Aprilgrappen

Wat is er mooier dan het bedenken van een goede aprilgrap? Alleen al de voorpret zorgt voor hilarische momenten. Als er dan ook nog daadwerkelijk massaal ingetuind wordt, kan het helemaal niet meer stuk.

Op de commerciële afdeling van het bedrijf waar ik ooit werkte, wilden wij dit genoegen wel eens beleven en bedachten tijdens ons reguliere maandagse overleg een geloofwaardige, maar volstrekt onmogelijke situatie. Hoe kun je je collega's nu beter treffen dan door middel van hun auto? Of eigenlijk meer het parkeren van hun auto.
In dat bedrijf was het zo geregeld dat iedere werknemer die het bedrijf binnen wil, beschikt over een toegangsplaatje met daarin een persoonlijke code geprogrammeerd. Ook de slagboom van de parkeerplaats reageert op die code. Daarmee hadden we meteen een aanleiding voor ons aprilprobleem gevonden, het moest iets worden met het toegangsplaatje en parkeren. De huismeester werd in het complot betrokken en er werd een e-mail opgesteld met daarin het alarmerende bericht dat de slagboom niet meer zou openen zonder speciale registratie van je plaatje. Op 31 maart werd namens de huismeester deze mail aan alle werknemers die op de hoofdvestiging werken gestuurd, natuurlijk stond daar geen datum in. We repten alleen over 'morgen': in de kantine om half 11 bestond de mogelijkheid om je plaatje te laten registreren. De mail werd verstuurd via de info-mailbox en was dus niet direct te traceren naar de 'schuldige' afdeling. Alleen al het versturen van deze mail leverde brede glimlachen op, omdat we zo graag de gezichten wilden zien van de lezers!

Op 1 april om iets voor half 11 stonden wij in de kantine, gewapend met een doos paté die over was van de kerstrelatiegeschenken. Op de potten hadden we een sticker geplakt met de tekst: 'Sorry, 1 april!'

Het duurde niet lang of er kwam een groepje naar beneden met hun toegangsplaatje in de hand: de eerste slachtoffers. Natuurlijk konden ze lachen met zichzelf, óók met de volgende groep die al gewaarschuwd werd door hilarische geluiden. Nog harder werd gelachen met de 'kijkjesnemers': "Ik kwam eens even kijken wie er in zou trappen..."
Er waren zelfs goedgelovigen die aan een collega gevraagd hadden of die hun registratie wilde doen, omdat ze een vrije dag hadden. Ook per mail veel verontruste collega's die bang waren te laat te komen voor een gegarandeerde parkeerplaats. De hele dag en ook nog de dagen erna werd er 'nagepraat', door ons als commerciële afdeling werd er voornamelijk nagenoten.

Met een glimlach moest ik aan dit voorval denken toen ik op www.inmill.nl las dat ze de hand hadden weten te leggen op een heel speciaal softwareprogramma. Morgen toch eens even kijken wat mijn buurman op zijn bankrekening heeft staan! Jammer dat de redactieleden van www.inmill.nl niet kunnen genieten van het directe effect van hun bericht.

Terug naar Mill

Na de perikelen rond het copyright die ik hier vorige week beschreef, is het tijd om deze plaats weer te gebruiken voor de Millse berichten. Maar voordat ik daarmee begin, wil ik iedereen die heeft bijgedragen tot de discussie bedanken voor de tips en opmerkingen. Ook over de fotograaf geen verkeerd woord, de zaak is opgelost en wat mij betreft is het onderwerp daarmee afgerond.
Mill. Wat kunnen we op deze zonnige dag melden uit dit schone dorp? In ieder geval dat het er met mooi weer altijd beter uitziet dan in de regen. Dat zal ongetwijfeld voor meer plaatsen in Nederland gelden, maar door de grote 'klinkerdichtheid' van Mill ziet het er bij regenweer wel érg nat uit. Niks fris en groen in het centrum, maar koud en hard en nat. Het wordt tijd dat wij als inwoners van Mill een eigen centrumplannetje gaan bedenken om in ieder geval de kruising Oranjeboomstraat-Kerkstraat-Burgemeester Verstraatenlaan-Stationsstraat wat aantrekkelijker én verkeersveiliger te maken. Nu lijkt het soms meer op een parkeerplaats dan op een vriendelijk dorpshart. Ja, ook óp de kruising wordt de auto regelmatig achteloos achtergelaten! Met alle gevolgen voor het uitzicht van andere, overstekende weggebruikers.
Spannende tijden waren het deze week voor de Millse handbalvereniging: er was een mogelijkheid om kampioen van de eerste divisie te worden. Helaas verloren ze van Swift Arnhem met 24-26. Gelukkig krijgen ze later nog een kans in de nacompetitie.
De competitie tussen Mill en 'de rest van het land van Cuijk' gaat onverminderd voort. Hadden wij eerder al van Cuijk gewonnen door als eerste een Albert Heijn in het dorp te hebben, nu zijn we ze ook al een stapje voor met het vormen van een eigen cliëntenadviesraad (verplicht met het inwerkingtreden van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Ja, wie zijn eigen competities maakt, wint altijd! Je kunt er serieus meer over lezen op www.inmill.nl, zij besteden er flink wat aandacht aan.
Ook op deze website het -nietszeggende- bericht dat er half april meer duidelijkheid zal zijn over de brede school. Dat betekent dus dat er geen nieuwe ontwikkelingen zijn en dat door tussentijdse communicatie de burger even rustiggehouden moet worden. Over 2 weken maar weer eens actief op zoek naar informatie over dit onderwerp!
En voor iedereen die nog niet weet wat te doen met deze mooie lentedag: vanmiddag kunt u gaan genieten van het 15de accordeonfestival in Mill. Veel plezier!

