Nieuws uit de Segeersstraat

Middelburg heeft er een professor bij, of moet ik zeggen: "Mill heeft er een professor bij"? In het laatste geval kan ik niet met zekerheid zeggen dat het hier om een kwestie van 'erbij' gaat, want zeker weten of er daar nog meer wonen, doe ik niet.

In ieder geval heeft Roosevelt Academy er een professor bij, een full professor zoals dat daar heet. Voor zijn werk verblijvend in Middelburg, maar nog steeds wonend in Mill, verdeelt deze kersverse hoogleraar zijn tijd niet helemaal eerlijk over deze 2 plaatsen. Gezien de aard van zijn functie leidt het geen twijfel dat de meeste tijd in Middelburg wordt doorgebracht met daarnaast nog minstens een dag in de week in Nieuwegein, dan blijft er niet zoveel tijd over voor Mill. Maar strikt genomen woont 'de professor' daar!

Officieel was het vanaf 1 juni, maar er werd in Middelburg pas geklonken op deze nieuwe verworvenheid op 15 juni omdat toen de benoeming formeel kenbaar gemaakt werd. Met het hele appartement vol bloemen, een volle mailbox, echte post, (te)veel wijn en andere cadeautjes en natuurlijk de collega's van Roosevelt hieven wij het glas op dit lang verwachte, maar erg lang uitgebleven heuglijke feit. We vierden de opluchting, want achteraf blijkt dan pas hoe spannend het al die tijd was! Nu gaan we ons bezinnen op het 'grote feest': de oratie die over enige maanden zal plaats vinden. In Middelburg hopen wij.

Wij verblijven hier nu alweer bijna een half jaar en voelen ons soms al echte Zeeuwen, ook al zal ons Brabant-gevoel wel nooit helemaal verdwijnen. Eerlijk gezegd verstaan wij de echte Zeeuwen nog steeds niet, terwijl de meeste Brabantse dialecten voor ons gemakkelijk te volgen zijn. Maar de tijd zal ons daarbij wel helpen.

Dat Zeeuwen vriendelijk en behulpzaam zijn, had ik hier al eens gemeld. Dat bleek ook deze week weer. Net voordat wij naar Liverpool vertrokken (lees hiervoor Lievendag's WeBlog) hield de TV ermee op. Het was een oud toestel, nog in het bezit van een beeldbuis, dat het nog prima deed. Tot nu toe dan, want een horizontale witte streep kondigde het einde van de beeldbuis en ons kijkplezier aan. Toen ik de contactpersoon van de verhuurder belde, wilde hij al meteen in actie komen, maar omdat wij er een paar dagen niet zouden zijn, wist ik dat uit te stellen tot de week daarna. Weer terug in Middelburg belde ik hem opnieuw en - ongelogen - 10 minuten later stond hij hier voor de deur met een grote platte TV. Wat een service!

Inmiddels heb ik hem alweer moeten bellen, want zondag heb ik een groot metalen rooster op de keramische kookplaat laten vallen en die was daar niet tegen bestand. Het gevolg is een flinke barst en er zal een andere moeten komen. Zonder morren wordt dat weer opgelost, maar omdat het een oud model kookplaat betreft dat ook nog eens verbonden is met onze oven, kan het deze keer wat langer duren. Er is nu een dag overheen gegaan, maar ik verwacht voor het einde van de week gewoon weer te kunnen koken! Vanavond eten we chinees, eigenlijk ook wel heel erg lekker.

