Een nieuw jaar, nieuwe kansen!

Op deze blog gaat het regelmatig over ons huis dat te koop staat. Daar wil ik dit jaar ook weer mee beginnen. Helaas is dat nog steeds nodig, want de verkoop lukt gewoon niet zo vlot als we zouden willen. Daar zijn eigenlijk niet zoveel redenen voor te bedenken, maar de stagnatie op de huizenmarkt speelt ons behoorlijk parten. Kijk maar om je heen, ook in Mill staan al heel lang dezelfde woningen te koop, alleen die betaalbaar zijn voor starters worden af en toe nog verkocht. De meer bijzondere - en daarom ook duurdere - panden wachten allemaal al heel lang op een nieuwe eigenaar.

Wij bieden een speciaal huis aan, echt een pand voor mensen die van historie houden. Met een bouwjaar van 1894 is ons huis even oud als één van de eerste Mercedessen, ouder dan de uitvinding van de Röntgenstralen (1895), bestaat het langer dan de Tour de France (1903) en de eerste vlucht van de gebroeders Wright (1903). Toen de Titanic verging (1912) stond ons huis er al 28 jaar en het staat er nog steeds! Een karakteristiek huis met nog veel originele onderdelen, maar voorzien van alle moderne gemakken.

De reden dat wij het gaan verkopen is louter de afstand tot de Randstad, als het kon zouden we het meenemen om er elders in te kunnen wonen. Helaas is dat onmogelijk en zullen we dus na de verkoop op zoek moeten naar een ander bijzonder pand. Maar eerst dus een koper zien te vinden!

Nu is er een nieuwe mogelijkheid bijgekomen om te koop staande huizen te promoten en daarvoor wil ik jullie aandacht vragen. Op de website van HelpMee.KijkMijnHuis.nl kun je ontdekken hoe je ons kunt helpen met de verkoop van ons pand. Door de aanwijzingen op deze site te volgen en ons pand onder de aandacht van je eigen netwerk te brengen, help je ons de kring potentiële kopers groter te maken. Ook al ken je niemand die op dit moment een huis zoekt, het zou best kunnen dat iemand anders in je netwerkt toevallig wel iemand kent die op zoek is. Op deze manier proberen wij heel veel mensen te bereiken.

En het allermooiste van dit verhaal komt nu! Voor diegene die uiteindelijk met de gouden tip komt en voor ons een koper heeft gevonden, loven wij een beloning van € 1000 uit . Gegarandeerd! Dat kan door heel veel punten te verzamelen op de HelpMee site of natuurlijk ook door iemand rechtstreeks naar ons te verwijzen. Wij hopen op heel veel promotors voor ons huis! Succes en alvast bedankt.

Deze week op Lievendag's WeBlog: Mag het nog? Een gelukkig Nieuwjaar!

Vrolijke witte kerst!

 

Kerstmis 2010, een echte witte kerst! Het is jaren geleden dat er zoveel sneeuw lag tijdens de feestdagen. De voorbereidingen verliepen dit jaar wat moeizamer door gladheid op de weg en de aanhoudende kou. Als echt zomermens voel ik me dan ook een beetje ontheemd de laatste tijd. Gelukkig kan ik sinds deze week beginnen met aftellen, de dagen worden gelukkig alweer langer.

Maar ondanks de winterse omstandigheden, die voor veel mensen juist ook een heleboel plezier betekenen, wil ik alle lezers van mijn blogs een hele fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar wensen.

Tot volgend jaar!

Centrumlast

Einde blauwe zone?!

Het straatbeeld van Mill wordt op dit moment gedomineerd door een hoge bouwkraan op de plaats waar het SCC moet komen. Zoals ik enkele weken geleden al schreef, vergelijk ik die locatie met een wond. Op dit moment een open wond. Inmiddels is ook het omliggende weefsel geïnfecteerd, de overlast van de bouwwerkzaamheden verspreidt zich als een rimpeling op het water na het werpen van een steen. De parkeerplaats aan de Julianastraat is duidelijk te klein. Grote vrachtwagens die de supermarkt moeten bevoorraden, kunnen nauwelijks de bocht nemen. De Kruidvat-vrachtwagen moet lossen in de Stationsstraat, maar kan er nauwelijks indraaien. De blauwe zone werkt wel, maar niet voor alle auto's (of moet ik zeggen bestuurders). Zoals ik het bekijk, zou een parkeerwacht aardig wat bekeuringen kunnen uitdelen als ze in de gaten houden hoe lang sommige voertuigen blijven staan. De parkeerschijf alsmaar 2 uur verderzetten, kan toch niet de bedoeling zijn van de maatregel.