Copyright en hoe het afliep

Het heeft wat losgemaakt onder de volkskrantbloggers, mijn 'overtreding' tegen het copyright van fotograaf Ed van Alem. Zaterdag schreef ik op dit blog dat ik een e-mailbericht van De Volkskrant gekregen had waarin mij medegedeeld werd dat ik € 357 moest betalen vanwege schending van het copyright. Tegelijkertijd zette de internetredacteur van het Volkskrantblog deze mail ook nog bij wijze van waarschuwing op zijn weblog. Dat ontketende dus een storm van reacties, eerst op www.volkskrantblog.nl en een dag later ook op deze weblog. Veel goedbedoelde medebloggers die me een hart onder de riem probeerden te steken met tips en opmerkingen die niet altijd juridisch verantwoord waren, maar ook een enkele reactie waarin de fotograaf in het gelijk gesteld werd. Helaas waren er ook redelijk wat bloggers die de fotograaf op voorhand beschuldigden van onrechtmatig winstbejag. Toch ligt de kwestie niet zo eenvoudig!
De fotograaf stuurde al op 30 januari een factuur naar De Volkskrant, in de veronderstelling dat deze krant verantwoordelijk is voor de inhoud van alle sites via www.volkskrant.nl. Iedere volkskrantblogger kan natuurlijk weten dat het zo niet geregeld is, oftewel dat De Volkskrant zich uitdrukkelijk distantieert van de inhoud van de volkskrantblogs. Waarom De Volkskrant dan toch een factuur waarvoor ze zich niet verantwoordelijk voelt 30 dagen achterhoudt en ook pas ruim een maand na ontvangst van die rekening de vrijheid neemt om eigenhandig een foto van één van haar blogs te halen, is niet echt duidelijk geworden. Óf je bent verantwoordelijk voor de inhoud en kunt dan foto's of tekst verwijderen met als consequentie dat je ontvangen facturen moet betalen, óf je bent dus niet verantwoordelijk en maant de blogger om de foto te verwijderen en stuurt tegelijkertijd de factuur door. Nog beter is om de factuur naar de fotograaf terug te sturen en te verwijzen naar de rechtmatige schender van het copyright, namelijk de blogger. Zo ging het dus niet, het werd een vreemde mengelmoes van bovenstaande constructies.
Vandaag ontving ik per mail de factuur van Ed van Alem en omdat ik van een rechtstreekse benadering houd, heb ik de fotograaf meteen gebeld. Hij vertelde me dat hij in eerste instantie helemaal geen reactie van de VK heeft gekregen, pas nadat hij de factuur aangetekend verstuurde, kwam er antwoord. Dat geeft al te denken over de werkwijze van De Volkskrant, waarom geen rechtstreekse benadering zowel richting fotograaf als naar mij toe, de blogger? Dat lost zaken in ieder geval sneller op dan ruim een maand afwachten en dan de bom laten barsten. Ed van Alem en ik zijn tot een soort compromis gekomen: in plaats van de pittige factuur te betalen, ga ik € 50 overmaken aan een goed doel. Bovendien zet ik op mijn Volkskrantblog dat hij niet de op geld beluste fotograaf is die sommigen van mijn lezers dachten dat hij was. Hij vindt het auteursrecht wél heel belangrijk en wil graag alle bloggers waarschuwen voor de gevaren van het onrechtmatig overnemen van afbeeldingen (of tekst, want ook daarvoor is het copyright goed geregeld). Daarmee is de discussie over auteursrechten wat mij betreft gesloten, andere reacties blijven natuurlijk welkom. Laten we als (Volkskrant)bloggers elkaar netjes blijven behandelen, zodat het een plezier blijft om elkaar op het web tegen te komen!

Op dit bericht kwamen 18 reacties, klik daarvoor hier.

Copyright geschonden?