En nog steeds staat ons huis in Mill te koop, hoe jammer is het dat ik hier de mooiste huizen voorbij zie komen en er niks mee kan. Pas nog aan de Noordsingel, werkelijk een pand dat ik een droomhuis zou willen noemen, maar wel een droomhuis voor een ander: het is verkocht. Wanneer zijn wij aan de beurt? Kom op mensen, stuur de link nog maar eens door:

Stationsstraat 5 Mill

WET van 31 juli 1930

1940: Toen alle huizen aan onze kant van de Stationsstraat nog voortuinen hadden.
Bron: Studio Domeinzicht

Een lang verhaal is deze week ingekort tot een besluit van de gemeente. Die verschuilt zich achter artikel 4 van de Wegenwet van 1930. Daarmee is wat de gemeente betreft de kous afgedaan en wat ons betreft óók. Voor het symbolische bedrag van € 11,34 per m² gaan wij nog geen centimeter officieel verkopen.
Dat betekent niet dat er geen voortuin komt, daarover hadden we al eerder overeenstemming met de gemeente bereikt. Over de volle breedte van ons huis wordt een strook van onze eigen grond omgetoverd tot voortuin, de rest van onze eigen vierkante meters blijven dan in gebruik als openbare ruimte. Voor de onschuldige voorbijganger lijkt het gemeentegrond, op papier - en kadastraal - is het ons eigendom.
Volgens dezelfde wegenwet als hierboven genoemd, kan de gemeente het gebruiksrecht weer verliezen als wij er een jaar lang voor zorgen dat aan voorbijgangers kenbaar gemaakt wordt dat het om eigen weg of eigen grond gaat. Maar dat laten we dan maar liever aan de volgende bewoners over!

De tuin wordt binnenkort aangelegd, het houtwerk is rondom opgeknapt. Dat betekent dat het tijd wordt voor nieuwe foto's, een krachtige reclame-actie om ons huis aan de (nieuwe) man te brengen en een andere verkoopprijs. Binnen afzienbare tijd doen wij een mooi aanbod, maar iemand die al eerder met een redelijk bod komt, is natuurlijk van harte welkom!

Wij gaan binnenkort verhuizen. Meer hierover op Lievendag's WeBlog

Hieronder de wettekst zoals hierboven genoemd:
==============================================

WET van 31 juli 1930, houdende vaststelling van voorschriften omtrent openbare wegen

     WIJ WILHELMINA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz.

     Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten:

     Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het noodzakelijk is voorschriften vast te stellen omtrent openbare wegen, hetgeen ingevolge artikel 190 der Grondwet bij de wet zal moeten geschieden;

     Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

Hoofdstuk I. Algemeene bepalingen

Artikel 1

    1. Deze wet is uitsluitend van toepassing op openbare wegen.

    2. Onder wegen worden in deze wet mede verstaan:

        I. voetpaden, rijwielpaden, jaagpaden, dreven, molenwegen, kerkwegen en andere verkeersbanen voor beperkt gebruik;

        II. bruggen.

Artikel 2

Onder waterschappen worden in deze wet begrepen veenschappen en veenpolders.

Artikel 3

Onder rechthebbende wordt in deze wet verstaan de rechthebbende krachtens burgerlijk recht.

Hoofdstuk II. De openbaarheid

Artikel 4

    1. Een weg is openbaar:

        I. wanneer hij, na het tijdstip van dertig jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest;

        II. wanneer hij, na het tijdstip van tien jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende tien achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest en tevens gedurende dien tijd is onderhouden door het Rijk, eene provincie, eene gemeente of een waterschap;

        III. wanneer de rechthebbende daaraan de bestemming van openbaren weg heeft gegeven.

    2. Het onder I en II bepaalde lijdt uitzondering wanneer, loopende den termijn van dertig of van tien jaren, gedurende een tijdvak van ten minste een jaar duidelijk ter plaatse is kenbaar gemaakt, dat de weg slechts ter bede voor een ieder toegankelijk is.

    3. Dit kenbaar maken kan geschieden door het stellen van opschriften als: eigen weg, particuliere weg, private weg en soortgelijke, of door andere kenteekenen.

