Wij waren er even niet

Deze week waren wij ver weg, in de tweede stad van Slowakije: Kosice. Daarom is er niet echt veel te melden uit Mill. Voor ons persoonlijk gebeurde er wel iets nieuws:
Terwijl wij niet thuis waren, is onze tuin flink onderhanden genomen door onze nieuwe tuinman. Een hele opluchting dat we iemand hebben kunnen vinden die allereerst is begonnen met het opruimen van veel tuinafval en het flink terugsnoeien van onze bomen. Hij zal voortaan regelmatig in onze tuin komen werken, zodat wij er ons geen zorgen meer om hoeven te maken.
Als je zo vaak van huis bent als wij is in de tuin werken een van de eerste dingen die er altijd bij inschieten. Als het mooi weer is, willen wij liever buiten zitten dan buiten werken.

Deze week op Lievendags Weblog: Even thuis

Raku stoken

Met mijn medecursisten van de cursus model- en portretboetseren was al een tijd geleden afgesproken dat we na afloop van het cursusjaar nog een keer bij elkaar zouden komen om te gaan raku stoken. Vrijdag was het zover, toen waren wij de hele dag bezig met dit wonderlijke proces.

Raku is een speciale keramische stooktechniek, oorspronkelijk afkomstig uit Japan. Het betekent vreugde, geluk, voldoening maar ook comfort en eenvoud. "Vreugde en geluk door toeval". Servies voor de thee-ceremonie werd op deze manier gebakken: door de plotselinge afkoeling in de buitenlucht barst het glazuur, waardoor de theekopjes geen heldere klank meer hebben, en dus niet de rust van de ceremonie verstoren.


Raku wordt gestookt in een oven die open kan als ie nog heet is. Het al eerder gebakken, maar vers geglazuurde werk wordt daarin in ongeveer een uur tijd opgestookt tot zo'n 1000° C. Het werk wordt met een grote tang gloeiend heet uit de oven gehaald en nadat het glazuur aan de lucht gecraqueleerd is, wordt het in een ton met zaagsel gezet. Door de hitte ontvlamt het zaagsel, waarna de vlammen gedoofd worden en er rookontwikkeling ontstaat. Om te zorgen dat niet de hele buurt last krijgt van de rook, wordt de zaagselton in natte doeken 'verpakt'. De ongeglazuurde delen van het werk, dus ook de craquelé, worden door de rook in de ton zwart. Dit geeft een heel bijzonder effect. Na ongeveer tien minuten wordt het werk er weer met de tang uitgehaald en voor nog meer effect van de glazuurlaag in water gedompeld of besprenkeld. Het Raku-stoken is een spectaculaire bezigheid, zowel om zelf te doen als om naar te kijken. Het uiteindelijke resultaat is onvoorspelbaar, ieder werkstuk is uniek.

Voor deze gelegenheid hadden we allen werk meegebracht dat we al eerder gemaakt en gebakken hadden tijdens de cursus. Voordat we aan het echte stoken begonnen, moest er eerst geglazuurd worden. Gelukkig waren er voorbeelden hoe de kleuren ongeveer konden worden, alhoewel daarvoor geen enkele garantie kan worden gegeven. Bij het ene werkstuk zorgen zuurstof en hitte voor veel meer kleureffect dan bij een ander, ook het overlopen van 2 verschillende glazuren kan heel bijzondere effecten geven die niet zijn te voorspellen. Zelf had ik een masker meegenomen dat ik 2 verschillende gezichtshelften wilde geven. Het uiteindelijke resultaat is prachtig geworden, met veel licht en donker maar zónder een duidelijke verschil tussen de gezichtshelften.
Al met al zijn we van 's ochtends een uur of 10 tot 's middags een uur of 3 bezig geweest met stoken. We hebben 2 raku-ovens gedaan (is tweemaal het totale proces van glazuren, stoken, zaagsel en afkoelen) voor zo'n 8 kleinere beelden.
Nu ik het eenmaal een keer meegemaakt heb, zal ik het zeker nog eens willen doen.

