ik wilde haar een lift geven, maar ze verstond me niet, en kon me ook over haar eigen situatie niets meer uitleggen dan ze al gedaan had. Gelukkig kwam de bus, en weg was ze.

Ik reed naar Oeffelt.

Het was inmiddels weer droog, maar de lucht was zo zwart als het gezicht van de Somalische vrouw. Weer kwam ik door St Hubert, en ook weer door Haps, waar alle kinderen nu thuis bij moeders aan de boterham zaten. Iets later barstte het noodweer los, en stapvoets reed ik de laatste kilometers naar Oeffelt dat zichzelf presenteerde met een rotonde en een groot bord: revitalisering dorpshart.

Tsja, dacht ik.

Ik draaide rond op de rotonde en reed weer terug, richting de snelweg. De regen roffelde op het dak van de auto, de ruitenwissers gingen als dwazen tekeer. Zou het in Somalie ook zo kunnnen regenen? Ik dacht aan de vrouw, op dit moment in de bus naar Cuijk.

Geschreven op 27 juni 2007

Bron: www.martinbril.nl

Kunst10daagse St. Anthonis

Dit jaar organiseert de Kunstkring uit de gemeente St. Anthonis niet één weekend, maar 10 dagen een open atelier- en galerieroute. Voor ons aanleiding om weer eens wat kunst uit de regio te gaan bekijken. Allereerst doen wij daarbij Lunchroom Markant aan om te eten en en passant kunnen we daar de geschilderde en getekende strandlandschappen van José Haggenburg bekijken. Maar om een echt overzicht te krijgen van wat er allemaal te zien is dit jaar, gaan we na de lunch naar het gemeentehuis om een route op te halen. We besluiten om te beginnen bij José's huisje (inderdaad dezelfde José Haggenburg van hierboven) waar voor de gelegenheid het duo Maartje van Broekhuizen en Mirthe Wacki neergestreken zijn en hun 'kartonconcept' ter plekke uitwerken. Maar onderweg daarheen stranden we eerst bij Saskia Weerepas die prachtige 'culinaire' schilderijen maakt. Onze volgende stop is de voormalige bibliotheek waar het project 'Queens' van Ingeborg Steenhorst en Jacqueline Hendricks te zien is. Een combinatie van mode en schilderkunst voor de liefhebbers. Wij zien er niet echt de kunst van in en gaan verder naar Jos van Beek waar je vrolijk wordt van zijn kleurige schilderijen. Ook van de bronzen beeldjes van Anke Birnie die overal in huis hangen en staan, word je blij.

Voor onze volgende bestemming gaan we eerst de auto ophalen, want de Gemertseweg in Oploo is niet op loopafstand als je in St. Anthonis aan de wandel bent. We gaan kijken bij Marleen van de Steeg - van Kemenade die prachtige beelden maakt. Het is druk, erg druk bij haar atelier en dat is niet voor niks. Ook wij zijn weer vol bewondering en net zoals 2 jaar geleden duurt het niet lang voordat we besluiten om hier wat te kopen. Twee van de muzes die tentoongesteld staan, worden binnenkort ons eigendom en een derde muze zal Marleen speciaal voor ons gaan maken. Net zoals de 'nichtjes uit Asten' (zie afbeelding, de naam heb ik er zelf aan gegeven omdat Marleen een achternichtje van me is) zullen deze 3 muzes prima in ons huis passen. Haar werk vindt vanmiddag gretig aftrek bij nog meer bezoekers, en terecht.

We willen eigenlijk nog heel veel zien, maar vanwege de tijd moeten we keuzes maken. We gaan daarom naar het volgende adres, namelijk naar het atelier van Margriet van Berkom. Haar schilderijen en beelden zijn letterlijk ronduit grappig en hebben een héél klein beetje gelijkenis met het werk van Botero. Via haar atelier kun je achterom naar het woonhuis van Maartje van Duijnhoven die 'strakke' schilderijen maakt in vrolijke kleuren. Sommige van haar werken doen denken aan Chinese bruidskasten met gouden opdruk en helderrode en zwarte vlakken.

