Copyright en hoe het afliep

Het heeft wat losgemaakt onder de volkskrantbloggers, mijn 'overtreding' tegen het copyright van fotograaf Ed van Alem. Zaterdag schreef ik op dit blog dat ik een e-mailbericht van De Volkskrant gekregen had waarin mij medegedeeld werd dat ik € 357 moest betalen vanwege schending van het copyright. Tegelijkertijd zette de internetredacteur van het Volkskrantblog deze mail ook nog bij wijze van waarschuwing op zijn weblog. Dat ontketende dus een storm van reacties, eerst op www.volkskrantblog.nl en een dag later ook op deze weblog. Veel goedbedoelde medebloggers die me een hart onder de riem probeerden te steken met tips en opmerkingen die niet altijd juridisch verantwoord waren, maar ook een enkele reactie waarin de fotograaf in het gelijk gesteld werd. Helaas waren er ook redelijk wat bloggers die de fotograaf op voorhand beschuldigden van onrechtmatig winstbejag. Toch ligt de kwestie niet zo eenvoudig!
De fotograaf stuurde al op 30 januari een factuur naar De Volkskrant, in de veronderstelling dat deze krant verantwoordelijk is voor de inhoud van alle sites via www.volkskrant.nl. Iedere volkskrantblogger kan natuurlijk weten dat het zo niet geregeld is, oftewel dat De Volkskrant zich uitdrukkelijk distantieert van de inhoud van de volkskrantblogs. Waarom De Volkskrant dan toch een factuur waarvoor ze zich niet verantwoordelijk voelt 30 dagen achterhoudt en ook pas ruim een maand na ontvangst van die rekening de vrijheid neemt om eigenhandig een foto van één van haar blogs te halen, is niet echt duidelijk geworden. Óf je bent verantwoordelijk voor de inhoud en kunt dan foto's of tekst verwijderen met als consequentie dat je ontvangen facturen moet betalen, óf je bent dus niet verantwoordelijk en maant de blogger om de foto te verwijderen en stuurt tegelijkertijd de factuur door. Nog beter is om de factuur naar de fotograaf terug te sturen en te verwijzen naar de rechtmatige schender van het copyright, namelijk de blogger. Zo ging het dus niet, het werd een vreemde mengelmoes van bovenstaande constructies.
Vandaag ontving ik per mail de factuur van Ed van Alem en omdat ik van een rechtstreekse benadering houd, heb ik de fotograaf meteen gebeld. Hij vertelde me dat hij in eerste instantie helemaal geen reactie van de VK heeft gekregen, pas nadat hij de factuur aangetekend verstuurde, kwam er antwoord. Dat geeft al te denken over de werkwijze van De Volkskrant, waarom geen rechtstreekse benadering zowel richting fotograaf als naar mij toe, de blogger? Dat lost zaken in ieder geval sneller op dan ruim een maand afwachten en dan de bom laten barsten. Ed van Alem en ik zijn tot een soort compromis gekomen: in plaats van de pittige factuur te betalen, ga ik € 50 overmaken aan een goed doel. Bovendien zet ik op mijn Volkskrantblog dat hij niet de op geld beluste fotograaf is die sommigen van mijn lezers dachten dat hij was. Hij vindt het auteursrecht wél heel belangrijk en wil graag alle bloggers waarschuwen voor de gevaren van het onrechtmatig overnemen van afbeeldingen (of tekst, want ook daarvoor is het copyright goed geregeld). Daarmee is de discussie over auteursrechten wat mij betreft gesloten, andere reacties blijven natuurlijk welkom. Laten we als (Volkskrant)bloggers elkaar netjes blijven behandelen, zodat het een plezier blijft om elkaar op het web tegen te komen!

Op dit bericht kwamen 18 reacties, klik daarvoor hier.

Lekker lezen tijdens de kerstdagen?

Als trouwe abonnee van de Volkskrant ligt bij ons al minstens 30 jaar de krant dagelijks op de deurmat. Tenminste tot ongeveer 3 maanden geleden. Hoe het komt en waarom dat niet meer zo wil lukken, is een duistere zaak waar wij niet precies de vinger op kunnen leggen. Bij iedereen komt het wel eens voor dat de krant er niet is als je 's ochtends naar de brievenbus loopt. Bij ons is het echter de laatste tijd een verrassing als er wél een krant is, zeker als die ook nog eens compleet met bijlage en/of wekelijks magazine bezorgd wordt.
Vanochtend was het weer zo'n dag dat we een belangrijk onderdeel misten: het Volkskrant Magazine, zeker met de kerstdagen iets om naar uit te kijken. In de maand december en november hadden we al minstens 5 keer bij de lezersservice geklaagd dat we geen krant ontvangen hadden, waarvan minstens één keer ook op zaterdag. Zelfs de krant van 23 november, de dag na de verkiezingen met alle uitslagenlijsten van Nederlandse gemeentes, hebben we nooit gehad. Dat is flink balen op zulke bijzondere dagen. Bij de lezersservice van de Volkskrant werken hele aardige mensen, die er ook alles aan willen doen om de fout te herstellen. Er wordt dan ook steevast beloofd dat de krant nabezorgd zal worden, maar tot nu toe is dat nog nóóit gelukt! Aan wie ligt dat dan, vragen wij ons af.
Wat wij graag zouden willen weten, is wie er verantwoordelijk is in Mill voor de bezorging van onze krant. Bij de lezersservice kunnen (of willen) ze ons daar niets over vertellen, het enige wat ze daar voor ons kunnen doen is doorgeven dat wij door de bezorger of het agentschap ter plaatse gebeld willen worden. Het blijft echter de vraag of dat ook gebeurt, want wij worden nooit gebeld door bezorger of agentschap én wij ontvangen nooit een nabezorgde krant. Misschien dat er via deze weblog iemand is die ons kan helpen met dit probleem. Wie kan ons de naam van de Volkskrantbezorger in het centrum van Mill doorgeven, of wie weet waar wij het agentschap van de Volkskrant voor deze regio kunnen bereiken? Volgens mij moet er namelijk een logische verklaring zijn voor het feit dat wij de krant zo slecht ontvangen. Daarover willen wij graag praten met de bezorger of andere verantwoordelijke persoon. Want als de bezorging van de krant zo slecht blijft, zien wij maar één oplossing: ons abonnement na ruim 30 jaar opzeggen. Dat willen wij helemaal niet, maar wij vinden dat beter dan dat we niet op de Volkskrant kunnen rekenen. Misschien dat we dan een andere krant zullen kiezen, maar dan willen we eerst zeker weten dat die niet óók door de bezorger van de Volkskrant rondgebracht wordt...