Deze week op Lievendags Weblog: Met de bus naar Antwerpen

Ingeburgerd

Nou wonen we al meer dan 5 jaar in Mill en toch blijft het moeilijk om ingeburgerd te raken. Ik vraag me af of het feit dat ons huis te koop staat, daar iets mee te maken heeft. Wij zullen wel niet lang meer in Mill wonen, dus wordt er niet in ons geïnvesteerd. Zoiets? Het kan natuurlijk ook heel goed aan ons liggen, want eerlijk is eerlijk: wij zijn ook heel vaak niét in Mill. We reizen wat af, maar alles bij elkaar breng ik in ieder geval toch de meeste tijd in Mill door. Van mijn echtgenoot valt dat nog te bezien. Die gaat 's ochtends voor dag en dauw de deur uit en komt 's avonds om 8 uur weer binnenwaaien. In de zomer is dat niet zo erg, maar in de winter ziet hij Mill alleen in het weekend bij daglicht.
De eerste jaren zoek je als nieuwe inwoner naar leuke activiteiten die ervoor zorgen dat je de mensen in het dorp leert kennen. Maar als je niet van voetballen of handballen houdt, wordt het erg moeilijk om je in de avonduren ergens bij aan te sluiten. Ooit werd er door De Meander (stichting voor kunstzinnige vorming in de regio) een tekencursus in Mill aangeboden, maar die ging wegens gebrek aan belangstelling niet door. Bij diezelfde stichting volg ik al wel een aantal jaren de cursus Model- en Portretboetseren, maar die is in Cuijk en komt derhalve niet in aanmerking om als 'inburgeringscursus' voor Mill te dienen. Gelukkig viel er vorig jaar een foldertje in de bus van Eurocom, een organisatie die taalcursussen aanbiedt, waarin reclame gemaakt werd voor Spaanse les in Mill! Voor ons was dat een uitkomdt, want de lessen beginnen pas om half 9 's avonds en dat betekent dat wij er samen van kunnen profiteren. Het zijn pittige lessen eens in de 14 dagen op maandagavond in Mariënweerd, maar erg leuk om te volgen. Nog een paar lessen en dan zijn we beginner af en kunnen door naar de gevorderden.
In de loop der jaren hebben we ook een aantal nieuwe buren gekregen. Maar zijn wij altijd gewend geweest om ons voor te gaan stellen als we ergens nieuw komen wonen (na 7 verhuizingen krijg je daar wel ervaring in), hier bevinden wij ons in een lastig parket. Behalve van verre goedendag zeggen, is er nooit echt kennisgemaakt en daar voelen wij ons niet gemakkelijk bij. Moeten wij alsnog de nieuwe buren uitnodigen of 'doen ze hier niet zo officieel'? Gelukkig hebben we wel heel goede buren aan de mensen die er al woonden toen wij hier neerstreken, maar daar zijn wij ons 5 jaar geleden dan ook zelf gaan voorstellen. Ingewikkeld hoor, de 'spelregels' in dit dorp.
De vrienden die we in Mill hebben, kenden we al toen we hier kwamen wonen. Van de tijd dat wij in Wageningen woonden en werkten. Dat zij ook in Mill woonden, ontdekten we pas toen we ons huis al gekocht hadden. Op gezamenlijke feesten in Wageningen kwamen we ze nog wel eens tegen, maar we hoorden van een wederzijdse kennis dat zij al 15 jaar Millenaren waren!
De vraag is natuurlijk wanneer je ergens echt bent ingeburgerd. Je ergens thuis voelen - en dat doen wij ons in Mill - is niet hetzelfde als door de Millenaren als een van hen beschouwd worden. Dat is niet tastbaar en toch voel je dat. Inburgeren is niet gemakkelijk, daar hoef je geen allochtoon voor te zijn. Zelfs voor ons als Brabanders in Mill geldt: eens een nieuwkomer, altijd een nieuwkomer.

Deze week op Lievendags Weblog: Eindelijk zomer

Wat doet Mill voor kinderen?

Er waren deze week 2 berichten uit Mill die me speciaal opvielen. Allereerst was daar de oproep van de kinderen die in de buurt van het landschapspark wonen. Zij vragen om speeltoestellen om ook voor hen het park aantrekkelijk te maken. Dat lijkt me nou een héél goed idee!
Regelmatig loop ik door het park en steeds verbaas ik me erover dat er zo weinig gebeurt. Het is erg mooi aangelegd, maar voor wie? Voor die enkele keer per jaar dat er wat georganiseerd wordt, zoals met de balonnenfeesten van weleer of soortgelijke activiteiten?
Helaas wordt het park blijkbaar wel gebruikt door jongeren die er met mooi weer een biertje (of meer) drinken. Dat is helemaal niet erg, maar het glas dat ze achterlaten wel. Bijna altijd liggen er scherven in de buurt van de bankjes, misschien dat ze daar eens op kunnen letten. Opgeruimd staat netjes zal ik maar zeggen ;-)
Maar terug naar de kinderen die om speelgelegenheid vroegen; ik vind dat heel slim. Daarmee komt er meer levendigheid in het park. Dat is goed voor Mill, dat kan wel wat levendigheid gebruiken.



Het tweede bericht was er één in de categorie 'lang verwacht, maar toch gekomen'. De brede school zal toch aan de Langenboomseweg gebouwd worden. Tenminste als daarvoor uiteindelijk een vergunning afgegeven wordt. Stap 1 is nu een feit, er is eindelijk overeenstemming in de raad over de locatie. Nu snel over naar stap 2 en zorgen voor een vlotte voortgang. Inmiddels wordt er al sinds oktober 2006 over een brede school gepraat en daarvóór waren er plannen om op de plaats van De Leeuwerik een nieuw scholencomplex te zetten voor plan West. Meer dan 5 jaar na die eerste nieuwbouwplannen wachten we nu nog steeds op een nieuw gebouw.

Kinderen die in die tijd nog klein genoeg waren om te genieten van speeltoestellen, zijn nu bijna klaar met hun middelbare school. Er zal een hele schoolgeneratie overheen gaan voordat de eerste leerling plaatsneemt in de nieuwe schoolbanken van de brede school, laten we hopen dat de kinderen die in de buurt wonen van het landschapspark niet zo lang hoeven te wachten op hun speeltoestellen!