En bovenop al die overlast, hebben we ook het weer niet mee! De winter heeft toegeslagen en door de sneeuwval zijn sommige straten gevaarlijk glad geweest. Volgens het schema van de gemeente zou er ook in de Julianastraat gestrooid worden, maar blijkbaar niet toen het echt nodig was. Ook aan de oproep van de gemeente om de eigen stoep (en dan bedoelen ze niet de 'privéstoep', maar het openbare trottoir of looppad voor de eigen deur) schoon te houden, wordt weinig of geen gehoor gegeven. Kortom , het was - en is nog steeds op sommige plaatsen - glad in Mill. Niet aantrekkelijk om erop uit te gaan.

Het is te hopen voor de winkeliers dat de inwoners van Mill toch willen komen 'Midnight-shoppen' aanstaande vrijdag. Aan het programma kan het niet liggen, dat belooft alleen maar leuke dingen!
Veel marktkramen, live muziek in de podiumtent in de Kerkstraat (Leo Josemanders, muziekschool Music Fun, muziekschool Paul van der Heijden, smartlappenkoor de Straetlappen en de blokfluitgroep van Sint Willibrord, allemaal uit Mill). In de Hoogstraat ook nog Mix For Music, een gezelschap in de stijl van Charles Dickens. En dan is er ook nog een lampionnenoptocht voor de kinderen die door Wim Vloet met accordeonmuziek zal worden begeleid.

Deze week op Lievendag's WeBlog: December

Over onze culturele toekomst

Vandaag waren wij in Den Bosch om gehoor te geven aan de oproep: 'Schreeuw om cultuur'! Op diverse plaatsen in het land verzamelden zich rond 14.00 uur cultuurliefhebbers die hun stem wilden laten horen als het om cultuur gaat. Cultuur met een grote en cultuur met een kleine c, van rijksmusea tot het nieuwe cultureel centrum, van Van Gogh tot Kees Bastiaanse, van het Concertgebouworkest tot Harmonie St. Willibrord uit Mill en alles daaromheen en ertussenin: wij mensen kunnen gewoon niet zonder kunst en cultuur. En dus moeten wij ons best doen om bestaande culturele voorzieningen te behouden, dat zijn wij als mensen aan onszelf verplicht.

Cultuur is niet iets wat alleen in een cultureel centrum plaatsvindt, cultuur is geen linkse hobby, cultuur is net zo belangrijk als eten en drinken, cultuur is overal om ons heen.

Op de website www.nederlandschreeuwtomcultuur.nl is het volgende te lezen, daar heb ik niks meer aan toe te voegen:

NEDERLAND SCHREEUWT OM CULTUUR bundelt de stemmen van allen die willen voorkomen dat er onherstelbaar wordt gesnoeid in kunst en cultuur.

• Cultuur verbindt mensen, is een publieke zaak en is voor iedereen, maakt slimmer en brengt welvaart. 
• Cultuur is heel breed. Iedereen komt er dagelijks mee in aanraking, via de muziekles van je buurmeisje, het optreden van de fanfare, maar ook de ontwerpers van alle mooie gebouwen en boekomslagen, de films in de bioscoop en de boeken die je leent in de bibliotheek. 
• Cultuur is van iedereen, cultuur is voor iedereen. Er gaan twee keer zoveel mensen naar het theater als naar het betaald voetbal, 4 miljoen mensen zijn lid van een bibliotheek, er zijn 8 miljoen actieve beoefenaars van amateurkunst en de musea krijgen 20 miljoen bezoeken per jaar. 
• Cultuur is van iedereen, cultuur is voor iedereen. Het is dus zeker geen hobby van maar een kleine groep mensen.
  Er wordt gesuggereerd dat kunst alleen voor de elite is, maar ook “Henk en Ingrid” gaan naar het theater of Nemo of Naturalis. Een 13% btw-verhoging raakt al het publiek want de toegangskaartjes worden duurder. Door te bezuinigen op cultuur en de btw op kaartjes te verhogen zal cultuur juist een elitaire tijdsbesteding worden en minder toegankelijk worden voor mensen met weinig geld.
• Cultuur is goed voor de economie. Bezoekers van theater, museum of festival geven niet alleen geld uit bij de kassa, maar ook bij de plaatselijke horeca, en als ze van ver komen, in hotels. De middenstand profiteert van culturele bezoeken. Voor de grote steden met een breed cultureel aanbod ligt de economische meerwaarde op 10%! De schade op lange termijn wordt geschat op 15 miljard! 
• Kunst stimuleert de kenniseconomie De creatieve sector is een grote aanjager van de kenniseconomie in Nederland. We staan wereldwijd bekend om onze creatieve manier van ondernemen. Nog wel, tenminste. Het sneuvelen van binnen- en buitenschoolse cultuureducatie en de verschraling van de wisselwerking tussen culturele,creatieve en traditionele ondernemers zal op termijn niet alleen een culturele, maar ook economische verarming van Nederland veroorzaken. Bekende ondernemers als Hans Wijers (Akzo Nobel) en Jos Nijhuis (Schiphol) bepleiten er niet voor niets voor om kunst en cultuur te sparen voor exorbitante bezuinigingen. 
• Cultuur wordt voor een deel door de overheid gefinancierd. Cultuur wordt nooit voor de volle 100% gesubsidieerd, maar wordt net als de spoorwegen en andere belangrijke publieksvoorzieningen voor een deel door de overheid meegefinancierd. Zo betaal je al jaren mee aan de huursubsidies waar je geen gebruik van maakt, de kinderopvang terwijl je geen kinderen hebt of cultuur terwijl je er nooit naar toe gaat. 
• Cultuur is in ontwikkeling. De culturele sector heeft de afgelopen jaren het ondernemerschap omarmd en heeft samen met het bedrijfsleven extra financiering weten te genereren. Deze ontwikkelingen moet de overheid op een positieve manier blijven stimuleren en niet ondermijnen. Er wordt nu regelmatig gesuggereerd dat uitvoerende kunstenaars of culturele instellingen maar moeten leren hun broek zelf op te houden. Veel culturele instellingen doen dit al voor een groot deel. Het zou onredelijk zijn om dat proces af te straffen door met meer dan 20% te bezuinigen, de btw te verhogen en investeringsmaatregelen af te schaffen. Minstens 60% van de uitvoerende kunstenaars werkt zelfstandig en zij kunnen niet anders worden gezien dan als inventieve en flexibele mensen.
  Het bedrijfsleven moet zich gesteund voelen door de overheid en geïnspireerd door de culturele instellingen wil men serieus bijdragen aan kunst en cultuur. Nu wordt bijvoorbeeld ook Joop van de Ende, die tientallen miljoenen heeft geïnvesteerd in het nieuwe DeLaMar theater in Amsterdam, door de regering afgestraft met 13% btw-verhoging.