Ons eigen centrumplan

Foto uit de oude doos, ons pand zoals het ooit was (www.thuisinbrabant.nl)

Er wordt nog steeds heel hard gewerkt aan ons huis. De schilders zijn klaar met de kozijnen en deuren, maar nog druk bezig met de lambrisering. Vandaag wordt er behalve geschilderd, ook flink getimmerd. Voordat de daklijsten door de schilders onderhanden genomen kunnen worden, moeten er eerst nieuwe latten op. De oude zijn op sommige plaatsen helemaal weggerot en moeten worden vervangen. Aanvankelijk hadden wij daar zelf iemand voor geregeld, maar toen het zover was dat hij eraan moest beginnen, kon hij de klus niet aannemen. Het heeft even geduurd voordat er een andere timmerman gevonden was die wel tijd had, maar gelukkig is dat allemaal goedgekomen en kwam er vanochtend een bus met aanhanger voorrijden. Uit de bus kwamen twee timmermannen en op de aanhanger lag het bestelde hout.

Behalve de timmerlui en de schilders, kwam vandaag ook de tuinman nog langs om het nodige snoeiwerk te verrichten. Een huis vol noeste werkers dus, of eigenlijk een tuin vol om precies te zijn! Alleen voor de koffie komen ze naar binnen.

Deze week hebben we de 'kwestie voortuin' ook weer nieuw leven ingeblazen. Vanwege de vakantie hebben we bewust gewacht met reageren op het aanbod van de gemeente om de grond voor € 11,34 te kopen. We wilden niet het risico lopen dat onze reactie ergens onder een stapel brieven kwam te liggen en hebben maandagavond per mail gereageerd. In een brief leggen wij nog eens aan de gemeente uit dat het ongelooflijk vreemd is dat je als burger gestraft wordt voor goed burgerschap als je niet meer dan een zakcentje krijgt voor het verplaatsen van een heg en het overdragen van dure bouwgrond voor algemeen gebruik. Er bestaan inderdaad regels die de gemeentelijke overheid het recht geven om particuliere grond te gebruiken als openbare ruimte. Maar dan moeten ze wel kunnen aantonen waarvoor dat nodig is. In een gesprek eerder op het gemeentehuis kwam naar voren dat er voor ons huis gelegenheid moet zijn voor voetgangers om veilig van die openbare ruimte gebruik te maken. Daar willen wij ook best rekening mee houden en we zijn dan ook bereid om een strook van ongeveer een meter breed - zodat ook rolstoelers en kinderwagens de ruimte hebben - aan die openbare ruimte prijs te geven. In ons voorstel gaat de heg naar achteren en komt er voor ons huis een tuin die daarop aansluit, zodat er ruim baan blijft voor de voetgangers. Maar daar moet de gemeente dan wel iets tegenoverstellen. Daar zijn we over aan het onderhandelen.

Als alles helemaal klaar is, zal het aanzien van de hoek Stationsstraat-Julianastraat zeker veranderd zijn, in positieve zin! Een mooie plek om te wonen in het centrum van Mill!

Deze week op Lievendag's WeBlog: Under construction

Schilders in weer en wind

Wie deze week door de Stationsstraat liep, moet het zijn opgevallen: er wordt hard gewerkt om ons pand rondom weer goed in de verf te zetten. Wat een klus! Al 4 dagen wordt er geschuurd en geplamuurd en hier en daar al gegrond. Het ziet er nu al een stuk beter uit en dan moet het echte schilderen nog beginnen. Misschien heb ik het op deze plek al eens vermeld, maar het aantal ramen en deuren dat wij in onze buitenmuren hebben, is groot. Om precies te zijn, gaat het beneden om 11 ramen, 4 buitendeuren en dubbele garagedeuren; boven zijn er ook nog eens 5 ramen en een zolderraam. De moed zinkt me al in de schoenen als ik het alleen maar opschrijf, maar de schilders zijn er heel laconiek onder. "Gewoon beginnen", was het devies maandagochtend. En dat deden ze.