Bij een aantal van mijn stukjes plaats ik zelfgemaakte foto's en soms gebruik ik bestaande afbeeldingen die ik van het internet haal. Daarbij vermeld ik bijna altijd, in ieder geval als ik over de juiste informatie beschik, de maker van de foto of de bron waar de foto vandaan komt. Zo deed ik dat ook met het verhaal over de stormschade in Mill in januari. De foto waarop je goed kon zien dat er een stuk van het zinken dak van Van Hout dwars over de weg tegen een woonhuis terecht was gekomen. Mooi detail daarbij was de 'doorgesneden' lantaarnpaal. Ik vond het een prachtige opname die mijn verhaal goed illustreerde. Op de digitale Gelderlander stond de foto mét naam van de fotograaf en die heb ik dus beide overgenomen. In ieder geval heb ik nooit de suggestie willen wekken dat ik de foto zelf gemaakt had en omdat de foto al op het internet gepubliceerd was - en volgens mij is het internet een openbaar medium - zag ik er geen kwaad in om er nogmaals gebruik van te maken. Niet voor commerciële doeleinden, maar omdat ik de afbeelding mooi genoeg vond om aan iedereen te laten zien. Helaas denkt de fotograaf daar zelf anders over.
Deze week ontving ik een mail van De Volkskrant met daarin de mededeling dat ze een factuur van fotograaf Ed van Alem hebben ontvangen. Hij claimt copyright en wil daarom een flink bedrag omdat ik daar geen rekening mee heb gehouden. En inderdaad, dat laatste is waar. Ik heb de foto geplaatst zonder toestemming te vragen, maar ik heb in de digitale Gelderlander ook niks gelezen over copyright. Op de website van de fotograaf zelf staat het inderdaad duidelijk vermeld, maar daar heb ik ook niks vanaf gehaald. - Ik zou niet durven. - Juridisch zal ik wel geen been hebben om op te staan, maar erg fair lijkt het allemaal niet. Wat zou er mis mee geweest zijn om eerst te vragen de foto te verwijderen? Eén mail was daarvoor genoeg geweest, dan had ik op deze plaats ook nog wel excuses aan willen bieden. Nu lijkt het een beetje een gemakkelijke manier van de fotograaf om aan geld te komen. Foto onterecht op internet gevonden? Hop, ik stuur een factuur... En maar hopen dat er veel foto's onterecht geplaatst worden.
Gelukkig heb ik al wel eens eerder reacties gehad van andere fotografen, die waren een stuk vriendelijker. Waarom zou je het elkaar ook moeilijk maken als het alleen maar ieders bedoeling is om anderen te laten genieten van wat je met plezier gemaakt hebt?
Inmiddels heb ik toch maar een aantal foto's van mijn weblog verwijderd, je weet maar nooit wie ik op deze plaats verder nog op een idee breng. Gelukkig heb ik een enorme voorraad afbeeldingen op mijn pc die ik zelf gemaakt heb. Misschien dat anderen die ooit gaan gebruiken en dat ik ze op zo'n manier ergens anders op het internet tegenkom. Mijn zegen hebben jullie, ik word er zelf niet slechter van.

Op dit bericht zijn 31 reacties gekomen, klik daarvoor hier.

Het gebeurde in Mill

Wat gebeurde er in Mill deze week? Misschien heb ik niet goed opgelet, maar als er echt iets gebeurd is, heb ik het in ieder geval gemist. Geen nieuws is goed nieuws, zullen we maar denken. Maar zelfs dat goede nieuws kan ik deze week nergens vinden. Er worden hier en daar al wel veel positieve dingen aangekondigd. Evenementen die nog in de toekomst liggen. Bijvoorbeeld het 'Artiesten Ondernemers Muziekspektakel' heeft de datum voor 2007 bekendgemaakt. Of de mededeling dat er al tickets te boeken zijn voor het Ballonnenfestijn in augustus 2007. Misschien toch het begin van een klein goed-nieuws-puntje: er is een winnares van de lokale voorleeswedstrijd. Dat kan natuurlijk ooit een Brabantse winnaar worden en misschien zelfs landelijke kampioen voorlezen. Maar ook dat ligt nog verborgen in de toekomst.
Het goede nieuws deze week was misschien wel dat de zon eindelijk schijnt. Na veel te veel regen, ziet Mill er nu weer vrolijk uit. Een nieuwe lente in hetzelfde oude centrum. Want het blijft heel erg stil rond de plannen voor een nieuw centrum. De nieuwe burgemeester had het over een trein die we niet mogen missen. Maar op de een of andere manier, heb ik nu toch het idee dat Station Mill gepasseerd is zonder dat de trein is gestopt...
In december op de informatieavond werd ons verteld dat de volgende stap het inspraaktraject zou zijn dat in februari 2007 moest starten. Het is inmiddels bijna half maart en over het centrumplan is nergens maar een spoortje nieuws te vinden. Niet op de website van de gemeente, niet op de lokale nieuwssite inMill en ook niet op de weblog van de burgemeester. Zelfs op de website van Algemeen Belang '90 wordt er niet meer over gerept. Terwijl deze partij er het toch heel druk mee leek te hebben. Nu is de aandacht verschoven naar de brede school en de geluidsmetingen n.a.v. de straaljagers van Volkel.
Geen nieuws dus uit Mill deze week. Maar of onder deze omstandigheden hier ook geldt dat 'geen nieuws' 'goed-nieuws' is, vind ik twijfelachtig. Op deze manier verandert er natuurlijk nooit iets in Mill en blijft het bij plannen alleen. De vraag of de plannen voor een nieuw centrum goed zijn voor Mill is hierbij minder belangrijk dan de vaststelling dat stilstand achteruitgang betekent. Als men níets doet, verandert er nooit iets. Niet in het negatieve (dat is trouwens nog maar de vraag), maar zeker niet in het positieve. Kom op Mill, doe er wat aan.