Daarom waren er vandaag in 68 plaatsen in Nederland bijeenkomsten waar iedereen die ongerust is over de culturele toekomst van Nederland zich kon laten horen.

Maar ook 'stille' protesten zijn welkom, teken de petitie op: 

www.nederlandschreeuwtomcultuur.nl.

Deze week op Lievendag's WeBlog: Van alles wat...

Littekens

Een mooie vondst van een van onze dorpsgenoten om een (gratis Vistaprint?) spandoekje op te hangen aan de hekken van de bouwplaats van het nieuwe Sociaal Cultureel Centrum. Het spandoek roept op om de strijd te steunen, de strijd tegen dít litteken.

Maar wat verstaan wij onder een litteken? Volgens Van Dale is de definitie: "lit·te·ken het; o -s, -en teken dat ve genezen wond overblijft" Die definitie past perfect bij de oorspronkelijke spandoeken van de Brandwondenstichting die eerder aan de hekken hingen. Maar is het wel op de bouwplaats van toepassing? Wat is of was de wond?

Ik heb eerder het idee dat er voorlopig niet een litteken, maar een wond verschijnt met de bouw van het SCC in Mill. Een beschadiging van de kern van Mill (volgens Van Dale: "wond de; v(m) -en plaats waar het lichaam door een uitwendige oorzaak beschadigd is")

Maar natuurlijk begrijp ik wat de bedoeling van het spandoek — en het gebruik van het woord litteken — is. Ik kan me ook niet voorstellen dat het een aanwinst voor Mill is als op de bouwplek van nu een kolossaal modern gebouw verschijnt. Nu kunnen we nog door de hekken heenkijken en lijkt er nog wel ruimte, maar als het klaar is, is ook meteen al die ruimte opgevuld en wordt het stukje straat voor de kerk wel heel erg smal. Ook op de andere hoek ontstaat dan zo'n 'volgebouwd' dorpsgezicht. Dat wordt dan het centrum van Mill, een gebied midden in het dorp waar geen fatsoenlijke carnavalswagen meer doorheen kan. Een dorpskern waar geen plaats meer is voor de botsauto's of andere grote kermisattracties. Een beloofd plein dat absoluut niet groot genoeg is om het plein te noemen.

Ik ben bang dat er nog meer 'wonden' in Mill zullen ontstaan voordat het Centrumplan voltooid is. Het wordt afwachten of de littekens daarvan mooi zullen 'genezen'.