Na al deze vrolijke kleuren rijden we naar Wanroy waar we in het atelier van Carla Rovers naar keramische en stenen beelden kijken. Haar werk kenmerkt zich door heel strakke vormen maar wel met een vloeiende lijn erin. Het is vooral de 'kunst van het weglaten' die haar beelden zo bijzonder maakt.

Onze laatste kunstenaar die we bezoeken is er één die wat breder bekend is dan louter in deze regio. Het gaat om Pieter Kortekaas die al vanaf 1965 met beeldhouwen bezig is. In zijn woning aan de Sambeeksedijk in St. Anthonis tref je zijn ontwikkeling in de tijd aan. Prachtige bronzen beelden waaraan je onmiddellijk de kunstenaar herkent. In de tuin staan zijn kunstobjecten voor kinderen die hij in de periode rond 1970 maakte, maar ook andere sculpturen van hem staan hier de tijd te trotseren.
Wij hebben een prachtige middag in de regio meegemaakt, volgend jaar weer...

Vrolijk Pasen

Klik op de afbeelding om deze vrolijke, gekleurde eieren te zoeken! Veel succes!

Heeft Mill nog wel een Centrumplan nodig?

De lente is begonnen, ook in Mill. Met dit mooie weer is het zonde om binnen te zitten en daarom werden er deze week wat meer en langere wandelingen met de hond gemaakt dan strikt noodzakelijk was. Als plichtsgetrouw mens dat het bij tijd en wijle heel druk heeft, vind ik het een aardig idee om 'het nuttige met het aangename' te verenigen. Wat is er dan leuker dan te genieten van de warme voorjaarszon terwijl de hond uitgelaten wordt?

Tijdens die wandelingen viel het mij op hoeveel winkels er de laatste tijd mee zijn opgehouden te bestaan in het centrum van Mill. Dat zorgt voor kale plekken die schijnbaar niet opgevuld kunnen worden. Het lijkt erop dat de winkeliers in Mill het niet gemakkelijk hebben. Er staan nogal wat panden leeg, enkele voorbeelden daarvan zijn:

• Slagerij Jansen en Schildersbedrijf v.d. Bogaard aan de Hoogstraat
• Auberge De Stoof, de 'Natuur'winkel ernaast en aan de overkant de zaak met zonwering enz. in de Kerkstraat
• Woningstoffeerderij Lamers en Mini en Maxi in de Stationsstraat
  

Wat de oorzaken zijn zal voor iedere zaak op zich wel verschillend zijn. Een pand kan ook leeg komen te staan door verhuizing naar een andere - betere - locatie, of de eigenaar kan vinden dat hij lang genoeg gewerkt heeft en er zijn geen opvolgers. Dat gebeurt altijd en overal, maar zou geen probleem hoeven te zijn voor het centrum van een dorp als de leegkomende plek snel opgevuld wordt door een andere winkel. Maar dat lijkt niet het geval te zijn, het centrum van Mill is aan het leeglopen. Nu geven we tegenwoordig voor alles wat niet helemaal volgens plan verloopt de schuld aan de kredietcrisis, dat zal hier deels ook wel het geval zijn.

Maar moeten we dat dan maar gewoon laten gebeuren als dorp? Moeten we gewoon gaan zitten wachten tot er straks geen winkels meer zijn in Mill? Of ligt hier een taak voor de gemeente? Wat zou er gebeuren als de gemeente subsidie gaat geven aan ondernemers die het moeilijk hebben? In plaats van geld in een centrumplan pompen dat straks nog duurdere locaties oplevert die weinig Millse ondernemers kunnen betalen, wordt het misschien tijd om het centrum van Mill te redden nu het nog de moeite waard is. Mill is een klein dorp, maar wel een dorp met veel voorzieningen. Op een paar vierkante meter vind je hier alle winkels die nodig zijn voor de dagelijkse boodschappen. Het zou jammer zijn als we straks voor de boodschappen kilometers verderop moeten.