Op dinsdag werden ze onderbroken door de hevigste bui ooit die wij hier in Mill hebben meegemaakt. Het werd donker, écht pikkedonker en daarna brak er een ongekend noodweer los. Later las ik dat er in een half uur tijd ongeveer 35 mm regen was gevallen, het normale gemiddelde voor augustus is 62 mm voor de hele maand! Jammer genoeg gaan wij dit jaar ver boven dit maandgemiddelde uitkomen, volgens de neerslagkaart van het KNMI is er t/m vandaag al 116,4 mm in Mill gevallen (zie afbeelding). Als je op die kaart kijkt, zie je dat je deze zomer beter niet in het oosten van het land kunt zijn. Maar daar wonen we wel! De voorspellingen zijn al niet veel beter, komend weekend wordt weer nat. Erg vervelend, want wij verwachten zaterdag ongeveer 30 mensen die voor onze jaarlijkse potluck naar Mill komen. Gelukkig zijn wij voorbereid en hebben de grote tent al klaarliggen. Morgen, weer of geen weer, gaan we die opzetten en dan trekken wij ons van de regen niks meer aan.

Voorlopig staan de steigers nog wel op Stationsstraat 5, de schilders zijn zeker nog wel een week bezig. Dan moeten er natuurlijk niet teveel van die ontregelende buien vallen, want dan halen ze dat niet. 'Regen en wind trotserend' (deze zomer toepasselijker dan 'ijs en weder dienende') werken ze zoveel mogelijk door. En gelukkig is het vandaag droog en zelfs mooi weer. Morgen zien we wel weer, weeronline voorspelt niet veel goeds. Gelukkig een lichte verbetering voor zaterdag, maar ik denk niet dat we de tent voor niks zullen opzetten!

Over een paar weken staat ons huis strak-in-de-lak weer te pronken. Later nog een voortuin toe te voegen en zeg eens eerlijk, dan moet je toch wel gek zijn als je het níet wilt kopen! Een volgende keer meer over ons pand: staat het nu nog wel of niet te koop?

Deze week op Lievendag's WeBlog: Een bedrijf meer en/of minder

Carnaval voor de deur

Carnaval is weer voorbij, het serieuze leven in Mill is weer begonnen. Het is me nogal wat hier in het dorp, carnaval lijkt bijna belangrijker dan Kerstmis. Veel winkels zijn gesloten, niet één of twee dagen, maar wel vier dagen als je de zondag meetelt! De meeste beperkten zich tot maandag en dinsdag gesloten, maar ik heb hier en daar echt raamplakkaten gespot met die extra woensdag erop! Daar moet een hele begripvolle 'baas' werkzaam zijn, of misschien is hij of zij door schade en schande wijs geworden in voorgaande jaren. In ieder geval denk ik niet dat er winkels in Mill zijn die om een andere reden dan carnaval zo lang gesloten zouden zijn.

Alles bij elkaar waren het mooie dagen, het zonnige weer deed er een extra schepje bovenop! Wat een genot om de optocht voorbij te zien trekken zonder kou te lijden of nat te worden.

De optocht. Daar moet ik toch even iets over kwijt.

Ieder jaar staan wij verwachtingsvol aan de kant, dit jaar zelfs in het gezelschap van onze 2 jongste zonen die speciaal daarvoor naar Mill waren gekomen. We hoopten op een sfeervolle middag, maar op de een of andere manier wilde dat niet lukken. Dat lag zeker niet aan de mooi gebouwde wagens en de vrolijke groepen die in de optocht meeliepen. Wat wij vooral erg misten, ik heb het er geloof ik eerdere jaren ook al eens over gehad, is muziek die de diverse groepen en wagens met elkaar verbindt. Gewoon zo af en toe een drumband die meeloopt, de harmonie, een dweilorkest. Om de gaten te vullen en de stemming erin te houden zijn die onontbeerlijk. Waarom ze dat in Mill nog steeds niet begrepen hebben, is ons een raadsel. Op maandag met de boerenbruiloft en op dinsdag bij de kinderoptocht gebeurt het namelijk wél! Misschien volgend jaar dan maar?