Deze week op Lievendags Weblog: Mister Slowhand Clapton

Mag ik even...?

Vandaag gebeurde het me weer! Ik stond in de supermarkt mijn wekelijkse boodschappen op de band te laden toen een klant achter mij vroeg of ze even voor mocht. Ik vind dat altijd heel vervelend, ik plan juist heel zorgvuldig mijn boodschappentijd en wil dan ook graag opschieten. Maar ze liet me half en half haar mandje zien waarin ik slechts één artikel zag liggen. "Liever niet eigenlijk, maar vooruit dan maar", zei ik tegen haar terwijl ik plaats voor haar maakte.
Toen ze een 'beurtbalkje' pakte, zag ik het pas: vijf boodschapjes - een complete lunch - werden daar uitgestald. Op mijn opmerking dat ik dat wel heel erg grof vond, werd niet meer gereageerd. Mevrouw had haar plaats veroverd en ik was de sufferd die achteraan kon sluiten.
Ik vertelde het nogal verontwaardigd aan de caissière toen ik aan de beurt was, maar die keek er helemaal niet van op. Zo deden ze dat altijd volgens haar, de voorschieters.
Dat was dus de laatste keer dat ik iemand voor heb laten gaan. Volgende keer vraag ik in ieder geval eerst naar de reden. Als daar geen sterfgeval aan te pas komt, gaat het niet door!
Vooral boos op mezelf liep ik met 2 volle tassen naar huis. Hoe komt het toch dat ik in zo'n doorzichtige smoes trap? Zie ik eruit alsof ik alle tijd van de wereld heb? Een beetje grijzende vrouw op leeftijd die nergens voor hoeft op te schieten? Moet ik plaats maken voor een of andere typemiep die haar kostbare middagpauze niet wil verpesten door op haar beurt te wachten bij de kassa?
En meer van dat soort vragen hielden me bezig onderweg.

Maar eenmaal thuis bedacht ik dat het eigenlijk helemaal niet mijn probleem is en dat ik me dus ook niet zo boos moet maken over dit soort onzin. Voorschieters zullen er altijd en overal zijn, niet alleen als ik ergens aan de beurt ben. Het probleem zit dan ook in die mensen zelf en niet bij degene die zo vriendelijk is een stapje opzij te doen. Als me een volgende keer weer gevraagd wordt of er iemand voor mag, dan zal ik dat vriendelijk maar beslist weigeren. Mocht er dan een gesprekje ontstaan dan kan ik altijd nog van gedachte veranderen. Maar ik wil er niet meer mijn probleem van maken, ook niet achteraf!

Deze week op Lievendags Weblog: Op een mooie pinksterdag

Vakantievieren in Mill

Een nieuwe gemeenteraad maakt nieuwe plannen. Maar het was wel een heel opmerkelijk idee waarover ik deze week in de krant las. Mill moet bekende vakantiestreek worden. Waar komen die ambities opeens vandaan? Hoe realistisch is zo'n ambitie?

Om in aanmerking te komen voor 'toeristische belangstelling' moet er iets te bieden zijn. Wát maakt Mill zo aantrekkelijk dat de vakantiegangers staan te dringen om hier minstens een paar dagen door te brengen. Waarvoor zouden toeristen naar Mill willen komen? Om heel eerlijk te zijn, kan ik dat niet zo één, twee, drie verzinnen. Natuurlijk, Mill is een rustig dorp in een landelijk gebied. Een ideale omgeving om te fietsen en voor de mensen die geïnteresseerd zijn in de vaderlandse geschiedenis, hebben we dan ook nog wat 'sporen van de oorlog'. In een middag ben je daarmee klaar en dan fiets je Mill weer uit.
Er moet dus meer zijn om toeristen hier te krijgen én te houden.

Stel in geval 1: je hebt een leuke plek gevonden op een Millse camping en wilt met je gezin iets toeristisch doen in Mill. Waar gaan we heen? Als het lekker weer is, gaan we zwemmen in de Kuilen. Als het te koud is om buiten te zwemmen dan kunnen we met het hele gezin naar Fitland om te zwemmen. Maar is dat zo uniek dat je daarvoor speciaal in Mill vakantie komt vieren? Dat kan op veel plaatsen. Wat kunnen we nog meer doen, de andere dagen dat we op de camping staan?
Op een gezellig terras genieten van de drukte om je heen terwijl de kinderen lekker op het dorpsplein kunnen spelen? Welk terras, welke drukte en waar moeten die kinderen nou spelen?
Bij mooi weer gaan we een flink stuk wandelen op achterafweggetjes en door het bos. Tot de kinderen het genoeg vinden en gaan zeuren om een ijsje. Dan is het weer heel ver lopen voordat je dat ergens kunt kopen.

Stel in geval 2: Als echtpaar zonder kinderen ben je op fietsvakantie en wilt een paar dagen in Mill blijven. Een plek om te slapen is niet moeilijk te vinden, maar wat kunnen we verder doen in Mill behalve fietsen en wandelen? Hoe zit het met het culturele aanbod? Hadden we nou toch maar dat Bastiaanshuis met een vaste collectie en wisselende tentoonstellingen. Hoe leuk zou het voor deze doelgroep zijn als er regelmatig een koffieconcert zou zijn in de Concertzaal of nog beter in de open lucht bij de Tongelaar of bij Kasteel Aldendriel.