Reactie:
Corné 12-03-2007 13:14

Hoi Station Mill,
Op dit moment is de gemeente de financiele gevolgen van het centrumplan zoals ze dat in december presenteerde aan het doorrekenen. In juni zal (als het goed is) de gemeenteraad een definitief besluit nemen. Dan is duidelijk wat wat kost en waar men mee zal beginnen en vooral hoop ik wanneer. Algemeen Belang '90 zal zeker de vinger aan de pols houden, maar op dit moment hebben we niet meer informatie als dat men er mee bezig is.

Dubbele paspoorten

Er is al veel over gezegd, maar nooit hoor ik het enige argument dat echt hout snijdt. Het gaat niet om het paspoort, het boekje, zelf. Het gaat om het gevoel voor solidariteit en trots dat we nodig hebben in Nederland. Zeker van de mensen die ons land mogen regeren, verwachten we een hoge mate van solidariteit. En hoe je het ook wendt of keert, ik denk dat personen met een dubbele nationaliteit juist gezegend zijn met éxtra soldariteit. Altijd zijn zij zich bewust van hun afkomst, in Nederland worden ze als allochtoon beschouwd en in hun land van herkomst zijn ze juist de buitenlander. Dat betekent dat je met veel trots van beide landen heel veel moet houden om je daar overeind te kunnen houden. Het lijkt me duidelijk dat de dubbele nationaliteiten in onze regering heel bewust gekozen hebben voor Nederland, dus daar ook al hun solidariteit voor inzetten. Zij moeten er juist meer moeite voor doen om dat ook te laten zien, het is voor veel mensen minder vanzelfsprekend.

Vergelijk het met de katholieken boven de rivieren, die zijn bewuster met hun geloof bezig en er daardoor trotser op dan Brabanders en Limburgers die er als vanzelfsprekend mee groot geworden zijn. Om die vergelijking voort te zetten: uit ervaring weet ik dat Brabanders in de Randstad helaas op allerlei manieren proberen om 'onzichtbaar' op te gaan in de 'Hollandse' massa. Zolang als ze hun mond maar dichthouden is dat geen probleem, de zachte g blijkt echter moeilijk te verbloemen. Het Brabantse accent krijgt echter juist zijn charme als de gebruiker ervan zich verder helemaal heeft aangepast aan het leven tussen de 'Hollanders'. Dat betekent dus ook solidair zijn met de stadsmens en de meestal geëngageerde, politiek bewuste Brabander zal dan ook met trots opkomen voor diens belangen. Maar als je aan een ingeburgerde Brabander in bijvoorbeeld Utrecht vraagt of hij zich Brabander of Utrechter voelt, dan geeft hij waarschijnlijk een zeer diplomatiek antwoord. Het antwoord zal namelijk geografisch afhankelijk zijn van de afkomst van de vragensteller. Dat betekent absoluut niet dat je niet solidair bent met de anderen, maar mensen hebben wel de neiging om 'ergens bij te horen'.

Dat geldt natuurlijk ook voor de 'allochtone' leden van onze regering. Zij hebben duidelijk gekozen dat ze bij Nederland willen horen, daar zullen ze zich dan ook helemaal voor inzetten. En natuurlijk is het goed als een mens trots is op zijn afkomst, waarom zouden we daar een discussiepunt van moeten maken? Het zou juist nadelig zijn voor Nederland als we geregeerd zouden worden door ministers en staatssecretarissen die hun verleden gedeeltelijk weggestopt hebben. Laat ze lekker hun dubbele nationaliteit houden, geen gezeur en gewoon aan het werk! Ons land kan wel wat bewuste, trotse mensen gebruiken!