Bewaar het goede, wacht niet tot er niets meer te redden valt!

Weer thuis in Mill

Deze week waren we in Kiev, de hoofdstad van de Oekraïne. Een enorme stad met veel westerse invloeden - waaronder vanzelfsprekend dezelfde winkel- en fastfoodketens die je overal ter wereld ziet, maar tegelijkertijd ook écht Oost-Europees. De stad lijkt gespecialiseerd te zijn in gouden torentjes, iedere kerk lijkt ermee te zijn bekroond. Het is er ook erg druk en volgens onze plaatselijke begeleider staan er zoveel politieagenten langs de weg om het verkeer in goede banen te leiden. Dat ziet er zo op het eerste gezicht niet uit, er staat wel enorm veel politie te 'staan', maar verder zie je ze helemaal niks doen. We waren er een paar dagen voor werk, een uitgebreider verhaal hierover en foto's kun je vinden op Lievendags Weblog.

Vandaag was het bij ons Open Huizendag van de NVM en daarvoor waren we precies op tijd terug. Gisteren de hele dag gezorgd dat het huis opgeruimd was en vanochtend nog de laatste was weggewerkt, zodat eventuele kijkers de ruimte hadden om alles goed te aanschouwen. Helaas kwam er helemaal niemand opdagen, dat zal gedeeltelijk ook aan het slechte weer hebben gelegen, maar de belangrijkste reden zal toch de kredietcrisis geweest zijn en het gevolg daarvan voor de huizenmarkt. Aan het einde van de Open Huizendag werden we gebeld door de makelaar die informeerde hoe het bij ons was gegaan. Wij waren blijkbaar niet de enigen waar geen kijkers geweest waren, op sommige plaatsen was er wel iemand geweest, maar in het algemeen was de dag teleurstellend verlopen. We zijn er niet van geschrokken, hadden zoiets eerlijk gezegd ook wel verwacht en blijven rustig zitten tot er zich iemand meldt die ons huis graag wil kopen.

Intussen gebeuren in en rond Mill de raarste dingen. Lees ik opeens op de nieuwslog van Mill (www.inmill.nl) dat er iemand op een parkeerterrein in Uden bevallen is van een gezonde dochter. Dat is op zich heel goed nieuws, maar dat de persoon in kwestie met naam en functie genoemd wordt, maakt het nieuws wel heel erg plaatselijk. Zou deze juf dat ook zo leuk hebben gevonden als het om wat anders dan een blijde gebeurtenis was gegaan? Waar ligt de grens in plaatselijke berichtgeving? Was de vermelding dat 'Een inwoonster van Mill bevalt op parkeerterrein in Uden' niet genoeg geweest? Direct betrokkenen hadden dan ook wel geweten om wie het ging en voor zover ik het kan beoordelen, is dat verder voor niemand belangrijk genoeg om te weten. Dat is aan de persoon in kwestie om zelf te vertellen als en aan wie ze dat wil.

En wat zou toch de reden zijn van de lage opkomst voor de vaccinatie tegen baarmoederhalskanker in de gemeente Mill. Van de 312 opgeroepen meisjes verschenen er iets minder dan de helft (49%), terwijl de opkomst voor het rijksvaccinatieprogramma in Mill met gemiddeld bijna 97% juist boven het landelijk gemiddelde ligt. Waar heeft de voorlichtingscampagne hier gefaald?

Tenslotte nog goed nieuws van de Jeugdgemeenteraad. Die heeft ervoor gezorgd dat er 4 nieuwe tafeltennistafels in de gemeente geplaatst zullen worden. De jongeren uit onze gemeente die zitting hebben in deze raad zetten zich in voor de behoeften van hun leeftijdgenoten. Dat er meer speelvoorzieningen moesten komen, was al eerder duidelijk gemaakt. Omdat dat ook voor de wat 'oudere' jeugd nodig was, is dit besluit een mooi einde aan mijn bijdrage van deze week op Station Mill.

Zie ook: http://tekoop.station-mill.nl