Ik hoop dat er in de inspiratienota die - waarschijnlijk door een duur bureau - gemaakt is, aandacht is voor deze punten. Je kunt wel roepen dat Mill een vakantiestreek moet worden (en 'bekend' worden, dat mag je alleen maar hopen), maar dan moet er eerst aan de voorwaarden worden gewerkt.
Is er al onderzoek gedaan naar de naamsbekendheid van Mill? Als redelijk nieuwe inwoner van onze gemeente kan ik zeggen dat het daar niet goed mee is. Als wij oude kennissen uit de Randstad tegenkomen, moeten wij meestal uitleggen wat voor dorp Mill is en waar het ligt. Het zou logisch zijn als er eerst gewerkt wordt aan de bekendheid van Mill en pas daarna aan de mogelijkheden voor toerisme.
In de krant stond dat er vijf plannen gepresenteerd zullen worden, waaronder een website. Nou is dat toevallig wel mijn vakgebied, websites. Als ik voor een klant een nieuwe website ga maken, vraag ik eerst altijd wat de klant wil laten zien op internet. Er moet namelijk iets bijzonders zijn waarmee je de aandacht wilt trekken. En welke mensen wil je bereiken met zo'n website? Op wie gaat de gemeente Mill zijn pijlen richten? En nog belangrijker: hoé ga je dat aanpakken?
Om als streek net zo bekend te worden als de Veluwe of de Betuwe zul je flink uit moeten pakken. Dat kost veel geld dat pas veel later terugverdiend kan worden. Kan dat wel in een gemeente waar bezuinigd moet worden?

Als laatste een onderwerp waar we het hier liever niet over hebben, maar waar je niet omheen kunt. Wie wel eens in de omgeving van Mill gaat fietsen, weet dat het er flink kan stinken. Rijd je bijvoorbeeld over de Volkelseweg richting Mill en je hebt wind mee, dan neem je ook de afschuwelijke lucht mee die daar hangt. Op andere plaatsen word je verrast door de geur van varkens, een luchtje dat je ook niet gemakkelijk kwijtraakt. Hebben de bedenkers van de plannen daar al een oplossing voor bedacht? Anders komen de toeristen misschien één keer en zoeken daarna weer de lekkere boslucht van de Veluwe of de bloesemgeur van de Betuwe op om vakantie te vieren.

Deze week op Lievendags Weblog: Koninginnedag?!

Stilte voor de storm?

De verwachtingen waren hooggespannen na de vorming van het nieuwe college van de gemeente Mill & St. Hubert. Nu was AB'90 niet alleen de grootste partij, maar namen ze ook daadwerkelijk zitting in het nieuwe gemeentebestuur. Zou er dan echt iets gaan veranderen in de Millse politiek?
Het bleef erg lang stil. Gebeurde er eigenlijk wel iets, werden er nog 'plannen beraamd'? Begin april was daar dan eindelijk het nieuwe collegeprogramma, dat zou wel duidelijk maken welke veranderingen er voor Mill in de hoge hoed zitten.
Maar dat was jammer, in het algemene programma staan erg weinig feiten en zeker geen verrassingen. Behalve dan misschien dat de al gemaakte plannen voor de realisatie van de brede school waarschijnlijk teruggedraaid worden. De locatie Langenboomseweg wordt van tafel geveegd en voor sommige partijen lijkt het alsof men weer terug bij af is.
Voor mij was het geen verrassing dat AB'90 nooit zo'n voorstander was van nieuwbouw aan de Langenboomseweg, maar de andere partij in het college dacht daar in een vorige periode heel anders over. Eigenlijk is het ook een raar idee dat een plan waar al overeenstemming over is bereikt, zomaar teruggedraaid kan worden. Dan weet ik er nog wel een paar, projecten die nog véél meer geld kosten dan de brede school en lang niet zo nodig. In het collegeprogramma wordt gezegd dat samen met de burgers naar oplossingen gezocht zal worden en dat er meer en beter naar de burgers geluisterd zal worden. Sociaal gewenste taal doet het altijd goed in programma's, maar zonder concrete invulling wordt het blabla-gehalte al gauw erg hoog.
Volgens de berichten die ik deze week op internet en in de plaatselijke pers las, voelen een aantal burgers zich in de kwestie van de brede school in ieder geval niet gehoord. Het bestuur van het openbaar onderwijs dat met De Kameleon een van de 'bewoners' van de brede school zou moeten zijn, trok fel van leer in een krantenbericht. Later kwamen er ook reacties van de 2 Millse politieke partijen die deze periode in de oppositie zitten. Op 22 april en 1 mei lieten die van zich horen.
Met redelijke argumenten gaan zij tegen het nieuwe college in.
Nu ben ik erg benieuwd of het werkelijk zal gaan stormen in het Millse college. Een frisse wind zou absoluut geen kwaad kunnen, misschien kan die dan ook wat van andere - echt overbodige - plannen van tafel vegen.
Hoogbouw in Mill voor appartementen? Nee, dank je. - Concertzaal? Moet blijven! - Wat is er mis met Mariënweerd? Helemaal niks.
Moet je eens opletten hoeveel geld dat wel niet zou schelen!