Een weekend in Barcelona

Een dag later dan normaal schrijf ik dit stukje voor mijn Volkskrantblog. Gisteren zat het er echt niet meer in om nog een bijdrage te leveren. 's Avonds laat landden wij in Brussel na een prachtig weekend Barcelona en de nieuwe dag was al ruimschoots begonnen voordat we in Mill aankwamen. De afgelopen dagen hebben wij onze ogen uitgekeken op al het moois wat Barcelona te bieden heeft. En om met onze zoon te spreken: wij zijn vanaf nu ook echte Gaudi-fans. Wat een feest van kleuren en onorthodoxe vormen, overal kom je daar 'werk' van hem tegen. Eigenlijk een prachtige overgang van het kleurige carnaval in Mill naar de kleurige, modernistische kunst in Barcelona. Bovendien was het carnaval in Barcelona nog niet afgelopen, dat vieren ze daar een héle week en pas zaterdagavond 24 februari klonken de 'eindknallen' die ik hier in Mill al op dinsdagavond hoorde! Verder waren er niet zoveel parallellen te trekken tussen Barcelona en Mill, of het moet de graffiti op de winkelramen in de oude binnenstad zijn. In Mill, zul je denken? Eigenlijk moet je denken: in Barcelona? Want ook daar hoort het absoluut niet thuis, in de oude Gothische wijk met hele smalle straatjes zijn alle luiken volgespoten. Dat zie je gelukkig alleen maar als de winkeltjes gesloten zijn. Dat was dan nóg een overeenkomst met Mill! Waar heb ik het over?
Vorige week dinsdagochtend waren het eerste wat ik zag de volgekliederde ramen van het pand aan de overkant. In niet mis te verstane bewoordingen had zich daar iemand flink uitgeleefd met de spuitbus. Boosheid, dat was wat er vanaf straalde.

Ik hoop dat de 'kunstenaar' er opgelucht door was, dan heeft het tenminste nog enig effect gehad. Maar eigenlijk denk ik dat iemand die zoiets doet, zichzelf alleen maar bozer maakt. Bovendien had het niet zoveel effect, want degene voor wie het bedoeld was, heeft het waarschijnlijk niet gezien. 'Met de carnaval gesloten' was hier het geval en voordat de nieuwe werkweek begon, waren de ramen alweer schoongemaakt door een ingehuurd schoonmaakbedrijf. Dat zal dan inderdaad betaald moeten worden door de 'kinderdief', schrale troost voor de dader. Jammer dat iemand zich met de carnaval zo laat gaan dat hij dit feest gebruikt om zijn boosheid te uiten. Daarvoor is het niet bedoeld, het is beter om je op een vrolijkere manier uit te leven tijdens deze dagen. Er is er waarschijnlijk maar één die echt last heeft gehad van deze graffiti in Mill en dat is degene die de spuitbus vast had. Misschien niet zozeer last van het spuiten zelf, maar de aanleiding van deze daad was duidelijk iets wat iemand enórm dwars zat.

Carnaval in Mill

Carnavalszondag 2007 in MIll. Dan moet je natuurlijk naar de optocht. Uit volle overtuiging kan ik zeggen dat het dit jaar de moeite waard was. Kwam het omdat Omroep Brabant ook van de partij was? Wie zal het zeggen, maar het zou fijn zijn als het niveau van dit jaar bepalend wordt voor de toekomst! Mijn favoriet voor de eerste prijsr is nummer 5 (foto's 8 en 9), een prachtige groep die getuigde van veel fantasie! Wat je al niet van verpakkingsmateriaal kunt maken! De hele dorpspolitiek kwam aan bod: centrumplan, nieuwe burgemeester, werkzaamheden spoorstraat, de storm enz. enz. (Klik op de foto's voor groter beeld)

Burgemeester van Mill en St. Hubert

Deze week heb ik eens rondgekeken op de weblog van de nieuwe burgemeester van onze gemeente. Hans Verheijen vertelt daarop iedere week over zijn werk als burgemeester. Als je die berichten leest, lijkt het er een beetje op dat het burgemeestersvak niet al te vermoeiend is. In de 5 berichten die er sinds zijn benoeming op staan (die dus de 5 weken vertegenwoordigen dat hij onze burgemeester is), wordt vaak melding gemaakt van recepties, carnavalsbijeenkomsten, concerten etc. Heel grof geteld loopt de burgemeester één op één: voor ieder overleg dat hij vermeldt, wordt ook gewag gedaan van een receptie, concert, pronkzitting, expositie etc. Zelfs de carnavalsfeesten en -gebruiken in Velden worden genoemd. Omdat die Noordlimburgse plaats erg vaak in de verhalen voorkomt, trek ik de voorzichtige conclusie dat de burgemeester van Mill en St. Hubert in Velden woont. Niet echt handig, zeker niet als je (meer dan eens) op zijn weblog leest dat hij bij avondactiviteiten eerder naar huis moet om de oppas af te lossen! Dat klinkt heel geëmancipeerd, zouden we dat ook zomaar geaccepteerd hebben als de nieuwe burgemeester een vrouw was geweest? Ik vraag het me af! Echt professioneel is het in ieder geval niet.