Deze week op Lievendag's weblog: Gehackt - Hacked - Gekraakt

Opgeruimd staat netjes

Nu wonen we al ruim 5 jaar in Mill en eindelijk krijg ik het gevoel dat we het een beetje voor elkaar hebben. Met het huis dan, bedoel ik. Het staat wel te koop, maar het onderhoud gaat gewoon door en dat kost soms veel tijd en inspanning. Veel tijd (en zin) hebben wij daar niet voor en daarom probeer ik al heel lang om daar wat hulp bij te krijgen. Mijn grootste wens, een hulp in de huishouding, is nooit gelukt en daar heb ik me inmiddels bij neergelegd. Maar voor de tuin hebben wij een fijne tuinman gevonden die regelmatig de boel komt bijhouden. Dat is een hele zorg minder.
Maar ook aan het huis zelf moet wel eens wat gebeuren. Zo hebben wij bijvoorbeeeld van de zomer erg veel last gehad van de heftige regenbuien. Ergens in de goot van het achterhuis zat blijkbaar een lek, maar wij konden het zelf niet vinden. Dat wil helemaal niks zeggen, want wij zijn geen experts op dat gebied. Vrijdag is de klus vakkundig geklaard. Tenminste dat hopen we, want in tegenstelling tot vorige maand, heeft het eigenlijk in oktober nog helemaal niet geregend. Intussen hebben wij ook al andere klussen bedacht die wij aan onze nieuw gevonden vakman gaan toevertrouwen.
Vandaag werd ik verrast door het bezoek van de glazenwasser. Hij kwam even kennismaken en het aantal ramen opnemen, zodat hij ze volgende week kan komen wassen. Dat is nog eens een hulp, want wij hebben op de begane grond 10 ramen plus een aantal deuren met bovenlicht die gelapt moeten worden. Daar komen er nog eens 5 bij op de bovenverdieping. De glazenwasser werd er enthousiast van, dat was leuk om te zien. Hij werd door mijn buurvrouw gestuurd. Ze vertelde me vorige week dat ze een glazenwasser zou gaan bellen en ik vond het een prima idee dat ze dat ook namens mij zou doen.
Wij deden niet mee met de openhuizendag afgelopen zaterdag, maar als er nu kijkers komen dan staat het huis er weer helemaal tip top bij.

Met het oog op een hopelijk snelle verkoop - je moet erin blijven geloven - ben ik vorige week ook bezig geweest met het opruimen van onze garderobe. Een van onze slaapkamers boven hebben wij ingericht als een inloopkast met veel (berg)ruimte. Dat betekent dat het niet zo opvalt als je niet meer gedragen kleding niet meteen weggooit, maar ergens in een hoek op een stapel legt. Inmiddels was die stapel behoorlijk gegroeid en na het opruimen van de kamer had ik een enorme hoeveelheid kleding verzameld waar ik afstand van wilde doen. Mijn stelregel bij het opruimen van kleren is dat ik het weggooi als ik vergeten was dat ik het had of als ik het al een jaar niet meer aan heb gehad. Voor de meeste kledingstukken golden allebei de redenen... Samen waren het ELF vuilniszakken vol. Wat een geluk dat net vorige week zaterdag de Stichting Millse Missievrienden een inzamelingsactie hield voor pater Konings. Wij een opgeruimde kamer en de stichting wat extra opbrengst.

Als laatste moet me nog even van het hart dat ik van de ene kant blij ben dat er eindelijk begonnen is met het centrumplan, maar dat ik aan de andere kant wel erg veel gemopper hoor over de situatie in Mill op dit moment. En dat is nog maar het begin. Een paar maanden geleden stond er op deze weblog een poll waarin ik me afvroeg hoe de mensen in Mill over het nieuwe plan denken. De meeste mensen die deze poll invulden vinden het jammer dat voor het nieuwe plan een aantal oude gebouwen in Mill gesloopt moeten worden en ze zijn bang dat het nooit afkomt. Dat klinkt niet erg positief, maar komt wel overeen met de opmerkingen die ik zo hier en daar hoor. En daar komt nu dan ook nog eens de onvrede over de verkeerssituatie bij. Of het nu de postbode is die bij mij aan de deur staat te klagen dat hij bijna niet met zijn bus voor de deur kan komen of de mensen in de kassarij bij de supermarkt, echt blij zijn ze er niet mee. Het gevoel dat het nieuwe sociaal cultureel centrum van ons allemaal wordt, leeft nog absoluut niet.

Deze week op Lievendag's weblog: Opeens is het oktober... 

Na de kermis

Na de kermis in Mill blijven er altijd wel wat 'herinneringen' in onze tuin achter. Bedoeld of onbedoeld, dat is meestal niet helemaal duidelijk. Het nog bijna volle blikje bier met bijbehorend (plastic) glas stonden heel uitnodigend op het muurtje dat onze tuin van de straat scheidt. Alsof er zojuist iemand even opgestaan was en zo dadelijk terug zou komen om het op te drinken. Maar 's ochtends vroeg als je de hond uit wilt gaan laten, heeft zo'n blikje niks uitnodigends meer en moet het gewoon opgeruimd worden. Net zoals de verpakking van een 'erotic toy' die niets aan duidelijkheid te wensen overliet. Ik wist niet dat ze tegenwoordig op de kermis dat soort prijsjes uitdeelden, ik hoop maar dat het niet bij het touwtrekken gewonnen kon worden.