Deze week op Lievendags Weblog: De dag nadat...

Groeten uit Istanbul

Dit weekend waren wij in Istanbul. Een geweldige stad, waar je nooit uitgekeken raakt. Binnenkort zal op Lievendags Weblog hierover meer verschijnen, inclusief foto's natuurlijk.

Mill in het nieuws

Deze week leek het wel of Mill zijn bijdrage aan het landelijke nieuws iets te serieus nam. De Q-koorts kwam zo dichtbij dat een gedeelte van de bewoners van Mill een brief ontving van de ministers Klink en Verburg met informatie over een bedrijf binnen een straal van 5 kilometer waar besmetting met de bacterie vastgesteld was. Het gekke is dat er in zo'n brief niet vermeld wordt om welk bedrijf het gaat, terwijl dat op de website van de Voedsel en Waren Autoriteit gewoon op te zoeken is. Ook de 'dorps-tam-tam' doet natuurlijk zijn werk en het is dan ook geen geheim welk bedrijf het is. Waarom zou dat ook? Je kunt maar beter weten waar het risico zich bevindt dat je wilt vermijden. Een brief naar alle huishoudens binnen een straal van 5 kilometer is prachtig, maar in de praktijk heb je daar natuurlijk niks aan. Er is waarschijnlijk niemand die zich niet buiten die 5 kilometer begeeft, waarmee besmetting razendsnel kilometers verspreid kan worden. De Q-koorts bacterie is een gemene kleine opdonder die zich over een relatief grote afstand kan verspreiden. De sporen ervan blijven lang in leven en kunnen zelfs overgebracht worden door een vlieg die in het stro van een besmette stal heeft gezeten en vervolgens een argeloze fietser op een paar kilometer afstand kan besmetten. Ook stofdeeltjes in de lucht kunnen bacteriën bevatten, waarmee de komende zomer fietsen op het platteland minder aantrekkelijk wordt.
Deze keer ging het om een bedrijf in Wanroij, maar ook in de gemeente Landerd bevinden zich hele grote geitenbedrijven (landelijk staat deze gemeente op de 4^de plaats als het op gemiddeld aantal geiten per bedrijf aankomt) en is al een aantal keren besmetting met de Q-koorts bacterie vastgesteld. Het is niet onwaarschijnlijk dat er ook van die kant een brief van de ministers komt met informatie over Q-koorts in de buurt. Maar behalve over de Q-koorts kwamen we als gemeente deze week niet bijzonder fraai in het nieuws.

In De Gelderlander van donderdag stonden vier voorpagina-artikelen, waarvan DRIE over seksueel misbruik gingen. Helaas was één daarvan afkomstig uit de gemeente Mill en St. Hubert.
Je kunt deze dagen geen krant meer openslaan of het gaat over seksueel misbruik, maar als het in je eigen dorp gebeurt, komt het opeens wel héél dichtbij. Het is verschrikkelijk wat er gebeurd is en dat niemand het op tijd gemerkt heeft. Dat er in een dorp zoiets kan gebeuren, zonder dat er op tijd ingegrepen kan worden. Dat is ook verschrikkelijk.

Gelukkig gebeuren er in Mill ook nog gewoon leuke dingen. Zoals woensdag bijvoorbeeld, toen de kinderen op De Kameleon kennis maakten met Corné Kremers die kwam vertellen hoe het is om blind te zijn. Hoe hij zo gewoon mogelijk alles kan doen ondanks zijn visuele handicap. Als kleuterjuf mocht ik hier getuige van zijn en dat was heel bijzonder. Samen met de kleuters had ik wat vragen voorbereid en daar kregen de kinderen hele duidelijke en soms humoristische antwoorden op. Voor 4- en 5-jarigen is het best moeilijk om een half uur aandachtig naar iemand te luisteren, maar ze hingen aan Corné's lippen. Ze vonden het machtig interessant om te horen hoe hij wel eens knoeide met zijn eten en drinken, want dat doen ze zelf ook wel eens. Later in de klas gingen we uitproberen hoe het is om te eten zonder dat je ziet wat je doet. Dat viel niet altijd mee. Het drinken hebben we echter met de ogen wijd open gedaan, want zoals Corné al vertelde: "Het wordt zo'n smeerboel als je niet kunt zien waar je beker staat...".


Deze week op IMMUUN: Some like it hot
Op Lievendags Weblog: OV-chipkaart

Mill...prijst zichzelf aan?