In de week voor carnaval leek het even of ze in de Stationsstraat ook maar vast met de uitvoering van het centrumplan begonnen waren. Opeens zag ik iemand die de stenen voor ons huis eruit wilde halen om te gaan graven. Omdat hij binnen onze erfgrens aan de slag wilde, ben ik me ermee gaan bemoeien. Wat bleek? Er moest een glasvezelkabel naast de bestaande telefoonkabel gelegd worden, helemaal van Stationsstraat 1 naar de hoek van Stationsstraat en Bernhardstraat. Nou weet ik dat zoiets niet mag zonder een zogenaamd 'Klic-rapport' (Kabels en Leidingen Informatie Centrum) en daar vroeg ik dan ook naar. Gelukkig stond daarin dat ze 3½ meter van ons huis moesten graven - en laat dat nou vér buiten onze erfgrens zijn! Ze zijn 2 dagen bezig geweest met de werkzaamheden, volgens mij zonder resultaat. Een dag later waren ze namelijk op een andere plek aan het graven en leek het erop dat ze de kabel naar de kast op het marktplein moesten trekken.

Behalve dit voorval, hadden wij deze week ook op een andere manier 'last' van het zo dicht op de straat wonen. Met carnaval zijn er altijd feestvierders die het bijzonder origineel vinden om op onze bel te drukken. Niet even, maar lekker lang ingedrukt houden. Hoe meer bier er gedronken is, hoe langer die vinger blijft hangen. Overdag is dat niet zo erg, maar 's avonds laat? Het is absoluut niet lollig om opeens recht overeind in je bed te schieten als je net aan je slaap begonnen bent. Behalve die snerpende bel hoor je dan ook wegrennende mensen. Een luidruchtig groepje, want alleen belletjetrekken is niet leuk natuurlijk. Misschien moeten we toch maar weer zelf van de anderhalve meter voor ons huis gebruik gaan maken. De heg doortrekken of een klein voortuintje schept waarschijnlijk net genoeg afstand om de wat te opdringerige feestvierders op afstand te houden. De mogelijkheid is er, ook al denkt nu iedereen dat de strook grond voor ons huis bij de openbare weg hoort.

Ons huis, nog steeds te koop! Op 26 maart doen wij weer mee met de Openhuizendag van de NVM. Voor iedereen die ons graag wil helpen met de verkoop van ons huis: KLIK HIER en verspreid de boodschap! Dank!

Deze week op IMMUUN: Gelukkkig maar

Deze week op Lievendag's WeBlog: Rust

Afspraak is afspraak bij KPN?

Klik op de afbeelding om de mail te kunnen lezen

Wij genieten alweer meer dan een week van snel internet en sinds vrijdag doet ook de telefoon weer wat we ervan verwachten. De omschakeling naar een nieuw abonnement heb ik in mijn vorig blog beschreven en ik dacht dat het daarmee klaar zou zijn.

Hoe verrassend was echter de mail die ik op 21 februari (maandag) kreeg van de KPN. Alsof er niets aan de hand was en ze zich geheel aan de afspraak hadden gehouden! Dat er 10 dagen verschil zit tussen de datum in de mail en de dag waarop die verzonden werd, laten ze buiten beschouwing. Of ik nog vragen aan de KPN wil stellen? Ik geloof het niet!

In eerdere berichten op deze blog deed ik wel eens een oproep voor een huishoudelijke hulp. Gelukkig heb ik er eindelijk een gevonden. Via Marktplaats! Dat had ik eerder moeten bedenken.

Eerlijk gezegd was ik een beetje bang dat er geen animo zou zijn voor dit baantje omdat ons huis al een tijd te koop staat. Maar dat bleek totaal geen belemmering.