Heel eerlijk gezegd weet ik helemaal niet of er wel een kraam op de kermis stond waar je aan een touwtje mag trekken en waar het bord 'altijd prijs' prominent aanwezig is. Als kind vond ik dat het mooiste op de kermis, dat je bij sommige kramen 'altijd prijs' had.
Behalve de restanten in onze tuin heb ik niet zoveel van de kermis gezien. Niet omdat ik niet in de gelegenheid was of geen tijd had, wel omdat ik sinds mijn kinderjaren helemaal niks meer om kermis geef. Omdat we er zo dichtbij wonen, hoor en zie ik er natuurlijk wel iets van, maar dat is dan ook meteen genoeg. Het is leuk om alle blije mensen langs mijn raam te zien lopen, onderweg naar de kermis. Kleine kinderen die vol vertrouwen met hun handje in de grote hand van hun vader en gezonde spanning op hun snoetjes naar de kermis lopen. Tienermeisjes die giechelend in groepjes op weg zijn naar wat een spannende middag of avond moet worden. Opa's en oma's met kleinkinderen, jonge ouders voor het eerst met hun peuters, het is zo ongelooflijk leuk om dat alles van een afstandje te bekijken. Van werken komt die kermisdagen niet veel, vanuit mijn plekje achter mijn pc droom ik graag weg om in gedachte een stukje met de kermisgangers mee te wandelen. Dat is mijn kermis en daar geniet ik van.

Nu de kermis is afgelopen, gelden de blauwe parkeerzones in Mill. Dat wil zeggen dat er niet meer de hele dag dezelfde auto's voor ons huis geparkeerd staan. Eigenlijk vind ik dat wel een vooruitgang, dat geeft na de kermis toch nog wat afleiding als ik tijdens het werken even naar buiten kijk. Ook het parkeerterrein aan de achterkant van ons huis is behoorlijk opgeknapt, er kunnen zo ook veel meer auto's staan. Het ziet er in ieder geval een stuk opgeruimder uit.
Dat is ook fijn als er weer eens belangstellenden naar ons huis komen kijken. Ondanks dat we niet meedoen aan de open dag op 9 oktober aanstaande, hopen we dat er binnenkort toch eens wat gaat gebeuren op onze eigen huizenmarkt. Prachtig huis te koop voor redelijke prijs tegen ongelooflijk lage rente!. Volgend jaar met Mill kermis mag er iemand anders van de voorbijgangers genieten, dat zou jij kunnen zijn!
Voor meer info, klik hier! Wacht niet op een open huizendag, bij ons mag je altijd komen kijken.

In maart deden wij wél mee met het Open Huis, maar ons pand staat nog steeds te koop...


Deze week op Lievendag's Weblog: De tijd vliegt en wij zijn onze eigen piloot...

Groeten uit Stuttgart

Hauptbahnhof Stuttgart 1912, ontwerp van Architect Paul Bonatz

De helft van de week was ik niet in Mill, donderdag en gisteren was ik in Kiev en sinds gisteravond in Stuttgart. Nog even, want we komen al weer bijna naar huis.
Stuttgart is een redelijk gote stad, vooral bekend van het Mercedes-Benz Museum of voor de liefhebbers: van het Porsche Museum. Wij zien daar allemaal niks van, maar zijn voor een conferentie op de Hohenheim Universiteit.
'Alles net' is de Duitse uitdrukking die het beste past bij mijn gevoel over ons verblijf hier. Treinen rijden op tijd en zien er schoon uit (ik was vanmiddag even op en neer naar de stad), de zon schijnt en overal zitten vrolijke mensen op terrassen en in het park. Gisteravond heel erg lekker gegeten, heel erg Duits ook. Lees daarover - en over Kiev - meer op Lievendag's Weblog

Definitief Ontwerp van het Sociaal Cultureel Centrum te Mill, met blik op de Kerkstraat.
Impressie overgenomen van www.hansverheijen.nl

Het deed me trouwens groot genoegen toen ik deze week las dat de Stichting Myllesheem ook helemaal niet zo blij is met ons nieuwe Sociaal Cultureel Centrum in Mill. Niet met de plek en niet met het uiterlijk ervan. Ze betwijfelen zelfs het nut ervan. In de laatste regels van hun brief lijkt het wel of ik mezelf hoor: "Zou, als een referendum gehouden zou zijn, de meerderheid van de inwoners gekozen hebben voor deze locatie. Of überhaupt voor een SCC? Geluiden die ons bereiken duiden daar niet op. Wat wij horen is dat men zich afvraagt waar men in godsnaam mee bezig is.."
Dit klinkt niet erg vrolijk en ik vraag me met de Stichting Myllesheem af of Mill wel blij wordt van zo'n nieuw - te - modern centrum.