En dan wordt het 28 maart zonder dat er iemand is geweest op de lang verwachte openhuizendag. In verschillende media las ik dat de dag een succes was voor de NVM (Nederlandse Vereniging van Makelaars), maar niet voor ons dus. Ik zou wel eens willen weten of het wel een succes was voor de andere huizen in Mill die te koop staan, want ik twijfel nu aan de betekenis van de letters NVM (Niet Voor Mill?). In onze eigen straat, de Stationsstraat, staan al heel lang 3 huizen te koop, waarvan 2 bij NVM makelaars. Ik weet niet of we van geluk mogen spreken dat ons pand nog maar de kortste tijd te koop staat. Dat impliceert iets over de huizenmarkt in Mill, die stagneert dus gewoon. Te weinig nieuwelingen die de 'verrassende ontmoeting' met Mill aandurven?
Op de website van de gemeente Mill en St. Hubert staat al een aantal jaren de slogan 'Mill...een verrassende ontmoeting!' die ons dorp zou moeten promoten. Maar wat is er zo verrassend? Persoonlijk ben ik niet zo gecharmeerd van nikszeggende oneliners. Ik kan het niet laten om er in gedachte altijd vragen als 'Wat dan?', 'Hoezo?', of nog erger 'Nou en?' achter te zetten. En die vragen worden door zo'n snelle kreet echt nooit beantwoord. Nu heeft de gemeente bedacht dat het een leuk idee is om in de nieuwe hal van het gemeentehuis een hele wand van dergelijke kreten op te nemen. Tot dinsdag kunnen inwoners (tenminste ik hoop dat het alleen voor inwoners geldt) een kreet van maximaal 3 woorden opsturen naar kreet@gemeente-mill.nl. De 'gelukkigen' wiens kreet uitgekozen wordt, zullen die terugzien in de centrale hal van het gemeentehuis.

Waarom zouden mensen in Mill willen gaan wonen? Dat is de vraag die je je moet stellen bij het promoten. Dat moet je dan in 3 woorden vertellen. Onmogelijk. Ik kan wel een poging doen, maar ik hoop niet dat deze gedachtespinsels ooit op welke muur dan ooit terecht zullen komen. Stel je voor, wat ik nu denk, kan over een week wel weer achterhaald zijn door de werkelijkheid.
Bijvoorbeeld: Mill...dorp zonder verkeerslichten!
Of: Mill...gelukkig geen McDonalds!
Wat te denken van: Mill...alle voorzieningen dichtbij! - Mill...een echt dorp! - Mill...wil Mill blijven! - Mill...centrum zonder hoogbouw! Dat laatste is misschien binnenkort wel écht voorbij, maar voor ons ooit een reden om in dit vriendelijke dorp te komen wonen.
En er waren, behalve alle bovenstaande, nog zoveel meer redenen waarom wij juist in Mill kwamen wonen. Ten eerste vielen wij als een blok voor het huis dat we nu proberen te verkopen. Helemaal wat we altijd al wilden: een groot oud pand, voorzien van alle moderne gemakken, met een redelijke tuin rondom maar wel in het centrum. Lekker dichtbij de winkels voor de dagelijkse boodschappen en toch niet teveel drukte voor de deur. Eigenlijk wonen we hier heel rustig, vooral in het weekend is het zelfs stil te noemen. Alle horeca zit wat ons betreft aan de 'goede' kant van de kerk, dat wil zeggen dat we geen last hebben van cafébezoekers of andere uitgaanders. Onze kinderen, die alledrie in Utrecht wonen, vinden het hier té stil, maar dat zal wel een 'generatieding' zijn. Voorlopig blijven we met plezier in het rustige Mill wonen. Ondanks de (te) grote woon-werkafstand en de dagelijkse files die daarbij horen. Tot er zich een koper meldt.

Deze week op Lievendags weblog: Een reis rond de wereld in Millse hapjes

OPENHUIZENDAG 27 MAART

Nog een kleine week en dan gaat het gebeuren! Wij doen mee aan de Openhuizendag van de NVM en er meldt zich een koper die helemaal enthousiast is over ons huis. Als dat nou toch eens waar kon zijn!
Vorige week waren wij in Israël en daar heb ik stápels kaarten uitgedeeld aan alle Nederlanders die ook op het congres waren. Ze hebben allemaal beloofd om reclame voor ons te maken. Ook familie in Beuningen en collega's in Nijmegen gaan hun best voor ons doen. wij zullen onze doelgroep waarschijnlijk toch buiten Mill moeten zoeken (want waarom zou iemand uit hetzelfde dorp zo lang wachten als hij geïnteresseerd is ons ons pand?) en voor de regio Nijmegen zitten wij op een goede afstand. Werken in Nijmegen en wonen in Mill kan heel goed samen. Geen last van files en vergeleken met Nijmegen is het hier rustig wonen voor een relatief lage prijs.
De huizenmarkt lijkt nu ook aan te trekken, ik zie tenminste dat er in Den Bosch - waar wij ons willen vestigen - al veel meer beweging in de markt zit. Het is wel zuur om te zien dat de huizen die wij graag zouden willen kopen, niet meer zo lang te koop staan en zo aan onze neus voorbijgaan. Maar er komt een tijd...