Daar mag echter iedereen van vinden wat hij wil, maar een burgemeester die niet in zijn 'eigen' gemeente woont, vind ik niet erg geloofwaardig. Om burgervader te zijn moet je toch een beetje in hetzelfde 'huis' wonen als je kinderen. Dezelfde dagelijkse dingen tegenkomen, tussen de mensen wonen. Hij hoeft nou ook niet meteen alle wijken van Mill uit te gaan proberen, zoals de vorige burgemeester van Nijmegen deed, en zich ieder jaar in een andere kern van de gemeente vestigen om zich eigen te maken met de lokale problematiek. Gewoon midden in het dorp gaan wonen, lijkt me heel nuttig. Dan kan hij zich, als bewoner, ook een beter beeld gaan vormen van het centrumplan. Want ook dat staat op zijn weblog: "...versterken mijn idee dat het voor het Centrumplan Mill “d’r op of d’r onder” is; laten we de trein nu voorbij rijden dan doet deze Mill ook niet meer aan."
Ten eerste, beste burgemeester is mijn vraag "Welke trein?". Ik had niet het idee dat er al iets reed, of is er opeens wel geld gevonden voor een kaartje? Bovendien is op een rijdende trein springen een gevaarlijke bezigheid! Ten tweede zou ik graag wat preciezer willen weten wat het standpunt van de burgemeester ís met betrekking tot het centrumplan. Als er na zo'n lange tijd van overleg en voorbereiden nog niks echt concreet is, dan is het voor iemand die sinds begin van dit jaar zijn werkdagen hier doorbrengt bijzonder moedig om met deze trein mee te durven. Op de informatieavond in december is ons - de bewoners van het centrum - beloofd dat er in februari 2007 gestart zou worden met het inspraaktraject. Vóór die tijd zou contact opgenomen worden met direct betrokkenen waar nog niet mee gesproken is. Nog niets gehoord dus!
En voor het geval de burgemeester aan het zoeken is naar een passende ambtswoning: in de Stationsstraat staat iets moois te koop, groot genoeg ook voor een gezin met 3 kinderen!
Weblog van de burgemeester: http://www.hansverheijen.nl

Wegens sterfgeval gesloten...

Deze week geen 'nieuws' uit Mill vanwege een droevige familiegebeurtenis. Mijn moeder is zaterdag overleden. Volgende week ben ik weer 'aanwezig'.

Gevraagd: nieuwe buren

Toen wij ruim 2 jaar geleden voor de eerste keer in Mill rondkeken, op zoek naar een huis, stond het al te koop. Het pand dat ooit de woning van onze nieuwe buren zal worden. Stationsstraat 5, ons eigendom, en Stationsstraat 7 flankeren samen op monumentale wijze de Julianastraat. Wij kozen voor nummer 5 om diverse redenen, maar de belangrijkste daarvan was de uitstraling van het pand. Ons huis heeft geen rare moderne uitbouwen en ziet er aan de buitenkant daarom ook nog authentiek 19^de eeuws uit. Bovendien is het ongeveer in het midden van het perceel gebouwd wat de symmetrie van het pand benadrukt. En natuurlijk was de vraagprijs van nummer 5 toen nog veel redelijker dan die van nummer 7. Zo komt het dat wij al bijna 2 jaar met veel plezier in de Stationsstraat wonen, maar helaas staat het pand van onze nieuwe buren nog steeds te koop. In het begin zagen we zo heel af en toe wel eens belangstellende kijkers, maar verder gebeurde er niks. Tot begin zomer 2006, toen hing er opeens een bord 'VERKOCHT' aan de gevel! Natuurlijk werden wij toen erg nieuwsgierig, want eindelijk zou er iets gaan gebeuren. Dachten wij. Het bleef echter erg stil rondom nummer 7, geen verbouwingen, geen verhuiswagen, helemaal niks.