Station Mill Centraal

Klik op de afbeelding voor een digitale verrassing

Twitter, Facebook, LinkedIn, Hyves. Allemaal sociale media sites waar druk gebruik van wordt gemaakt. Sinds kort kunnen ook de nieuwsitems van www.inmill.nl getwitterd worden. Onder ieder artikel staat een Tweet button om snel een link te maken die je vervolgens het web op stuurt. Maar behalve door Mosstime (een Millse 'Tweep' die je kunt volgen), zie ik er nog niet veel van terug. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik als Tweep de verkeerde mensen volg via mijn Twitteraccounts (StationMill, rikidekiki en tekstetc), ook al heb ik alle 3 die accounts de hele dag open staan op Tweetdeck. Via dat programma volg ik ook al mijn 'vrienden' op Facebook en zakenpartners op LinkedIn. Wat dat betreft zou je het hier Station Mill Centraal kunnen noemen.

Maar wat ik me nu eigenlijk afvraag, is hoe digitaal de inwoners van Mill eigenlijk zijn. Hoe druk is die digitale snelweg hier? Hoe vaak gebruiken 'wij' die sociale media sites?
Een klein onderzoek op #Mill leert mij dat er een Facebook pagina is voor Mill en Sint Hubert (klik hier), maar nog zonder vrienden. Er is ook een pagina enkel voor Mill (klik hier), zonder vrienden, maar je vindt er berichten waarin het woord Mill voorkomt. En warempel, daar word ik door Facebook toch tot de vrienden van Mill gerekend.
Er is een Hyves pagina (http://millcity.hyves.nl) waar je 775 vrienden van Mill vindt en ook op www.linkedin.com kom je na enig zoeken mensen uit Mill en directe omgeving tegen.

Er kan dus voorzichtig gesteld worden dat Mill redelijk digitaal is, alhoewel de mogelijkheden nog wel beter benut zouden kunnen worden. Zit de voetbalclub al op Twitter? De handbalclub? Geen Juliana Mill of MHV'81 te vinden daar. De politieke partijen? In navolging van de landelijke twitterende politici - en die zijn er echt héél veel - is er op dat gebied weinig activiteit in Mill. Ook de gemeente zelf mis ik op Twitter. In navolging van de grote steden zou de gemeente hier korte, luchtige nieuwsberichten het web op kunnen sturen. De gemeentes Cuijk en Boxmeer hebben dat al wel begrepen.

Waarom nou dit verhaal over digitaal verkeer in Mill? Omdat het mijn vak raakt. Als tekstschrijver voor zowel papieren als digitale media ben ik iedere dag bezig met 'netwerken'. In Real Life (IRL= 'in het echt') en via diverse Uniform Resource Locators (afgekort URL's) maak ik kennis met mensen over de hele wereld. Daarbij vroeg ik me af hoeveel mensen ik na ruim 5 jaar wonen in Mill heb leren kennen. Dat is niet te tellen, dat zijn er heel veel. Dat varieert van 'van gezicht kennen' tot 'echte vrienden'. En of het nou IRL of per URL is ontstaan, echte vrienden bestaan echt.


Deze week op Lievendags Weblog: Plezant Vlaams

Groeten uit Barcelona

Wij zijn even aan het barre weer in Nederland ontsnapt. Voor een paar dagen vertoeven wij in Castelldefels, een strandplaats ten zuiden van Barcelona. Dat klinkt heel erg geweldig - en dat is het ook - maar we zijn hier vooral voor zaken (8^th Meeting ISAPP (International Scientific Association for Probiotics and Prebiotics). Dat we daar ook wel eens aan willen ontsnappen, lees je deze week op Lievendags Weblog: Treinen in Spanje.

We hopen dat het snel beter weer wordt in Nederland, want anders kan onze tuinman het gras helemaal nooit meer maaien en wordt het nog langer. Misschien kan iedereen die zo hartstochtelijk om regen gevraagd heeft nu vurig bidden voor mooi weer. Dan krijgen we wellicht nog een mooie nazomer, dat is ook goed voor de tuin. Dan kun je er namelijk heerlijk in zitten.

Voor iedereen die de poll over het centrumplan nog niet heeft ingevuld, dat kan nog in de blog hieronder of ga naar: Will Mill een nieuw centrum?

Wil Mill een nieuw centrum?