Vorige week is al het Millse nieuws compleet langs me heengegaan, maar vandaag las ik op internet dat AB'90 samen met de VKP een coalitie gaat vormen. Dat betekent dat Mill sinds heel lang (of misschien wel voor het eerst?) in een CDA-loos tijdperk zal belanden. Zou dat betekenen dat er ook echt dingen gaan veranderen in de dorpspolitiek? Krijgt onze CDA-burgemeester het nu moeilijker met zijn vooruitstrevende plannen om van Mill iets te maken waarvoor het geen potentie heeft?
De plannen voor het Centrumplan Mill lijken definitief te zijn, maar zo lang er nog geen schop de grond is ingegaan, kunnen die plannen natuurlijk veranderen. Kom op AB'90, laat zien dat jullie van Mill houden en bewaar het goede van het dorp. Vernieuwen kan ook zonder het karakter van het dorp te veranderen. Ook al zal het helaas onvermijdelijk zijn dat de activiteiten die nu in Mariënweerd en de Concertzaal plaatsvinden, naar het nieuwe SCC zullen moeten verhuizen, laat de oude gebouwen dan in ieder geval staan. Bedenk er nieuwe fundties voor, of verbouw ze alleen aan de binnenkant i.p.v. een lelijk appartementencomplex of nieuwbouw midden in de Stationsstraat. Het is maar een idee.

ZATERDAG 27 MAART: KOMT ALLEN NAAR ONZE OPENHUIZENDAG.

Deze week op Lievendags Weblog: Favorieten

Groeten uit Israël

Wij zitten een paar dagen in Israël en kijken vol verwondering om ons heen. Lees meer op Lievendags Weblog.

Open Huis

Over een paar weken is het weer 'Openhuizendag' van de NVM makelaars. Aangezien ons huis nog steeds te koop staat, hebben we besloten om weer mee te doen. Toevallig is het op een zaterdag die nog behoorlijk leeg in onze agenda staat, wat zou ons daarom tegen moeten houden om het weer te proberen?

De vorige keren hebben we niet veel kijkers gehad, dat is misschien een reden die ons tegen zou kunnen houden. Van de makelaar hoorden we toen echter, dat dat overal het geval was. Gelukkig is nu de crisis in de huizenmarkt op zijn retour en ziet alles er weer wat rooskleuriger uit. Enkel afwachten of er gegadigden komen opdagen, ligt niet zo in mijn aard. Daarom ben ik maar vast begonnen met wat voorbereidingen op deze dag. Allereerst heb ik 2 bescheiden raamposters gemaakt die ik ongeveer een week van tevoren duidelijk zichtbaar zal ophangen. Verder heb ik kaarten laten drukken met een kort overzicht van wat we te bieden hebben en op de achterkant een aantal contactmogelijkheden voor mensen die niet op de open dag kunnen komen maar op een andere manier een afspraak willen maken. Natuurlijk zal ook de makelaar in verschillende media adverteren en ik hoop dat hij ook nog extra reclame maakt. Maar lijdzaam toezien en zelf niks doen, helpt in ieder geval niet.

Wat staat er op de raamposter en de postkaarten:

Natuurlijk de datum en tijd waarop het Open Huis is: 27 maart, van 11 tot 14 uur.

Verder de vraagprijs (€ 545.000,-, maar wij zien graag uw bod tegemoet!) en enkele punten waarvan wij vinden dat ze ons huis uniek of aantrekkelijk maken.

Ten eerste het feit dat het pand architectuur historische waarde heeft. Als de gemeente nou eens geld vrijmaakte voor de gemeentelijke monumentenlijst, dan zou het daar zeker op moeten staan.

Een ander belangrijk verkooppunt van ons huis is de ruimte: een inhoud van maar liefst 1050 m³ en 225 m² woonoppervlakte. Het hele pand staat midden op een perceel van 765 m² midden in het centrum.

Die ligging in dat centrum van Mill wordt ook steeds meer een groot voordeel. Nu er definitief getekend is voor het nieuwe Centrumplan geeft dat duidelijkheid over het feit dat Mill over een paar jaar een aantrekkelijke dorpskern heeft. Dat maakt dat de huizen in dat centrum in waarde zullen stijgen.

Een heel groot voordeel ligt in het gegeven dat het huis dat we aanbieden een héél ruime bestemming heeft. Er mag gewoond worden, maar ook een winkel of kantoor of praktijk aan huis is toegestaan.

En dan natuurlijk de respectabele 'leeftijd' van het huis! Het is bijna 120 jaar geleden gebouwd en veel van de originele elementen zijn nog aanwezig. Paneeldeuren, plafondornamenten, binnenluiken en glas in lood. Maar gelukkig is er sinds 1894 wel heel veel aan het leefcomfort gedaan, zo zijn er 2 badkamers en is de keuken van allerlei apparatuur voorzien.

Hieronder ziet u de achterkant van de kaart met diverse contact-mogelijkheden:

Deze week op IMMUUN: Bloedgroepen en bacteriën
Op Lievendags Weblog: Druk?!

Museum Jan Cunen Oss

Sinds mijn laatste blog is er wat tijd voorbijgegaan. Mill heeft carnaval gevierd (zonder mij) en er is een kabinet gevallen. Afgelopen woensdag werd ik geïnterviewd voor De Koerier over de gemeenteraadsverkiezingen en toen me werd gevraagd op wie ik ging stemmen, besefte ik alweer dat ik het nog steeds niet weet. Ik blijf het jammer vinden dat we hier zo weinig keus hebben en dat de partijprogramma's onderling zo weinig verschil laten zien. Nu er geen PvdA meer in Mill is, is er ook geen mogelijkheid om die partij te steunen na 'de val' en dat vind ik erg jammer. Ik moet er nog maar eens ernstig over nadenken waar mijn stem naar toe gaat, want stemmen ga ik in elk geval!