Een paar weken later hing er opeens weer een bord: 'OPNIEUW IN DE VERKOOP'! De nieuwe eigenaar had dus andere plannen met het pand, het was wel duidelijk dat hij er zelf niet zou gaan wonen. Tijd dus om eens op de website van de verkopend makelaar te gaan kijken! Daar stond het pand inderdaad weer te koop, maar nu met aangepaste omschrijving én aangepaste verkoopprijs. Het pand wordt nu aangeboden als 'herenhuis in verbouwing', wat daar dan ook mee bedoeld wordt. Op de foto's die erbij geplaatst zijn, is dat in ieder geval niet te zien. Wel kun je een brochure aanvragen en dat hebben wij dan ook gedaan. Je wilt toch weten wat er bij de buren gebeurt en er is verder niemand om het aan te vragen!
Ook in de brochure staan foto's waar je niet veel wijzer van wordt, maar gelukkig zijn de tekeningen wel heel informatief. De bedoeling is dat het perceel in tweeën gesplitst wordt en er ergens aan de achterkant een stuk van het huidige pand verloren gaat. Op het nieuwe stuk grond wordt dan een extra woning gebouwd. Vooralsnog is daar helemaal niks van te zien. Wij schatten in dat er pas gebouwd kan worden als het huidige pand verkocht is. Er wordt dus een koper gezocht die niet teveel haast heeft om het pand te betrekken, want na de aankoop zal er eerst gebroken en gebouwd moeten worden! Er wordt zo wel behoorlijk wat voorstellings-vermogen van onze nieuwe buren gevraagd! Wat zeg ik? Ooit krijgen we dus twee stellen nieuwe buren als het allemaal goed komt! In ieder geval zou het fijn zijn voor het aanzicht van de Stationsstraat én de Julianastraat als die hoek weer gewoon bewoond wordt!

Hoor de wind waait...

Ook in Mill heeft de storm deze week huisgehouden. Toen ik vrijdagochtend de hond uitliet, waren daar overal bewijzen van te zien. Zo waren er makelaarsborden omgewaaid en lag de boom van de overbuurvrouw dwars over de stoep. Op mijn vaste ochtendrondje steek ik ook altijd de Schoolstraat over op het kruispunt met de Spoorstraat. Daar zag ik dat de Wanroijseweg afgesloten was en vermoedde daar dus schade die zelfs het verkeer hinderde. Dat bleek ook zo te zijn. Later hoorde ik al van kinderen op school dat er dakstukken van Van Hout waren weggewaaid. In de klas hield de storm de gemoederen nog geruime tijd bezig, het duurde even voordat alle verhalen over omgewaaide bomen en kapotte ramen waren verteld.

Omdat ik altijd graag precies wil weten hoe iets zit, keek ik er later op de dag de krant maar eens op na. Waarom was de Wanroijseweg afgesloten? Op de foto* die oorspronkelijk boven dit stukje stond, zag je eigenlijk het antwoord al: een enorm stuk zinken dakbedekking is dwars de weg overgewaaid en heeft zich tegen een woonhuis aan de overkant 'gevlijd'. Dat dat niet zonder slag of stoot ging, kun je zien aan het overgebleven stukje lantaarnpaal links op de foto! De bewoonster van het pand vertelt in De Gelderlander: "Samen met mijn man Rob zit ik in de huiskamer. `s Middags, een uur of vier. `Goh, wat waait het ineens hard`, zeg ik tegen Rob. We kijken naar buiten en zien een groot, metaal stuk dakbedekking op ons afkomen. Afkomstig van de voormalige houtfabriek Van Hout, aan de overkant van de straat." De bewoners zien vervolgens dat de plaat een boom in tweeën snijdt en de lantaarnpaal doet knakken. Gelukkig kwamen de bewoners met de schrik vrij, ook al kwam er nog een tweede dakstuk dat vervolgens dwars door hun serre gaat. Dit was een storm waar deze mensen nog vaak aan terug zullen denken.

Ook elders in Mill en omgeving zie je overal omgewaaide bomen, kapotte dakpannen enz. Ook de oude caravan op het pompoenenveld aan de Volkelseweg heeft het niet gered, hij biedt nu een troosteloze aanblik zoals hij op zijn kant ligt.
Wij prijsden ons al gelukkig dat we er zo goed vanaf gekomen waren. Totdat we zaterdagochtend pas ontdekten dat er een flinke deuk met schaafplekken op de zijkant van een van onze auto's zat. Die kan alleen maar veroorzaakt zijn door iets wat er tegenaan gewaaid is donderdag overdag. De auto stond toen geparkeerd bij het Antoniusziekenhuis in Nieuwegein, maar er werd pas in het donker weer mee gereden. Ook vrijdagochtend was het nog donker toen de auto weer gebruikt werd, evenals vrijdagavond voor de terugweg. Op zaterdag zagen wij dus pas wat er gebeurd moest zijn. Zo kregen wij na 2 storm-schadevrije dagen toch nog een flinke windstoot achteraf!

*foto is weggehaald vanwege copyright-perikelen. Klik op het woord foto voor de afbeelding op de oorspronkelijke plek.

Herkent u deze foto wel?

De website www.inmill.nl heeft regelmatig een leuke prijsvraag voor mensen die denken hun woonplaats goed te kennen. Deze keer wordt er gevraagd waar de Canadese Kangaroo te vinden is. Echt waar, een Canadese Kangaroo in Mill. Waarschijnlijk ben je er al vaak langs gelopen of gereden. Zo op het eerste oog zou je dan ook niet denken dat het een kangeroe is. Het gaat om een historisch punt in onze gemeente, ook al ziet het er op de foto op de website www.inmill.nl redelijk nieuw uit. 'Armatos Fundit'... rara??