Toen er een paar maanden geleden graafwerkzaamheden werden verricht op het plein voor het gemeentehuis, dacht ik dat het eindelijk begonnen was. De start van het Centrumplan Mill. Maar toen we van vakantie terugkwamen, stonden er gewoon weer auto's geparkeerd en was er nergens meer enige bouwactiviteit te ontdekken. Af en toe stond er dan ergens zo'n optimistisch stukje over de geweldige plannen voor het centrum van Mill in de krant of op het web, maar concreet gebeurt er nog niks.
Maar toen las ik begin van de week in de krant dat er direct na de kermis in het centrum van Mill - en dus ook in een gedeelte van de Stationsstraat - een blauwe parkeerzone wordt ingesteld. Fijn dat je dat als bewoner van deze zone in de krant moet lezen, dacht ik nog.
Een paar dagen later kregen we een brief in de bus met dezelfde mededeling, als communicatiedeskundige vind ik dat een toch wel een flater van de gemeente. Als je je bewoners tevreden wilt houden, moet je ze niet achteraf gaan inlichten. Dat wekt geen vertrouwen.
Zou het ook zo gaan met het stuk grond dat de gemeente van ons 'afsnoept' op de 'voorgestelde tekeningen' van het centrumplan? Wij hebben al enkele keren de verzekering gekregen dat met alle betrokken bewoners gepraat zal worden voordat op of naast de betreffende percelen daadwerkelijk begonnen wordt met (slopen en) bouwen. Wij hopen maar dat we dat dan ook niet in de krant hoeven te lezen of er achteraf bericht van krijgen. Maar laten we eerst maar eens de bouw van het Cultureel Centrum afwachten. Als het geld nog niet op is als dat klaar is, is het tijd genoeg om ons weer zorgen te gaan maken.

Voorlopig hoor ik vooral sceptische geluiden als het over het centrumplan gaat. Ik moet de eerste Millenaar nog tegenkomen die er echt enthousiast over praat. Maar misschien ben ik gewoon nog niet de juiste mensen tegengekomen. Eigenlijk ben ik wel heel benieuwd naar de mening van Mill. Laat me weten wat jullie ervan vinden en vul de poll hieronder in (lekker anoniem ;-)

polls & surveys

Deze week op Lievendags Weblog: Afwisseling genoeg

Mijl op Zeven

Een mooie uitdrukking 'Mijl op Zeven', waarvoor mooie verklaringen gegeven worden. De eerste (gevonden op Bastienne Media): 'Een mijl op zeven: een lange omweg om je doel te bereiken. Het bekende spreekwoord komt volgens de bewoners rond de Peel, uit deze streek. De enige weg van het Brabantse Deurne naar het Limburgse Sevenum liep via Meijel, een grote omweg om de moerassen heen. Via Meijel naar Sevenum dus. Een toepasselijk thema voor een lange twee-daagse tocht door de Brabantse en Limburgse Peel.', spreekt mij het meeste aan, maar wordt tegengesproken door de grote spreekwoordendeskundige F.A. Stoett: 'De uitdrukking moet worden begrepen als een mijl niet op vier maar op zeven ‘vierde delen’ nemen, dus de weg die men te gaan heeft met drie ‘vierendelen’ ( driekwart) op elke mijl verlengen door om te lopen.'
Uit allebei de verklaringen komt in ieder geval duidelijk naar voren dat er van een flinke omweg sprake is. En dat is nou precies de reden waarom ik vandaag aan de uitdrukking Mijl op Zeven moest denken.

Deze week ging ik twee keer met het openbaar vervoer naar de Randstad, dinsdag naar Amsterdam en op donderdag naar Nieuwegein. Omdat het station van Arnhem voorlopig onbereikbaar is, is de snelste manier via Cuijk en Nijmegen onmogelijk geworden. Via die normale manier is de reistijd ongeveer 2½ uur en moet je 3 keer overstappen (bus van Mill naar Cuijk, trein naar Nijmegen, trein naar Utrecht, sneltram naar Nieuwegein). Dat is op zich al Mijl op Zeven! Vandaag moest ik omreizen vanwege de verbouwingen in Arnhem en koos daarom voor de route met de bus naar Den Bosch. Dat is eerst met de bus van Mill naar Uden, daar overstappen op lijn 160 naar Den Bosch om vervolgens met de trein naar Utrecht te reizen waar ik weer moest overstappen op de sneltram naar Nieuwegein. Ik moest nu ook 3 keer overstappen, maar in tijd was ik nog eens 15 minuten extra kwijt. Gelukkig had ik nergens last van vertragingen en verliep de reis verder zonder problemen. Een lekker dik boek zorgde voor de nodige afleiding en het is ook heerlijk om je te laten rijden.