Bovendien heb ik er zelf ook wat op gevonden. Eens per week zet ik een gratis tweet op www.huizentweets.nl en deze week bedacht ik dat het misschien zou helpen als ik bij ons huis een gratis hulp in de huishouding zou aanbieden. Dat wil ik graag hier herhalen:

TE KOOP: Karakteristiek huis in omgeving Nijmegen! Prachtig pand in dorpskern: http://bit.ly/fcw2j5 met 1x week huish. hulp 'n jaar lang! Graag RT!!

Deze week op IMMUUN: Afweer, weerstand en het immuunsysteem
Deze week op Lievendag's WeBlog: Verjaardagen en tradities

Primeur in Mill

Deze week las ik op www.inmill.nl dat Serena Pryne al in Mill komt optreden vóórdat ze in poptempel Paradiso staat. Zo, dat klinkt heel geweldig. Misschien is dat wel heel goed voor Mill en trekt het heel veel mensen. Aan de muziek die tijdens haar optreden te horen is, zal het niet liggen. Ze durft zich blijkbaar te meten met beroemdheden als Stevie Nicks, Dusty Springfield en Janis Joplin. In ieder geval houdt ze van uiteenlopende soorten muziek en voor 'Café Geert' in De Kroeg (waarvan de naam nog onthuld moet worden) is het een mooie stunt! Eerst in Mill en dan (pas) in Paradiso!

Het zou leuk zijn als Mill vaker op deze manier het voortouw zou kunnen nemen. Bedrijven in Mill die voor een primeur zorgen, verenigingen die ergens nummer één mee zijn, bedenk het maar.

Mijn buurmeisje heeft daar een uitgesproken mening over, een heel slim idee.

Om wat meer leven in het dorp te krijgen, wat meer mensen op de been om zo te zeggen, heeft ze bedacht dat er in het centrum een échte H & M (Hennes en Mauritz, internationale modeketen) moet komen. En dan het liefst een filiaal dat als eerste in Mill haar nieuwe collecties presenteert. De primeur van wat de rest van Nederland pas later in andere H & M's kan gaan kopen. Dát zou pas veel mensen trekken.

Iedereen die wel eens bij een H & M gewinkeld heeft, weet dat dit verhaal helemaal klopt. Normaal gesproken is het er altijd al druk, maar tijdens de presentatie van een nieuwe collectie 'hangt het er met de benen buiten'! Letterlijk! In sommige steden zijn meerdere filialen van deze klantentrekker en in alle winkels gaan de zaken goed. Wij hebben nog geen H & M, net zomin als Cuijk, Uden, Boxmeer, Zeeland en andere buurgemeenten. Een open kans voor Mill om zich als gemeente op de kaart te zetten!

Toevallig komen er binnenkort een aantal heel geschikte panden vrij, wat te denken van De Concertzaal aan de Stationsstraat of Mariënweerd aan de Oranjeboomstraat? Het lijkt mij een prachtidee. Mill wordt in korte tijd beroemd, H & M zorgt voor de publiciteit. We hoeven ons het hoofd niet meer te breken over de manier waarop we het toerisme hier kunnen stimuleren. Mill loopt straks voorop in de nationale modewereld! Nu alleen nog de mensen van H & M overtuigen!

Deze week op Lievendag's WeBlog: Volle dagen

Gevraagd: nieuwe buren

Toen wij ruim 2 jaar geleden voor de eerste keer in Mill rondkeken, op zoek naar een huis, stond het al te koop. Het pand dat ooit de woning van onze nieuwe buren zal worden. Stationsstraat 5, ons eigendom, en Stationsstraat 7 flankeren samen op monumentale wijze de Julianastraat. Wij kozen voor nummer 5 om diverse redenen, maar de belangrijkste daarvan was de uitstraling van het pand. Ons huis heeft geen rare moderne uitbouwen en ziet er aan de buitenkant daarom ook nog authentiek 19^de eeuws uit. Bovendien is het ongeveer in het midden van het perceel gebouwd wat de symmetrie van het pand benadrukt. En natuurlijk was de vraagprijs van nummer 5 toen nog veel redelijker dan die van nummer 7. Zo komt het dat wij al bijna 2 jaar met veel plezier in de Stationsstraat wonen, maar helaas staat het pand van onze nieuwe buren nog steeds te koop. In het begin zagen we zo heel af en toe wel eens belangstellende kijkers, maar verder gebeurde er niks. Tot begin zomer 2006, toen hing er opeens een bord 'VERKOCHT' aan de gevel! Natuurlijk werden wij toen erg nieuwsgierig, want eindelijk zou er iets gaan gebeuren. Dachten wij. Het bleef echter erg stil rondom nummer 7, geen verbouwingen, geen verhuiswagen, helemaal niks.