Deze week laaide weer even de discussie over de brede school op. Van de 167 belangstellenden die een enquêteformulier ingevuld hebben, vinden 74 mensen (44%) de brede school een goed idee en 43 personen (26%) maakt het niet uit. De overige 30% (50 personen) is tegen een brede school en wil liever 2 of 3 kleine(re) scholen. Als we nu naar de 117 mensen kijken die in ieder geval niet tégen zijn, moeten we dan concluderen dat we het hier over een relevante steekproef hebben? Hónderdzeventien, spreken we dan over een goede vertegenwoordiging van ouders en of gezinnen met kinderen in de gemeente Mill? Mogen we nu stellen dat de meerderheid van de Millse ouders tegen de locatie bij het Merletcollege is, als we weten dat het om 87% van 117 ouders gaat? (Hierin zitten dus ook de ouders die 'het niet uitmaakt'...). Concreet zijn dat dus 102 ouders, waarvan we van 43 ouders niet weten of het ze wel echt uitmaakt! Het lijkt me niet verantwoord om dit als een serieus uitgangspunt voor verdere discussie te nemen. Gelukkig stelt de politiek in Mill dat er meer onderzoek moet komen naar de mogelijkheden. We blijven de discussie volgen en hopen op een snelle oplossing.

Even tijd over? Puzzel snel een oplossing bij elkaar in de onderstaande Sudoku!

Free sudoku by SudokuPuzz

Het nieuwe jaar is begonnen

Pas een week voorbij in 2007 en de feestdagen zijn al vergeten in Mill. Tenminste op straat. Toen wij dinsdagavond thuiskwamen van een lekker lang weekend Parijs was onze eigen feestverlichting nog aan, op straat waren de feestdagen echter al over. Waarschijnlijk op 2 januari overdag weggehaald. Terwijl de kerststal nog bij de kerk staat en bij diverse huizen nog lichtjes twinkelen, haalt de gemeente Mill haar lampjes weer binnen. Waar is de traditie gebleven dat kerstversieringen pas ná Driekoningen opgeruimd worden? Of bestond er in Mill niet zo'n traditie?

Wat zal het nieuwe jaar ons dorp gaan brengen? Er zitten een aantal hot items in de 'gemeentepan', zoals bijvoorbeeld het centrumplan en de brede school. Beide projecten zouden wel eens heel lang kunnen gaan duren. Vooral voor de ontwikkeling van een brede school zou dat erg jammer zijn, ik ben dan ook benieuwd wat daar over gezegd wordt op de raadsvergadering van dinsdag 9 januari. De actuele verdeling van leerlingen over de schoolgebouwen in de kern Mill is verre van ideaal. De snelstgroeiende basisschool zit nu in het kleinste (te kleine) gebouw. Het zou mooi zijn als daar in ieder geval vast een tussenoplossing voor gevonden zou worden.

Wat betreft het centrumplan: dat kan mij niet lang genoeg duren. Zoals het er nu uitziet, is er weinig in terug te vinden van wat de mensen uit Mill zelf willen. Dat blijkt uit de reacties op de bijeenkomst in het gemeentehuis van maandagavond 4 december. Meer nog blijkt dat uit de gesprekken die op straat of ergens anders in Mill gevoerd worden. De plannen die gepresenteerd zijn, vertegenwoordigen níet wat de inwoners graag zouden zien. Iedereen heeft daar natuurlijk zijn eigen ideeën over, het is niet realistisch om te denken dat die allemaal uitgevoerd kunnen worden. De mensen in Mill zijn nuchter genoeg om dat te beseffen, maar er is nooit een vertegenwoordiging van inwoners van het centrum geweest bij de vorming van de plannen. Voorop staan de 'marktpartijen', maar die bestaan voornamelijk uit niet-inwoners van het centrum. Makkelijk praten als het niet over je eigen achtertuintje gaat! Op de voorlichtingsavond kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat scheidend burgemeester De Groot nog graag een stempel wilde drukken op het centrumplan. Er moest opeens heel veel heel snel, terwijl het om iets gaat dat al jaren voortsukkelt. In de verdere plannen wordt gerept over een voorlopige afronding in februari waarna de plannen de 'inspraak' ingaan. Ten eerste moeten we nog maar eens zien of het om februari 2007 gaat ;-) en ten tweede heeft Mill nu een nieuwe burgemeester. Ik hoop dat burgervader Hans Verheijen wat meer tijd neemt om zich te verdiepen in de wensen van de Millse burger...

Allemaal een heel gelukkig 2007!