Dat was dinsdag een heel ander verhaal. Toen ging ik met een vriendin op NS Zomertoer naar Amsterdam. De Nederlandse Spoorwegen maken flink reclame voor deze voordelige manier van reizen: met 2 personen een dag onbeperkt reizen in de 1^e klas voor maar € 45 (online besteld zelfs voor maar € 40!). Daarom reed ik dinsdag eerst met de auto naar Deurne waar ik samen met mijn vriendin in de trein naar Eindhoven stapte. So far so good. In Eindhoven begon de ellende met flinke vertraging en een trein die niet verder reed, waardoor we in een overvolle volgende trein gepropt werden. Ook in de 1^e klas was het afgeladen vol, maar gelukkig konden we nog net 2 plaatsen vinden. Dat was wel anders tijdens het 2^e gedeelte van de reis, van Utrecht Centraal naar Amsterdam moesten we blijven staan. In de 1^e klas, dat wel. Uiteindelijk kwamen we met een half uur vertraging aan op Centraal, totale reistijd voor mij - inclusief de autorit van Mill naar Deurne - 2 uur en 3 kwartier!
Natuurlijk had ik ook met de auto naar Nieuwegein kunnen gaan (ongeveer een uur rijden), maar dat was in praktische zin niet handig vandaag.
En van ons uitstapje dinsdag was de treinreis een wezenlijk onderdeel, de NS Zomertoer doe je nou eenmaal niet zonder de trein!

Wat we in Amsterdam en Nieuwegein gingen doen, lees je op
Lievendags Weblog!
Deze week op IMMUUN: Overgevoelig (deel 2)

Huizenmarkt

Deze week is het weer vakantiejaarmarkt in Mill. Met honderden kramen langs een bijna 2 km lang parcours hoopt de Stichting Activiteiten Mill weer tienduizenden bezoekers naar Mill te lokken. Hopelijk werkt het weer mee, want niks zo erg dan lege, natte straten tijdens een evenement dat bedoeld is voor een zonnige zomerdag.
Ook in de Stationsstraat staan ieder jaar tientallen kramen en slenteren veel mensen die vooral kijken en af en toe iets kopen. Zo hoort het ook te gaan op een markt.

De huizenmarkt in Mill trekt echter niet zoveel bezoekers. Dat ervaren wij aan den lijve.
Wij proberen al enige tijd ons huis te verkopen, zodat we uit kunnen gaan kijken naar een geschikt pand in onze toekomstige woonplaats Den Bosch. In het begin zijn er wat kijkers geweest, maar het laatste jaar blijft het erg stil op 'de markt'. Dat is niet alleen bij ons zo, maar volgens de makelaar geldt dat voor alle huizen in ons prijssegment. Aangezien wij dat zelf ook kunnen constateren omdat er meerdere huizen in onze directe omgeving te koop staan, moeten wij dat helaas wel geloven.
In de kranten lees je de laatste tijd dat allerlei markten weer opbloeien en dat de economie weer groeit. Wij hopen nu maar dat dat ook invloed zal gaan hebben op de huizenmarkt in Mill.

Daarom doe ik hier een oproep aan alle bezoekers van de vakantiejaarmarkt in Mill: geef ons huis wat extra aandacht. Slenter niet gedachteloos voorbij, maar bedenk hoe het zou zijn om midden in een dorp als Mill te wonen. Je kunt lopend alle boodschappen doen, maar de rust van het platteland is slechts 5 minuten fietsen van je verwijderd. Overdag is het een gezellige drukte in de straat, maar 's avonds en in het weekend is het er volkomen rustig. Behalve wonen is ons pand zeer geschikt voor een bedrijf aan huis, er is ruimte genoeg voor een kantoor of zelfs een klein winkeltje. En het mooie is dat daarvoor geen aparte vergunning hoeft te worden aangevraagd, daar hebben wij al voor gezorgd!
Meer informatie hierover vind je op verschillende websites (VandeVen, Funda en Station-Mill.nl). Bekijk ze allemaal om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen. Stuur de links door als je iemand denkt te kennen die geïnteresseerd is!

Deze week op IMMUUN: Guns, Germs and Steel
Op Lievendags Weblog: Komkommertijd

Alweer onderweg

Ook vorige week waren we vooral niet in Mill.
We waren eerst op een congres in Parijs en gingen meteen door naar Aberdeen.
Alles voor de wetenschap!

Deze week op Lievendags Weblog: Alles weer normaal

Wij waren er even niet

Deze week waren wij ver weg, in de tweede stad van Slowakije: Kosice. Daarom is er niet echt veel te melden uit Mill. Voor ons persoonlijk gebeurde er wel iets nieuws:
Terwijl wij niet thuis waren, is onze tuin flink onderhanden genomen door onze nieuwe tuinman. Een hele opluchting dat we iemand hebben kunnen vinden die allereerst is begonnen met het opruimen van veel tuinafval en het flink terugsnoeien van onze bomen. Hij zal voortaan regelmatig in onze tuin komen werken, zodat wij er ons geen zorgen meer om hoeven te maken.
Als je zo vaak van huis bent als wij is in de tuin werken een van de eerste dingen die er altijd bij inschieten. Als het mooi weer is, willen wij liever buiten zitten dan buiten werken.

Deze week op Lievendags Weblog: Even thuis