Een paar weken later hing er opeens weer een bord: 'OPNIEUW IN DE VERKOOP'! De nieuwe eigenaar had dus andere plannen met het pand, het was wel duidelijk dat hij er zelf niet zou gaan wonen. Tijd dus om eens op de website van de verkopend makelaar te gaan kijken! Daar stond het pand inderdaad weer te koop, maar nu met aangepaste omschrijving én aangepaste verkoopprijs. Het pand wordt nu aangeboden als 'herenhuis in verbouwing', wat daar dan ook mee bedoeld wordt. Op de foto's die erbij geplaatst zijn, is dat in ieder geval niet te zien. Wel kun je een brochure aanvragen en dat hebben wij dan ook gedaan. Je wilt toch weten wat er bij de buren gebeurt en er is verder niemand om het aan te vragen!
Ook in de brochure staan foto's waar je niet veel wijzer van wordt, maar gelukkig zijn de tekeningen wel heel informatief. De bedoeling is dat het perceel in tweeën gesplitst wordt en er ergens aan de achterkant een stuk van het huidige pand verloren gaat. Op het nieuwe stuk grond wordt dan een extra woning gebouwd. Vooralsnog is daar helemaal niks van te zien. Wij schatten in dat er pas gebouwd kan worden als het huidige pand verkocht is. Er wordt dus een koper gezocht die niet teveel haast heeft om het pand te betrekken, want na de aankoop zal er eerst gebroken en gebouwd moeten worden! Er wordt zo wel behoorlijk wat voorstellings-vermogen van onze nieuwe buren gevraagd! Wat zeg ik? Ooit krijgen we dus twee stellen nieuwe buren als het allemaal goed komt! In ieder geval zou het fijn zijn voor het aanzicht van de Stationsstraat én de Julianastraat als die hoek weer gewoon bewoond wordt!

Stationsstraat zonder treinen

Wij wonen in Mill, in het centrum. Vanachter mijn bureau heb ik uitzicht op de Stationsstraat in Mill. Een dichtgeklinkerde straat met veel auto's en geen treinen. Voor de dichtstbijzijnde trein moet je naar Cuijk, met de bus. In de Stationsstraat rijden ook geen bussen. In Mill rijden wel bussen, maar niet zo vaak. Als ik naar buiten kijk, zie ik behalve auto's ook veel voetgangers en fietsers. Ik zie ook voetgangers met rollator, die zijn allemaal wat ouder. In Mill wonen best veel oudere mensen. Er fietsen en lopen echter ook veel jonge mensen, moeders met kinderen en schoolkinderen met elkaar. Dat geeft een gezellige drukte als ik de Stationsstraat in kijk. Dit rustige beeld wordt een paar keer per dag verstoord door veel lawaai. Er vliegen namelijk wel straaljagers over de Stationsstraat in Mill. Veel straaljagers richting Volkel. Behalve deze snelle herrieschoppers zien we soms ook grote Amerikaanse laagvliegers, met of zonder radar. Het lijkt af en toe wel of je ze aan kunt raken, maar het is nooit eng. Gek is, dat je er gewoon aan went. Het hoort erbij als je in de Stationsstraat in Mill woont. Het stoort absoluut niet en er is niemand in Mill die er wakker van ligt. 's Nachts vliegen ze niet!