Deze week was ik in Oss in het Museum Jan Cunen voor de tentoonstelling Wolkendeken van Paul de Reus. Alhoewel ik al weer 5 jaar in Mill woon, was ik nog nooit in dat museum in Oss geweest, ik had er zelfs nog nooit van gehoord. Ook Paul de Reus was voor mij een onbekende, maar ik ben er altijd voor om iets nieuws te ontdekken.

Het museum is gevestigd in een prachtige oude villa aan de Molenstraat in Oss. De ingang is aan de zijkant en meteen bij binnenkomst zie je al dat er aan de buitenkant meer 'verleden' bewaard is gebleven dan aan de binnenkant. De expositie is te vinden op de 2^de verdieping van het museum, voor mensen die moeilijk ter been zijn is er een lift.

In een aantal vertrekken staan de werken van Paul de Reus ruim bemeten opgesteld. Sommige sculpturen en installaties zijn erg groot, andere klein maar fijn. Op mij hadden ze een enigszins bevreemdende uitwerking, ik vond het moeilijk om er een oordeel over te hebben. Kunst moet wat met je doen en dat gold wat mij betreft zeker niet voor alle objecten. Het kleine beeldje 'Mijn grootmoeder als Louise B.' kon mij wel bekoren (zie foto hierboven), evenals de enkele tekeningen van Paul de Reus die er te zien waren. Daarin zag ik zeker een zoektocht naar het ongewone, terwijl de tekeningen er redelijk realistisch uitzagen. De grotere kunstwerken vond ik hooguit mooi of knap gemaakt, maar daarmee is het voor mij geen 'kunst-die-me-wat-doet'. Maar toch was het zeker de moeite waard om kennis te maken met de werken van Paul de Reus.

Op de eerste verdieping van het museum was alleen de 'Trouwzaal' in gebruik (Installatie van Fransje Killaars), de verdere vertrekken waren leeg en werden klaargemaakt voor een nieuwe expositie. Reden om er binnenkort weer eens te gaan kijken.

Voor het geld hoef je een bezoek niet te laten, want de entree van het museum is gratis.

Deze week op Lievendags Weblog: Wel stil, maar niet stilgezeten

Wat valt er te kiezen?

Binnenkort gaan we weer stemmen, dit keer blijven we dichtbij huis. Op woensdag 3 maart krijgen we als bewoners van de gemeente Mill en St. Hubert de kans om een nieuwe gemeenteraad te kiezen. Om een weloverwogen keuze te maken, moeten we ons wel verdiepen in de programma's van de verschillende partijen. In totaal nemen maar 4 partijen deel aan de verkiezingen, maar we kunnen wel kiezen uit 91 verschillende personen. Van de grote landelijke partijen is hier alleen het CDA vertegenwoordigd, de andere 3 partijen zijn - soms wel heel erg - plaatselijk: Algemeen Belang '90, De Vier Kernen Partij en Dorpslijst Langenboom. Sommige kandidaten 'draaien' al heel wat jaartjes mee in de Millse politiek. Maar waar staan zij en hun partij nou precies voor?

Na een kritische vergelijking kan ik eigenlijk niet zoveel conclusies trekken. Geen 'vuurwerk' in de partijprogramma's, geen uitgesproken meningen die duidelijk afwijken van het 'gewone gangetje' in Mill. Alle vier de partijen steunen het Centrumplan en het lijkt erop dat ze ervan overtuigd zijn dat dat plan goed is voor Mill. Toevallig las ik deze week in het Eindhovens Dagblad wat er in Best gebeurd is:
Het afgeschoten centrumplan in Best heeft de afgelopen zeven jaar 1.535.000 euro gekost. Het aandeel van de gemeente is 550.000 euro geweest. Let wel, dit gaat over een centrumplan dat uiteindelijk niet doorgaat, weggegooid geld dus. Hoeveel heeft het Millse plan al gekost en hoe zeker weten we of alle grote plannen doorgaan? Ik kan bij geen enkele partij iets van kritiek of zorg op dit punt vinden. Optimisme is leuk, maar realiteitszin is beter.

Ook over het onderwijs lees ik alleen maar sociaal wenselijke punten. Gelukkig geeft AB '90 nog wel aan dat ze liever gezien hadden dat de 2 bestaande gebouwen van de basisscholen in Mill behouden zouden blijven voor het onderwijs en dat ze voorkeur hadden voor 'de school in de wijk'. Een prima mening, maar het ei voor de Brede School is al gelegd. De eerste steen echter nog niet en plannen kunnen veranderen.

Heel erg jammer vind ik dat er zo weinig keus is in Mill. Wonen hier geen PvdA-ers, SP-ers, Groen Linksen, D'66-ers of desnoods VVD-ers? Vast wel, maar niet politiek actief genoeg blijkbaar. Hierbij moet ik dan meteen de hand in eigen boezem steken, want ook ik ben politiek passief. Een mening heb ik wel en gelukkig kan ik die af en toe via dit kanaal ventileren.
Maar de grote vraag blijft: op welke partij moet ik nou gaan stemmen?

Deze week op Lievendags Weblog: HUN